Page 42 [42]
OCR
Mulier. Vir. Senex. 59 MVL ETCS C ævinumquam rediturum , temere polluas. Nere fœdiffima perdas annosoptimos, verequeaureos, qui & fugiunt pernicifime & recurrunt numquam. Ne nunc per infcitiam & incogitantiam zxtatiscommittas , quod te in omnem ufque vitam mordeat perfequente fcelerum confcientia, & amarifimis illisaculcis, quosfugiens voluptas in animis noftris relinquit. Si mulier, iftum fexum nihil magisdecet, quam pudor: fivir, tanto majoribus rebus dignus & iftis tam frivolisindignior: fi fenex, opta tibi oculosalienos, ut videas quam te dedeceatvoluptas, que in adolefcentibus miferanda quidem eft & coercenda, inyetulo vero portentofa, & ipfis quoque voluptatum fe&atoribus deridicula. Inter omnia monftranullum monftrofius fenili libidine. O delire & nimium oblite tui, faltem ad {peculum canos & capitis nives, aratamque rugis frontem, cadaverique fimillimam faciem contemplare , acjam capulo proximus alia annistuismagis confentanea cura. Saltem quod ratione decuerat facere , hoc annis PIRAS vn ALN! 60 Aj} ta? jam tempus eft, ut aliquando incipiat infinu tuo cubare myftica illa concubina Abyfag, ca fanéto fervore calfaciat mentem tuam, hujus amplexibus frigentia membra confove. EPILOGUS REMEDIORUM CONTRA Incentivum Lisipinis. Jam vero ut fummatim perftringam,, heecfuntpotifimum , que te a carnis illecebris tutum reddent, primum occafionum omnium cauta ac diligens fuga. Quod præceptum quamquam inreliquis quoque convenit obferyari, propterea quod qui periculum amat , B |dignus eft quiinillo pereat, tamen hæ potiflimum funt ile Sirenes, quashaud fere quifquam evafit, nifi qui procul aufugit. Deinde viétus, &fomnimoderatio : temperantia a volupratibusetiam permiflis: refpectus mortis tux , & mortis Chrifti contemplatio : juvabunt &illa, ficum caftis & integris convixeris, {1 corruptorum & mollium colloquia, veluti peftem quamdam vitaris. Si folitudinem otiofam, & otium ignate voluptas repellit, neque cgo, inquiens, jam tibi decora fum, neque tu mihiidoneus: lufiftifatis, edifti fatis atque bibifti : tempus abiretibieft. Quid adhuc tione,, honeftifque ftudiis gnaviter exercueris. Maxime vero fi Sacrarum litterarum veftigationi, toto peétore teconfecraris: fi & frequenter &t pure oraveris 5 maxime irruente tentatione. vitæ perpremis delicias, cumipfa ctiam te deferat viCRAP UT X. S! fenferiste vel natura propenfiorem ad philargyriæ vitium, vel a Diabolo inftigari ; recole juxta {uperioresregulas dignitatem conditionis tue, quiad hoc tantum creatus es, in hoc redemtus, ut fummo illo bono femper fruaris: totam yero hanc mundi machinam fabricatus eft Deus, utomnia tuisfervirent ufibus. Quam fordidum igitur, quam angufti animi, non uti , fed tantopere demirari res mutas & viliffimas. Tolle hominum errorem, quid eritauřum & argentum , nifi terra rubra & alba. Quod nemo Gentilium Philofophorum non contemfit, hoc tu pauperis Chrifti diC | bonus mercator reste dicetur, bene Chriftianum equidemnon dixerim , qui totus de fe pendeat, & de Chri{ti promiffis diffidat : cujus bonitas cum pafferculos benigne & pafcat & veftiat , hominem pium fibique fidentem dettituet , {cilicet ? Sed jam commoditatum quas adferre creduntur, rationem ineamus. Primum etiam Gentilium Philofophorum confenfu, inter utilia bona divitiæ poftiemum locum obtinent, & cum juxta Epiétetipartitionem, præterunam animi virtutem , reliqua omnia extra hominem fint, nihil tamen tam extra nos eft quam pecunia, nihiltam exiguam ut magnum quiddamadmiraberis? Non poffidere divitlas , fed contemnere divitias magnificumeft. Sed reclamatmihi vulgusnomine tantum Chriftianorum, & auri, quidquid gemmarum , id omne tu folus pofi? aoe DEl : IE deas, num ideo tua mens fuerit vel pilo melior, num prudentior , num doétior? num corporis valetudo proceflitas nos hortaturut rem faciamus, gue fifuerit nulreddet? atvoluptates parat: verum, ſed mortiferas 5 commode vivitur : fin lautior, uberiorque , plurifalfum tribuuntii, quinonnifi ftulta mirantur, & quinos hortatur Chriftus. Objiciam quod idem ne peram que adeo ifto titulo yel infeliciffimus eft dives , quod promittit. Quando umquam non fuppetierunt viétui neceflaria , us qui toto pectore pietati ftuduerunt ? Quantulum vero eft illud quod anobis natura fagitat ? Atqui tu neceffitatem non ufibus nature, fed cupiditats terminis metiris. Piisautem &illud fatiseft, quod nature parum eft. Quamquam equidem nonita valde miroriftos, quirem univerfam fuam {emel relinquunt, utimpudentius mendicentalienam. Non eft culpa poffidere pecuniam., fed mirari pecuniam , cum vitio conjunétum eft. Si affluit, fungere boni difpenfatoris officio. Sin eripitur, ne macerare, tamquam remagna fpoliatus, immo gaude tibi detraétam farcinam periculofam, Verum qui precipuum vite ftudium in coacervandis opibus confumit, quicas uti præclarum quiddam & expetendumfufpicit,, è porroin longum, quieftamantiffimus, maturam mortem precatur: nemotamamat, quin mortuum malit quam vivum: nemo tam familiaris , aquo verum audiat. Quod fi maxi\p jme fit quidivitem fincere diligat , ille tamen non poteft quemquam non habere fufpećtum: omnes vulturesjudicat, cadaveri inhiantesi, omnes mufcas , ad fuum compendium advolantes. Quidquid igitur commoditatis videntur adducere, id fere fucatum , umbraticum, præftigiofumqueeft : at verorum malorum plu| (rimum adferunt, yerorum bonorum plurimum adi| Imunt. Proinde fi bene accepti atque expenfi rationem fubduxeris, profecto, reperies, numquam tantum adferre commoditatis ,, quin nimio plusincommodorum fecum trahant: quam miferis laboribus parantur, quanitis periculis, quanta follicitudine fervantur > quanto Chri
