OCR
221 A PoPHT H. De tam atroci contumelia queftusnon eft, nec flagitavit vindi&am adverfus cum qui præter leges fæviret in hominem damnatum, tantum cohiberi jullit exemplum bonis moribus adverfum , & immane facinus non aliud quam indecentes mores appellavit. XIX. Ex his qui cum Phocione erant morituri, quidam indignans complorabat fortem fuam, Quem ita confolatuseft Phocion; Non ribi, inquit, 1 Exippe , five ut quidam legunt Thudippe , fatis effcum Phocionemorit Phocion non tantum innocens, verum etiam præclare de Republica meritus ducebatur ad mortem. Magnum itaque folatium oportebat efle, cum Phocione innocente mori innocentem. XX. Denique quum illi poculum cicuta temperatum porrigeretur, percontatus elt quifpiam, fi quid filio vellet dicere. Nam is aderat. Ego , inquit , tibi fili precipio, argue ctiam obfècro nequid ob hujus reimemoriam Athenienfibus male velis. Cæteris morientibus præcipuum folatium effe folebat fpes vindi&tæ, huic illud curæ fuit , ne filius patris injuftam necem ulcifceretur, maluitqueillum in patriam quam in patrem fervare pietatem. XXI. Nicocli petenti, ut fibiante Phocionem venenum haurire liceret; Tamesfi durum hoc, inquit Phocion, tamen concedendum eft ci cui nihil umquam in vita negavi. Phocion Nicoclem inter amicos fidifimumuniceadamarat, coque moleftum erat videre illum morientem. Eam ret. Ethacinrecommodavit amico. XXII. Quum bibiffent omnes, folufque Phocion fupereffet, confumpto ab aliis veneno, carnifex negabat fe daturum nifi numerarentur duodecim drachme : tanti enim venire cicutæ unciam. Phocion itaque ne perillius contentionem mora fieret morti, accito adi fe cuidam ex amicis; Quandoquidem ,inquit, Athenisne mori quidem gratis licet, quafò dato huic pretium. X XII. Quum Demofthenes multa maledi&ta faceret in Alexandrum , jam Thebis imminentem, Homerico verſu exOdyſſeæ æ. illum corripuit : DagetRie vlan eress epebiCemey cuypiov didpas Id eft: Cur libet irritare virum miferande ferocem? MO Guinness Sree ro I. M, Tullius, quum ob Ciceronis cognomen dicteriis incefleretur, ab amicis admonitusut aliud fibicognomen adfcifcerer, refpondit, /é Ciceronisnomen illufirins effetturum , quam effet Catonum, Catulorum, aut Scauroram. Nam he familize cum primis illuftres erantapud Romanos, quum Tullius effetnovus homo. Cognomenautemideo patebat cavillis, quod acicere viliffimo legumine diétum yideretur. Quafi vero non & Fabiia fabis, & Lentulia lente cognomen habuifle viderentur. Parum illuftris eft, qui præter imagines & cognomen nihil habet nobilitatis : pulcerrimum autem nobilitatis genus cft, quam fibi quifque propriis virtutibus conciliat. Nec fefellit M. Tullius. Ciceronis enim nomen hodie decantatius eft, quam trecenti Catuli aut Scauri, cum ſuis ftemmatis, ftatuis &imaginibus. IL. Quum poculum argenteum Dis dicaret, prænomenac nomen litteris fignavit,, fed pro Cicerone, ciceris figuram infculpfit,, nihil refugiens cavillatorum interpretationem. ILI. Oratores qui inter dicendum vociferabantur, dicebat claudis efe fimiles, qui fic ad clamorem, vrilli ad equos confagerent. Hoc genus homines & hodieviderecit, qui quum fentiuntfe caufa inferiores, adfuriofa jurgia confugiant, ut quoniam rationibus perfuadere non poflunt, improbitate metuque extorqueant. f IV. Quum Verres, qui filium habebat parum pudice flore ætatis utentem, Ciceronem ut parum virum accinædum incefferet convitiis; Zgzoras , inquit , grod liberts inira fores convisiandum fit. Significans , hoc conii: non in ipfum competere , {ed in convitiatoris filium. Parentum autem eft objurgare liberos, fed intra domefticos parietes, nec ea convitia funt eliminarida. Eliminat autem, qui aliis impingit, quod ipfius domi committunt liberi. 2 Vechelianse, PAPE RO 22% {uo plures occidiffet, quam patrocinio fervaflet ; Plus enim, inquit , mihi fidei ¿ft quan eloguentia. Mira folertia convitium retorfitinlaudem. Siquidem in tefte fpeétatur fides , in patrono valet eloquentia. VI. Rurfum Metello percontanti Ciceronem , quis ipfius effet pater, nimirum, ignobilitatem exprobrando 5 Ad ifam, inquit, percontationem utrelpondere fit difficilias, mater effecit tua. Nam Metelli mater audiebat parum pu[i Quin &ipfe Metellus matrem referens, levior erat & inconitans, & affectibus ferviens. Cicero convitium a patre ad matrem tranftulit. Tum enimincertus eftpatera quum maternon cum uno confuetudinem habet. | giftrofuerat ufus, defun&o, fepulcro ejus corvum lapideum impofuiffet; Fuflum, inquit Cicero se premium retulit. Nam volare ipfum docuit, non dicere: notans Merellilevi= tarem &inconftantiam. Corvus aviseft duscos. VIII. Vatiniuminimicum » alioqui ſceleratum M. Tullius audicrat obiiffe diem : poft quum audiffet illum vivere ; Male pereat y nquit , qui male mentitus off: fignificans, Vatinium indignum qui diutius viveret. Omne quidem mendacium malum, ied hoc mendacn À I x À um bis erat malum 5 quia bonos viros in falfam gaudiumconjecerat. Di&um tamen erat ambiguum, quod dici poterat & de illo quem mori nolles. o TX. Quumorante M. Tullio quidam creditus Afer genere, diceret, non audio: hoc fermone negans fe probare quod dicebatur ; Argui, inquit Cicero, aurem babes perfora= tam. Solebat enim ea genshabere perforatas aures, Utin= de fufpenderet anulosac gemmas , quæ nunc collo digit que geftamus. Ea foramina quomodo fiant docet Celfus. X. C. Popilius qui Jurifperitus videri volebat, quum indoctus effet ac ftupidus, citatus incontroverfia quadam teftis, refpondit, fe nihil {cire. Tum Cicero; Putas, inquity fortaffis tede Fure interrogari. X1. Hortenfius Orator defenfionis mercedema Verre acceperat Sphingem argenteam, is quum M. Tullio obliquius quiddam & involutiusloquutodixifiet, Non didici domi. Nota eft fabula de monitro Sphinge , que praemiis propofitis edebat ænigmata, non folventibus mors erat præmium. XII. Quum Voconium forte obvium haberetcum filiabus tribus infigniter deformibus, taciteadamicos dixit verficulum Gracum: DofC8 mor dx Gros tomepey Ténie. Id eft: Phœbo baud finente hic feminavit liberos. Sentiens, illum inyito Apollineliberis operam dediffe, five quod Apollo pulcera Poetis fingitur, five quod oriente. fole foetus exiftiment coneipi feliciores. XIII. QuumFauftus Sulla filius, ob erisalienimagnitudinem fupellectilem fuam proferipfiflet ; Hanc, inquit, proferiptionens magis approbo quam paternam. Lufit ambiguo verbi. Profcmbuntur res, qua in auctione venumexponuntur, & profcribuntur homines, a quovis ju= loulandi > quo crudeliffimo genere Sulla quamplurimos ci= ves proferipferat. x XIV. Pompejoac Czfare inter fe diflidentibus, Cices O5 Quem fugiam , inquit ,{c10 : quem fequar nefcio : fentiens, ambos non pro Reipublicæ libertate, fed pro Principata dimicare. X V. Pompejovitiodabat, quod civitatedeferta TheE illis res nequaquam pares effent. Themiftocles enim fugit ad Perfas, Pericles manfit Athenis. XVI. Quum ad Pompejum yeniffet , ac veniffe poeniteret, rogatus ubi Pifonem generum reliquiflet ; Apud tuum, inquit , focerum, Crefarem defignans. Perinde quafi notatus eflet Cicero, quoda genero ſuo disjunétus efiet, retaxavit illum quod ipfe cum fuo focerobellum gereret. XVII. Quum quidam a Cæfare ad Pompejum transfugiens , diceret , fe feftinandi ftudio equum reliquiffe, Cicero dixit, illum melius de equo quam de ſe flatuiſſe: ſon= tiens „ longereétius facturum fuifle , fi & ipſe manfiſſec apud Ceefarem, XVIII