OCR
PHocti ex Oratorum numero aliquot eximios. P no CONAN AENT ENSIS T. Primum igitur accipe Phocionem , Athenienfem genere, fed Lacedæmonium & morum integritate, & orationis breviloguentia. Socratem in hoc referebat > quod numquam vifus eft cuiquam neque flere , neque ridere, tantaerat dnimi conftantia. Huic inconcione fedenti quidam dixit; Videre cogitabundus, © Phocion? Ree, inquit, conjetai. Cogito enim fi grid gr z detrahere his queditturas ſum apud Asbenienfes. Alii folliciti funt ut quam plurima dicants quo videanturdiferti : illi diverfa erat cura nimirum, ut qua ad rem faciebant, verbis quam pauciflimis TI. Quum oraculum proditum effet Athenienfibus, in ea civitate unum effe virum qui cunttorumfententiisadverfaretur ,ac populus vociferans juberet illum inquiri, Phocion femet prodidit, dicens : Ego furs ile, quem defignat oracalur. Nam úni nihil placet OMNIUM y que vulgusvel facit vel dicit. Quid hic primum admireris, impavidumne viri animum, an clementiam, qui non pañlus fit fufpicionem ad innocentem aliquem devolvi : anfingularem fapientiam , qua perfpexit, inconditam multitudinem , quoniam affecubusagitur, nihil fani necagere nec loqui. TTI. Quodam die orationem habens apud Athenien{em populum , placebat omnibus : quumque videret ab| omnibus pariter fermonem approbari, converfusad amicos; Quid „inquit Nure mali quippiam dixi imprudens? Adeo perfuafum habebat, nihil placere vulgo, quodareéto judicio proficifcitur. IV. Quum Athenienfes ad facrificium quod apparabant ex more peterenta civibus, utconferrentaliquid,ac cæteris conferentibus , frequenter cffet appellatus Phocion; Pyderet, inquit, fivobisadderem, & huic nibil redderem, oftenfo creditore. Plerique funt qui putent optime collocatum, quod impenditur templis ac facrificiisepulifvedivorum: at vir ille perfpicax fenfit, multo fan@ius ef fe, reddere quibus debeas: quid fenfurusdchis, qui fraudata conjuge ac liberis exftruunt facrificis ftruéturas Regias, & horum otio alendo magnam facultatum partem|D impendunt ? V. Demoftheni Rhetori dicenti; Occident te, Phocion, Athenienfes, fi quando ceperint infanive; hunc in modum refpondit; Me quidem, fi infanire occeperint atte fi ad fanammentem redierint. Demofthenes enim pleraque ad gratiam apud populum loquebatur , & blanda potius quam] falubria. VI. Quum Ariftogiton calumniator jam condemnatus| in carcere moriturus efler, rogaretque Phocionem ut fe | inviferet, amicis non finentibus ut ad hominemiret ; Et| ubi quis, inguit , libensins Ariftogitoni loquatur? Amicorum | argumentum argutifiime torfit in diverlum : fignificans , {e non ire ut {celerofo patrocinaretur , fed ut ejus merita ca-| Ẹ, lamitate fruerctur. VIT: Quum Byzantisirafcerentur Athenienfes, quod Charetem , qui cum exercitu in fubfidium fuz civitatis milfus effet adverfus Philippum, noluiffent recipere : ac Phociondixiflet, 07 ef irafcendum fociis diffidentibus, (ed ducibus quibus fides non haberetur : iple Dux eleétus ett: atque ipfi fidentibus Byzantiis effecit, ut Philippusre infeéta difcederet. Diffidentiam Byzantioram in Charetem Ducem rejecit, qui talis erat, ut non videretur tutum fefeillius fidei committere. Prudentice eft infido diffidere:at Phocioni probatæ opinionis viro non dubitarunt fefe credere. VIII. Alexander Macedonum Rex centum talenta! dono miferat Phocioni: is vero percontatus eft cos qui pecuniam adferebant; Onid ita, quum efent Athenienfes permalti , fibi uni illa mitreret Alexander ? Illis refpondentibus; Quoniam unum te jédicat virum o honeſtum Cr bonum; Ergo finat, inquit, me talem © haberi & eſſe, Ut ſcitearreptum ab illisargumentumtorfit ad occafionem recufandi muneris. Jam quis hic non admiretur incorrupti peétoris finceritatem ? pauper erat Phocion, nec doni magnitudine quicquam movebatur. Simul autem indicat > los qui quum Rempublicam adminiftrent, tamena capiundis muneribus non temperant, necbonoseffe viros, nec tales haberidebere. N ONS S 226 IX. Quum Alexander ab Athenienfibus pofceret fibi triremes exhiberi, ac populusnominatim flagitaret adefle Phocionem, utquidconfuleretprofenet, furgensinquit; Confulo igitur , ut aut armis fuperetis cos y aut ſuperantiunz amici fitis Compendio fuafit , nihil Alexandro negandum, nifi confiderent fe iratum poffe armis opprimere. Quibus Gille videretur fuperior , non cfle provocandum animoſum juvenem, &repulfæ impatientifimum. X. Rumor incerto auctore obortus erat de morte Alexandri, moxque Rhetores profilierunt , hortantés ne contarentur, {ed llico bellum fufciperent. Phocion exfpeétarejuflit, doneccertiusaliquidcognofceretur. Wav fi, inquit, hodie mortuus ef y C cras cr perendie mortuus erit. Graviter Oratorum præcipitem temeritatem coercuit. XI. Quum Leofthenes civitatem Athenienfium ad bellum perpuliffec, magnificis {pebus ad nomen libertatis ac Principatus erectam, Phocion illius yerba dicebat effe cu~ preffis ſimilia, que ſublimes quu ſint ac pulcræ, frutumnon habent. Nihil potuit dici accommodatius in fermonem ſplendide magnificeque pollicentem , fed infrugiferum: quemadmodum cupreflus arbor fublimi compofitoque in conum vertice procul egregium quiddam polliceri videtur, at vix ulla fterilior, XII. Cxterum quum initia belli cefiflent feliciter, ac civitas ob fecundum nuncium Diis facrificans grataretur: rogatus Phocion, an hæcita gefta nollet. ec quidem, inquit, geffa vellem, fedilla decreta. Sentiens, etiam inconfulta confilia nonnumquam feliciter cedere : id quoties accidit, gratulandum quidem effe Reïpublicæ, non tamen ideo non femperutendum optimisconfiliis. Fortaflis & illud fenfit Phocion, non effe protinus fidendum primis fucceffibus, {ed totiusnegotii eventum declaraturum , quale fuiffet iphus confilium. XIU. Quum Macedones irrupiffentin Atticam, acmaritima illius depopularentur, Phocion eduxit juvenesætate florentes : quorum multisad ipſum concurrentibus, hortantibufque ut colle quodam occupato ibi collocaretexercitum ; O Hercules, inquit, quam multosvideo Duces, milites vero perpascos: notans juyenilem temeritatem, que Ducl praeire conaretur: quum militis fit non dare confilium > fed ubi res poftulatbonamnavare opcram. Attamen commiffo prælio vicit, & Nicionem Macedonum Ducem faperavit. At non multo poft tempore bello devicti Athenienfesab Antipatro , accepere præfidium. XIV. Quum vero Menyllus prefidii Dux, Phocioni pecunias dare vellet, indignatus Phociondixit y Nec illum Alexandro meliorem efe , © caufam deteriorem ob quam nunc accepturus efet , quum tuns non accepifet. O nullis muneribus expugnabilem animum. X V. Antipater dicere folebat , quum duos haberet Athenis amicos, neque Phocioni umquam perfuafife ut accipeE neque Dersaderm umquam dando explevife. HiceratDemades, qui valebat extemporali diétione, quum Demo{thenes non nifi de {eripto diceret. XVI. Phocion Antipatro petenti, utin gratiam fuam faceret quiddam pugnans cum juftitia, Non potes, inquit, 2 Autipater , Phocione fimul & amico ee adulatore uti, Amicus obfecundat quoufque patitur æquum & honeftum. Nec enim amicusab amico quod injuftum eft petere debet. Adulator autem ad quidvis obfequitur. XVII. Quum populus Athenienfis flagitaretut Phocion copias in Boeotiam educeret, camquerem Phocion non fore e Republica judicaret, edixitut quotquoteflent fa civitate ab ephebisufque ad fexagenatios fe fequerentur. His reclamantibus fenioribus, & ætatem excufantibus ; (Nihil inquit, abfirdi reo editto continetur, quumipſe natus annos ottoginta una cum ipſis Dux profecturus fim. Hacarte temporarium multitudinis calorem retudit. XVIII. Pot Antipatri obitum , quum Athenienfium Refpublica ad gubernationem popularem rediflet , Phocion in concione capitis damnatus eft. Atque hujus quidem amici cateri qui fimul cum illo damnati fuerant flentes ducebantur, Phocion autem tacitus ibat. Cuiex 1nimicis quifpiam faćtus obvius , poft convitia in faciem exfpuit. Tum Phocion ad magiftratus refpiciens , Won huncy INquit compefcer aliquis indecore fe gerentens ? Vir fanétillimus ctiam moriturus publica difciplina curam habebat. De | |