De tam atroci contumelia queftusnon eft, nec flagitavit
vindi&am adverfus cum qui præter leges fæviret in homi¬
nem damnatum, tantum cohiberi jullit exemplum bonis
moribus adverfum , & immane facinus non aliud quam
indecentes mores appellavit.
XIX. Ex his qui cum Phocione erant morituri, qui¬
dam indignans complorabat fortem fuam, Quem ita con¬
folatuseft Phocion; Non ribi, inquit, 1 Exippe , five ut qui¬
dam legunt Thudippe , fatis effcum Phocionemorit Phocion
non tantum innocens, verum etiam præclare de Republi¬
ca meritus ducebatur ad mortem. Magnum itaque folati¬
um oportebat efle, cum Phocione innocente mori inno¬
centem.
XX. Denique quum illi poculum cicuta temperatum
porrigeretur, percontatus elt quifpiam, fi quid filio vel¬
let dicere. Nam is aderat. Ego , inquit , tibi fili precipio,
argue ctiam obfècro nequid ob hujus reimemoriam Athenienfi¬
bus male velis. Cæteris morientibus præcipuum folatium
effe folebat fpes vindi&tæ, huic illud curæ fuit , ne filius
patris injuftam necem ulcifceretur, maluitqueillum in pa¬
triam quam in patrem fervare pietatem.
XXI. Nicocli petenti, ut fibiante Phocionem vene¬
num haurire liceret; Tamesfi durum hoc, inquit Phocion,
tamen concedendum eft ci cui nihil umquam in vita negavi.
Phocion Nicoclem inter amicos fidifimumuniceadama¬
rat, coque moleftum erat videre illum morientem. Eam
ret. Ethacinrecommodavit amico.
XXII. Quum bibiffent omnes, folufque Phocion fu¬
pereffet, confumpto ab aliis veneno, carnifex negabat fe
daturum nifi numerarentur duodecim drachme : tanti
enim venire cicutæ unciam. Phocion itaque ne perillius
contentionem mora fieret morti, accito adi fe cuidam ex
amicis; Quandoquidem ,inquit, Athenisne mori quidem gra¬
tis licet, quafò dato huic pretium.
X XII. Quum Demofthenes multa maledi&ta faceret
in Alexandrum , jam Thebis imminentem, Homerico
verſu exOdyſſeæ æ. illum corripuit :
DagetRie vlan eress epebiCemey cuypiov didpas
Id eft:
Cur libet irritare virum miferande ferocem?
MO Guinness Sree ro
I. M, Tullius, quum ob Ciceronis cognomen dicteriis
incefleretur, ab amicis admonitusut aliud fibicognomen
adfcifcerer, refpondit, /é Ciceronisnomen illufirins effetturum ,
quam effet Catonum, Catulorum, aut Scauroram. Nam he
familize cum primis illuftres erantapud Romanos, quum
Tullius effetnovus homo. Cognomenautemideo patebat
cavillis, quod acicere viliffimo legumine diétum yideretur.
Quafi vero non & Fabiia fabis, & Lentulia lente cogno¬
men habuifle viderentur. Parum illuftris eft, qui præter
imagines & cognomen nihil habet nobilitatis : pulcerri¬
mum autem nobilitatis genus cft, quam fibi quifque pro¬
priis virtutibus conciliat. Nec fefellit M. Tullius. Cice¬
ronis enim nomen hodie decantatius eft, quam trecenti
Catuli aut Scauri, cum ſuis ftemmatis, ftatuis &imagi¬
nibus.
IL. Quum poculum argenteum Dis dicaret, præno¬
menac nomen litteris fignavit,, fed pro Cicerone, ciceris
figuram infculpfit,, nihil refugiens cavillatorum interpre¬
tationem.
ILI. Oratores qui inter dicendum vociferabantur, dice¬
bat claudis efe fimiles, qui fic ad clamorem, vrilli ad equos
confagerent. Hoc genus homines & hodieviderecit, qui
quum fentiuntfe caufa inferiores, adfuriofa jurgia confu¬
giant, ut quoniam rationibus perfuadere non poflunt, im¬
probitate metuque extorqueant. f
IV. Quum Verres, qui filium habebat parum pudice
flore ætatis utentem, Ciceronem ut parum virum acci¬
nædum incefferet convitiis; Zgzoras , inquit , grod liberts
inira fores convisiandum fit. Significans , hoc conii:
non in ipfum competere , {ed in convitiatoris filium. Pa¬
rentum autem eft objurgare liberos, fed intra domefticos
parietes, nec ea convitia funt eliminarida. Eliminat au¬
tem, qui aliis impingit, quod ipfius domi committunt
liberi.
{uo plures occidiffet, quam patrocinio fervaflet ; Plus enim,
inquit , mihi fidei ¿ft quan eloguentia. Mira folertia convi¬
tium retorfitinlaudem. Siquidem in tefte fpeétatur fides ,
in patrono valet eloquentia.
VI. Rurfum Metello percontanti Ciceronem , quis
ipfius effet pater, nimirum, ignobilitatem exprobrando 5
Ad ifam, inquit, percontationem utrelpondere fit difficilias,
mater effecit tua. Nam Metelli mater audiebat parum pu¬
[i Quin &ipfe Metellus matrem referens, levior erat
& inconitans, & affectibus ferviens. Cicero convitium
a patre ad matrem tranftulit. Tum enimincertus eftpatera
quum maternon cum uno confuetudinem habet.
| giftrofuerat ufus, defun&o, fepulcro ejus corvum lapide¬
um impofuiffet; Fuflum, inquit Cicero se premium retulit.
Nam volare ipfum docuit, non dicere: notans Merellilevi=
tarem &inconftantiam. Corvus aviseft duscos.
VIII. Vatiniuminimicum » alioqui ſceleratum M.
Tullius audicrat obiiffe diem : poft quum audiffet illum vi¬
vere ; Male pereat y nquit , qui male mentitus off: fignificans,
Vatinium indignum qui diutius viveret. Omne quidem
mendacium malum, ied hoc mendacn
À I x À um bis erat malum 5
quia bonos viros in falfam gaudiumconjecerat. Di&um
tamen erat ambiguum, quod dici poterat & de illo quem
mori nolles. o
TX. Quumorante M. Tullio quidam creditus Afer ge¬
nere, diceret, non audio: hoc fermone negans fe probare
quod dicebatur ; Argui, inquit Cicero, aurem babes perfora=
tam. Solebat enim ea genshabere perforatas aures, Utin=
de fufpenderet anulosac gemmas , quæ nunc collo digit
que geftamus. Ea foramina quomodo fiant docet Celfus.
X. C. Popilius qui Jurifperitus videri volebat, quum
indoctus effet ac ftupidus, citatus incontroverfia quadam
teftis, refpondit, fe nihil {cire. Tum Cicero; Putas, inquity
fortaffis tede Fure interrogari.
X1. Hortenfius Orator defenfionis mercedema Verre
acceperat Sphingem argenteam, is quum M. Tullio obli¬
quius quiddam & involutiusloquutodixifiet, Non didici
domi. Nota eft fabula de monitro Sphinge , que praemiis
propofitis edebat ænigmata, non folventibus mors erat
præmium.
XII. Quum Voconium forte obvium haberetcum fi¬
liabus tribus infigniter deformibus, taciteadamicos dixit
verficulum Gracum:
DofC8 mor dx Gros tomepey Ténie.
Id eft:
Phœbo baud finente hic feminavit liberos.
Sentiens, illum inyito Apollineliberis operam dediffe, fi¬
ve quod Apollo pulcera Poetis fingitur, five quod oriente.
fole foetus exiftiment coneipi feliciores.
XIII. QuumFauftus Sulla filius, ob erisalienima¬
gnitudinem fupellectilem fuam proferipfiflet ; Hanc, in¬
quit, proferiptionens magis approbo quam paternam. Lufit
ambiguo verbi. Profcmbuntur res, qua in auctione ve¬
numexponuntur, & profcribuntur homines, a quovis ju=
loulandi > quo crudeliffimo genere Sulla quamplurimos ci=
ves proferipferat. x
XIV. Pompejoac Czfare inter fe diflidentibus, Cices
O5 Quem fugiam , inquit ,{c10 : quem fequar nefcio : fentiens,
ambos non pro Reipublicæ libertate, fed pro Principata
dimicare.
X V. Pompejovitiodabat, quod civitatedeferta The¬
illis res nequaquam pares effent. Themiftocles enim fugit
ad Perfas, Pericles manfit Athenis.
XVI. Quum ad Pompejum yeniffet , ac veniffe poe¬
niteret, rogatus ubi Pifonem generum reliquiflet ; Apud
tuum, inquit , focerum, Crefarem defignans. Perinde quafi
notatus eflet Cicero, quoda genero ſuo disjunétus efiet,
retaxavit illum quod ipfe cum fuo focerobellum gereret.
XVII. Quum quidam a Cæfare ad Pompejum trans¬
fugiens , diceret , fe feftinandi ftudio equum reliquiffe,
Cicero dixit, illum melius de equo quam de ſe flatuiſſe: ſon=
tiens „ longereétius facturum fuifle , fi & ipſe manfiſſec
apud Ceefarem,