OCR
dum in Melampyeum incidifti, Proverbium ex hujufmodi quadam Hiftoria natum exiftimant, quam parüm ex Suida, partim cx Gregorii Nazianzeni enarrationibus adferibemus: Olim duo quidam fratres erant, omni genere maleficiorum paflimin omnes debacchantes, unde & ex morum atrocitate nomina repererunt: nam alter Paflalus dictus eft, alter Achemon, five, ut alicubi legitur, Achmon. Hos mater nomine Sennonis, ubi videret atrocia facinorà paffim patrantes, Juflit cavere, ne quando in Adelampygum inciderent. Evenit deinde, ut Hercules aliquando fub arbore quadam dormiret , armis in candem reclinatis. Accefferunt Cercopes five Perperi fratres , utrumque enim {criptum invenitur, & Herculem dormientem ipfiusarmis agoredi tentarunt. Ille protinus fenfit infidias TX correptos ac vinctos de clava à tergo fufpendit leporum ritu, atque ad eum modum geftabat. Illi pendentes capitibus deorfum demiffis cum Herculis pofticum nigris pilis horridum atque hifpidum viderent, materni moniti memores, fuper hac re inter fefe confabulantur. Quod fimul ac audiffet Hercules, hoc cognomune delectatus, & in rifum effufus, eos vinculis folutos dimifit. Notat hanc Hiftoriam Plutarchus in libello De difcrimine amici & adulatoris , cumait Herculem Cercopibus fuifle deleétatum. Meminit & Herodotus in feptimo de loco, diéto lapide Melapygo, & Cercopum fede. Quo fane loco lapfus eft infigniter Laurentius Valla : quod fabulam hanc aut nefciret, aut certenon meminerit. Plutarchus in libello De pucrornm educatione refert & hoc inter Pythagorica zenigmata: My yh Edy T uerastpor. i.e. Non gaffanda que mgra funt cazda. Atque hunc in modum interpretatur , abftinendum a convictu mortalium atrorum & improborum: quanquam hoc à proverbio diverfum. i XLIV. Noétuinum ovum. TaAauxGoy wcv. 1.€. Notluinum ovum. Refertur è NiColao Perotto in Copize Cornu proverbii loco, nec explicatur tamen. Fortaflis antiquitus abftemium, &à vino abhorrentem hoc adagio fignificabant. Philoftratus enim in vita Apollonii, libro tertio, de ovo noue rem oppido quam prodigiofam refert. Itaque fatius eſt ipfius referre verba: Tlw yAdvan, Inquit, ren dmovAaTiay 8 vonó" ù m do ordoy dowi ay pato To PpeOd, cuperews ehavlac. Fi S Boworny n ttus rely oiVE yevorody » pisos @ede T clvoy ata éuQvoerey , A) cw@povi DAlanetorry. 1.c. Obfervandum, ubi loci niduletur nottua: deinde ova {ubducere oportebit , eaque meduocriter cotta infanti mandenda dare. Quod & quid ex his ederit , prius quam deguffarit vinum, inferetur illi vini odium, adeo nt in omnem vitam quam maxime [obrins fit faturss. Rlianuslibro De Naturis Animantium primo, fabulam rcfert paulo magis etian; quam hac eft, anilem. Eam quoque preeftiterit ipfius auétoris recenfere verbis : Oi mEKueyo) Avpouvowl ag cowry TH die VuxTee das auUWworTy mV odds, Ai pW ares ou Quod aE toyCory Ka} dye wire. Ovxky Tè Jin rémuis Deeucusy , udyo ia: marie Quma miosa uis naris, af ) wureesdss ór ay airi YIWALCOT y venda Ko gAvovazy Avrréiv dduwari. i. e. Ciconia nolluas ova fua perdere folitas arcent miro ingenio. Nan he contatta reddunt ea fubventanea , Jreriliague. Remedium igitur adverfus hac illad adhibent: Platani frondes in nidum convebunt, quas noGne poftea quam contigerint, torpeſcunt „ita ut jam nocere non queant. Ha&enus Alianus. Sunt qui negent noÉxzinum ovum inveniri. Proverbium itaque quadrabit yel in hominem nihili, nulliufque frugis, juxta fabulamentum Æliani , vel in rem raram inventu, juxta horum fententiam. XLV. Amazonum cantilena. Apalroy cous. i.c. Amazonum cantilena, in delicatos ac lafcivos & parum viros. Philoftratus in Apollonii vita , libro quarto: Meegiuor F aGpav grag oboeApes vopudombuor , wc Ruecry mae xo) ray A palivovy aa. L €. Adolefvens de namero mollinm #ſque adeo laſcivus ba ERASMI Quid autem fibi velit Amazonum cantio ESE nondum fatis compertum apud idoneos auétores - mihi fi cui placet, ut accipiamus, Amazones ludibrii ae in molles viros cantilenas folere celebrare. Quod Ge A ſit mutare ſcripturam, mihi nequaquam difpliceat. È Pro A uaar, wo Cover legamus. Sic enim appellant lancis genus pregrande , quo cibi inferuntur in convivium. Mos autem erat antiquitus, ut cpula lautio res tibicine precedente inferrentur : ut accipenfer, He ratius "in extrema Satyra: Mazonomo pueri magno difcerpta ferentes Membra gruis. Verum hoc interim meum efto fomnium , donec ab eruditis certius aliquid proferetur. Quod fane defpe randum non eft, indies in lucem emergentibus Di vis auctoribus. Quum hec jam quartumeffent edita prodiit opus Cælit Rodigini, qui tradit, fibi vider proverbium hoc non de foeminis Amazonum, fed in gencre de tenuibus dici. Hoc commentum cum fitin{igniter frigidum „ quanto ipfe verecundius, qui me profeflus ſum neſcire, quod neſcicbam, XLVI. Tantali horri. Tass zimi. 1. €. Tantali horti. De bonis, quibus tamen frui non liceat : aut de iis, qua videantur aliquid effe, cum nihil fint. Philoftratus in vita Apollonil 5 libro quarto: TS Tavrdà8, tOn Tg, adere wç duros, cr dior. 1.C. Tantali hortos videtis , inguit, effe, cumuon Jint. Nota eft fabula de Tantalo apud inferos ad aquam {tante, deque pomis in caput imminentibus, cum fitiens interim atque efuriens neutra poflit contingere. De his nonnulla retulimus prius in proverbio, 4donidis horti. XLVIL. Res facra confultor. PUCA: ieôv eue. i.e. Confultor res facra. Zenodotus ex Epicharmo refert. Senfus eft adagionis, plurimum utilitatis adferre bene confulentem , aut religiofe pureque dandum confilium iis, quibus eft opus. Plato in Theage: Ama wh dr, d Ayuodoxe, #4} atyerey ge wu Eso Tepe Igiua dv. i.e. Quin illud etiam dicitur, Demodoce , confaltorem rem effe facram. Idem in Epiftola ad Perdiccam : Alka@ 5 eiu g Eevil wy itegy EuuCsalo aepopfilw EvuCendUev. i. e. e Æguum eſt autem, ut & hoſpitale & ſacrum, #t dicitur, confilium impertiam. Suidas indicat distum ubi deliberatur de rebus periculofis, ut fimile videatur illi, facram ancoram jacere. Effertur & ad hunc modum: ¡edv y TUMEYAY.1. €. Kes facra conflinm. Exftat inter Gracas fententias hic fenarius: Lepay oAnbas es ai ouuEsric, 1.c. Res eff profecto facra confultatio. XLVII. Ante myſteria diſcedere. Ame GES T uvcneiay, Le. Ante myſteria diſcedere, Eft, re nondum abfoluta fubducere ſeſe. Sumpta metaphora a facris , in quibus prophani jubebantur abire, cum jam eflent peragenda myfteria, initiati manebant, nec fas erat , nifi peractis ritibus abire. Plato in Menone: Ei wy, daree x Ses ereyes , cevaynctioy ov dméyo Ge) TF peuple AR ei arespelvaus re xo) wundely. 1. E. Nifi, quemadmodum heri dicebas, tibi faerat ante myfteria difcedendum : veram fi & permaneas , & mw Ly Sferiorum particeps fias. Et catera, qua fequuntur. XLIX. Ex uno multa facere. | E$ évos mAd miody, i. c. Ex uno multa facere, proverbio dicebantur , qui rem quampiam minutim fecabant. Quadrabit in cos, qui idem aliis atque aliis modis variant: ut non jam unum, fed plura yideantur. Plato in Menone : Ka) mde maa miy m TS éy0s 5 ineo Daci cou cwu Corws m indsote oi ondFovres. i. e. Ac parce ex uno plura facere , quo ditto taxant eos, qui rem quampsam nndecunque comminnunt. Narratur apud Titum Livium belli Macedonia li bro v. non illepida fabula de caupone quodam , qui 1 Lib. 11. Sat virio vorli 86, 4 LI, Sat, VIII, Yol ſuis ]