OCR Output

pofita digrediuntur. Vel in illos, qui præfcriptos fibi
terminos, & poteftatis mandatæ modum tranfeunt.
Natum adagium à Phäyllo quodam Pentathlo Opuns

tum difco mirum in modum valuiffe legitur. Hæc fer¬
me Suidas. Exftat & infcriptio ftatue illius hujuf¬
modi:

Hévr Sen aevevngv@ adac mmdyor DAAG

Aron dl izar, zT YomAamp oy. K

i. e. Quinque fupra quinguaginta pedes falist Phäyllus.

Dis cum antem jacit centum, exceptis quingue.
Meminit hujus adagii Plato in Cratylo: Kai wèg rò èo¬
ranpa dreog. ic. Er ultra ſepta ſalire. Refert & Julius
Pollux libro De Rerum Vocabulis tertio. Lucianus in
Somnio : vate rm tonampWo jdn meg. i. €. Ultra fepta
jam tranfilit. De fomnio ; cujus finis cum fit fomnus,
jam ctiam vigilanti duraret, Chryfoftomus Homiliain
11. Cor. 111. 7 mduuals mmpé6n, 1.0. fepta tranfcendir. De
Paulo loquitur, qui quum gratis doceret Euangelium,
plus preeftitit, quamab Apoftolisexigebatur. Cicero De
Oratore lib. primo : Et quafi certarum artium forenfibus
cancellis circumftriptam fcientiam. Idemin Actionibus :
Ab his cancellis, quibus me circumfcripf, declinavero.
Locus enim is, inquo celebrabantur ludi forenfes, fof¬
fis, cancellis, aut aliis id genus feptis erat circumfcri¬
ptus. ;
XCIV. Pfirice fatta. à

Pfjra infula quepiam eft, haud procul aChio, cu¬
jus meminit & Homerus lib. Odyflea tertio, Pfyriam
appellans: i

B° xavreede Xioso veoiuedc moaumerocosns

Nyos Om Yvesys, au TW tar CONTE ex ov Tes. j
a. e. Certe fupra Chinm redibamus alperam, juxtainfulam
Liyran, ipfam Chinm a finiftris habentes. Strabo E
pronunciat plurative, & neutrali genere. Meminithu¬
jus & Plinius libro Mundane Hiftoria quinto. Ea in¬
fula quoniam effet & perpufilla & ignobilis , in con¬
.temptus ac vilitatis proverbium abut, ut qua fordide,
parumque magnifice fierent, Pfjrice facta dicerentur.
Hec ferme Stephanus. Idem citat Cratinum :
; veg t Atoyvooy Tes.

reg In P/yra Bacchum ducentes,

Eundem rurfus in Nemefa:

Yvegre Tw order xyes.
1, €. In P(jra fpartam ducis.

XCV. Bos Cyprius:

KimeuG- fSs.i.c. Cyprivs bos. In brutum ac ftolidum
jaci folitum, propterea quod Cypriiboves magis bruti.
ferantur, quippe qui ftercore humano pafcantur. Re¬
fertur à Suida ac Diogeniano. Interpres Ariftophanis
in Plutum , {fcribit Bæotios boves mømpayzs fuiffe, i.c.
oletum edentes. Hoc autem nomine Ariftophanes medi¬
ços appellat, quod in curandis ægrotis fordida quædam
tractent, lotium aut ventris excrementa contemplan¬
tes. Sed de Cypriis bubws confentit Plinius libro xxvarr.
capite ultimo, narrans Cyprios boves hominum excre¬
menta appetere , non paftus caufa, fed ut hoc remedio
torminibus medeantur.

XCVI. Cyprio bovi merendam. ;

Feftus Pompejus verfum hunc Sotadicum citat ex
Ennio: ;

Cyprio bovi merendam ,
Oftenditque convenire, quoties conviva fordidus &
infipidus fordido atque infipido accipitur convivio, O¬
riginem adagu refert eandem , quam nos modo com¬
memoravimus. Feftivius erit, fi ad res animi defleéta¬
tur, ut fi quis apud fpurcos fpurce loquatur, apud in¬
doétos indocte.
XCVII. Equum habet Sejanum.

Equum habere Sejanum, olim proverbio dicebatur in
calamitofum, & ad extremam inopiam reda&um. Al¬
legoria fumpta eft ab equo quodam fatali, cui Cn. Se¬
jo domino nomen inditum cft Scjano. Isex Diomedeis
equis prognatus fuiſſe credituseft. Fuit infigni quidem

ſpecie, verum ejufmodi quodam fato, ut quifquis cjus
equi poffeflor effet , is cum omni domo ad Internecio~

ERASMI
396

damnatus , ac miferando affectus fù licio + de; ‘pits
Dolobella bello interfectus : poft Bino Cana E
{tibus occifus, deinceps Antonius deteftabili exit; è

i Oper¬
ditus, probavit. Hunc equum C. Baffus Argis E

RT "Mw CE g E
difle refert, haud credibili pulchritudine , Vigoreque

& colore exfuperantiffimo 2 Hempe puniceo. Hoc ada
gium & refert , & copiofius explicat Aulus Gelliu

libro No&ium Atticarum tertio , capite nono: Fieri P
toft , ut hac de eguo fuperfiitio manarit ab eguo. zilo Dis
teo, cujus Odyffleæ ©. meminit Homerus » Qui fate
lem interitum attulit Trojanis. Ad quod alludens Ma¬
ro: i

Ediverfo queedam fataliter effe felicia crediditveterum
fuperftitto. Nam auétor eft Trebellius Pollio in libro
de triginta Tyrannis, vulgo perfuafum fuifle, res iisfe¬
liciter cedere , qui Alexandri Magni imaginem , auro
argentove expreflam geftitarent. Nec hodie defunt
qui gladios in bello fortunatos , &hujufmodi quafdam
nugas pollicentur Principibus. At magis mirandum
efle, qui 1ftiufmodi impoftoribus credant. i
XCVII. Aurum habet ' Tolofanem.

Huic fimillimum cft illud: Anuram habet Tolofanam.
In eum, qui magnis ac fatalibus afficitur malis » NOovo~
que ac miferando exitio perit. Refertur ab A. Gellio
eodem loco, quem modo citavimus, ad hunc modum:
Eadem fententia efè illins qaoque veteris proverbii guod
sta dittum accipimus: Aurum habet Toloflanum. Nam
cum oppidum Tolofanum in terra Gallia È ©. Cepio Confut
diripuifet , multumque anri in ejus oppidi templis failler,
quifquis ex ca direptione asrum attigit, mifero, cruciabi=
lique exitu periit. In plerifquecodicibus Gellianis ha&e¬
nus legebatur z7 terra Italia, fed mendofe , quum Stra¬
bo & Juſtinus Toloſlam ponant in Gallia. Meminit
auri Toloffani M. Tullius lib. De Natura Deorum
tertio: Cognofte, inquit , alias queffiones auri Toloffani,
conjarattonis fagerthine. Strabo lib. Gcographiæ quar¬
to admonet, hanc pecuniam Tolofanam Delphicæ pecu¬
niæ partem fuiffe. Brennus enim Praufus natione, T'e¬
étofagis auxiliantibus Delphos incurfaverat , deinde,
quemadmodum refert Juftinus lib. xx1r, cum Teétofa.
gi {e in antiquam patriam Toloffam recepiffent , pefti¬
Tentia laborare coeperunt, à qua non prius funt libera¬
t, quam arufpicum refponfis moniti, aurum , argen¬
tumque facrilegio quefitum , in Toloflenfem lacum
mergerent , quod omne magno poſt tempore Cepio
Romanus Conful abftulit. Quod quidem facrilegium
exitium attulit tum ipfi Cepioni, tum illus copus. E¬
rant autem auri pondo cx. millia: argenti pondo quin¬
quies decies centum millia. Scribit enim Strabo, To¬
loffanos ex privatis fortunis auxiffe facram pecuniam,
ut magis Deum fibi reconeiliarent. Narrantur & alia
quædam hoc loco è Strabone de auro Toloffano ex
Pofidonio: verum quoniam ad adagionis enarrationem
non magnopere pertinere videbantur , fat habuimus lo¬
cum indicafle. Durat hodieque apud vulgus hac opi¬
mo, ut exiftiment omneis miſere perire, quicunqueà
facris rebus non abftinent manus violentas.

XCIX. Polypi caput.

MorvmdG+ xehaay. i. ©. Polypi caput. In hominem
varium , & in quo pariter & vitia quædam & virtutes
invenias, cujufmodi Catilinam defcribit Salluftius.
Competit & in rem ex qua non parum commoditatis
capere queas , fed quæ eadem nonnullis incommodis
noceat. Allegoria duĉta eft ab ejus pifcis capite, quod
ficuti teftatur Plutarchus in libello, cui Titulus, Quo¬
modo ſint adolefcentibus audiendi Poeta, efu quidem
fuaviffimum & efculentum, caeterum fomnia parit tri¬
ftia ac prodigiofa. Unde hujus efum interdicébant iis,
qui cuperent ex infomniis prafcire futura , quemad¬
modum & fabarum, ut teftis eft idem Plutarchus in
Sympofiacis. Proinde Poeticen , Polypi caput, Vocat, in
qua ficuti funt permulta cognitu , tum jucunda , tunt

1 Lege Tolofanum, nam Telofa diciur, uon Tole» Sic habent
meliores libri. 3
frugi¬