OCR
387 DESIDERI carduus fpinofus et, atque majorem in modum alpe- A ris foliis & caule, denique ipfo ctiam flore , itidem & afini labris nihil durius ac petricofius, ut illis non alia la&uca magis apta videatur. Porro catduos laétucarum vice etiam in conviviis 2 nonnullis apponi folere, teftis eft Julius Capitolinus in vita Pertimacis Imperatoris. Plinius item libro decimo nono , de carduis in hunc modum: Poterant videri ditta omnia, qua inprecio funt, nifi reftaret res maximi quaftus , non fine pudore dicenda, Certum eff quippe, carduos apud Carthaginem magnam, Cordubamque pracipue , fefrertinm fena milliae parvis his reddere, quoniam portentaquogueterrarum in ganeam vertimus, etiam ea, que refugiunt quadrupedes confoig. U: furpat, fimulque interpretatur proverbium divus Hieronymus , fcribens ad Chromatium in hunc modum: Secundum illud quogue, de quo femel in vita Craffum art riffe Lucilius : Similem habent labra la&ucam, 4/50 cardues comedente: videlicet ut perforatam navim debilis gubernator regat; & caecus cacos ducat in foveam , & talis fit refor , quales illi qui reguntur. Hactenus ille. Fuit autem hic Craflus avus éjus Craffi, qui pugnans adverfus Parthos interüt, cujus figna poitea retulit Auguftus. Numeratur is inter cos, qui nunquam in vita rififle feruntur, caque gratia “YA, i.e. irrifibiles cognominati. Marcus Tullius in ‘ A&ionibus, Cra. {C vita rife teftatur. Plinius libro Naturalis Hiftoriz feptimo , capite deċimo nono: Ferant, inquit , Craffum avum Crafi in Parthis interempti, nunguam riffe, ob id Agelaftum vocatum, ficuti nec fleffe multos. Divus Hieronymus contra Rufinum : ego certe xt homini feveriffimo rifum moveam , ut imiteris aliguando Craffum, guem femel in vita riffe feribit Lucilius, Meminit & Macrobius lib. Saturnalium fecundo. LXXI. Dignam patella operculum. Huic fimillimum eft illud, quod ab codem Hieronymo refertur in Epiftola ad Chromatium: Dignum patella operculum. In mea enim, inquit, patria Rufticidas vernacula. Deus venter eff, Gin diem vivitur: & fanétior ef? slle, qui ditior eff. Accepit husc patella, juxta D tritum popali fermone proverbium , dignum operculum. Significat autem Epifcopum ad improbos populi mores accommodatum. Idem adverfus Rufinum : Quod librum Eufebii pro Pamphili verteres, quod tuum quafi operculum venenata patelle imponeres. Plato in Hippia majore, differens de pulchro ac decoro, quiddam habet non abhorrens ab hoc proverbio: Morro stri yod, drov ns TW vre, lw oem ingerito Tu sarto bi črves Korg esl evo] owth ñ ouxivy ; 1. €. Verum, inquiet, ubi quis ollam illam pulchram, de qua modo loquebamur, igni admoverit , pulchris fabis plenam, decet illam anrea toryne , aut ficulna ? Quod Græce dictum eft, muy, Platonis interpres vertit tzdeculam. Etymologus indi- | E cat, mpwlw vocem cfle Atticis peculiarem, qua illis fignificat Loyn. Suidas ait, inftrumentum effe quo movetur olla. . LXXIII. 57 jaxta clandum habites, fubclandicare difces. } Plutarchus in libello De liberis educandis: Av yøwag mE pOLKT HS amend lay paSyors. 1.€. St juxta claudum habitaris , difces (ubclawdicare. Pindari interpres extulit hunc in modum: Xwr@ meporncic nov év), Ha Ça parie. i.e. Claude vel uni fi propinguus manferis, Difces & ipſe clazdicare protinus. Huc pertinet illud Hefiodium , nobis alibi di@um: | F Ijuw nng; yarov &c. Ea vero rerum humanarum cft infelicitas , quod facilius tranfiliunt vitia quam bona. Et tamen verum eft quod addit Hefiodus: Sanse xadwis wey ovaa. Ita Pindarus in Nemeis hymno feptimo : Bide dbeï) civdpos vie, n Qu xe yetu tudo vda Dirn ouvert Y area yar, ydouc mivroy émcésov. 1. €. Si Uir viro eget, quid dicemus vicinum effe vicino, animo 1 Mendum eft Typothetæ. Lege, in Quaftionibus Tufculanis L. iui Web ia Io ve Ra ; 3 x / Craſſo, in L. v. de Finibus, Utrobique enim Cicero egit de | P ERNS MI 388 conftanti amicum è Gaudium omni re diham quam video nec leétionem, nec inteiprontiono E jus loci conftare Greecis. Quidam enim pro ta: = legunt yWery , referuntque ad commodorum du commodorum communicationem, quam homo ca a homine, maxime à vicino. Et legendum Vans a mv tudo, ut refpondeat participio dirfeav&. in. 3 adducit & illud ex Hefiodo : "paes Tetqeves &Cwont exsov, Coonvao 4 aol. i.e. Vicini incinéti, cinéti venere propingri. Notum eft illud Themiftoclis, qui profcripto agro uf. fit & hoc præconem addere reliquis dotibus cn 3 num haberet vicinum. Proverbium admonet er a ciofam improborum hominum confuctudinem N ne: pterea quod cum corporis, tum maxime animi Do contagio ferpunt in vicinum. Nafo: Dum (pettant oculi lefos, leduntur © tpfi. ; Maltaque corporibus tranfitione nocent. Td Ariftoteles exiftimat potiffimum ufu venire in morbis oculorum, quod ca corporis pars maxime fit mobilis. Item in fcabic, quod in fumma fit cute, & humore glutinofo, ad vicinum permanet. Poftremo in omnibus morbis, qui è Spiritu corrupto nafcuntur ut peftis, quod fpiritus facile ab alio in alium trajiciatur. Denique eft occultus quidam naturæ confenfus . quo fit, ut, ofcitare incipiat, qui viderit ofcitantem , & micturiat, qui mejentem confpexerit. Audtor et Ale. xander Aphrodifeus. Et balbutire difcit, quifquis affidue cum balbo vivit. Morum autem fcabiem affricat convictori. Ariftoteles Sectionis v1. Problem. ty. quarit, quare lippitudo, tabes, & fcabies contagio migrent ad alios, nec idem accidat in omnibus morbis. Plutarchus, in Commentario De ratione dignofcendi verum amicum ab adulatore, feribit tantam haberevim affiduam confuetudinem, ut imprudentes etiam imitemur vitia corum, quibufcum vivimus. Quemadmodum Platonis familiares ejus gibbum imitabantur: Ariftotelis amici , balbutiem ejuſdem exprimebant: Alexandri Macedonum Regis familiares cervicis inflexum, & vocis in dicendo afperitatem effingebant, Plato De legibus 11. eleganter indicat , quomodo fallat contagium i Ilorpov eings , ei Kuy dvayklior avrò diva, Onze otav ns mynpois heci Euwoy nexa dvbpu Ter , un uisi, xpd 4) dodexouw@, Liy 4 ws ey midas Hola 5 das potu airs Ww poyer ; sore cut déms dvéyan à xpo onorepars cv world. 1. C. Utrum probabile, an potins neceſſarium hoc ipſum eſſe , quod, cum quis cum pravis gaudet magis approbans > quanquam velati per jocum reprehendit , [fomnians fuam ipfim: malitiam, tunc profecto neceffeeft, nt fimilis evadat gaudens , ntriftungue gandeat, * LXXIV. Corrumpunt mores bonos colloquia prava. Eodem pertinet ille Menandricus fenarius, quem divus Paulus Apoftolus haud quaquam gravatus cft, in prima ad Corinthios Epiftola, citare : DIez Mm fi curia Kone. 1.€, Mores bonos convittus inficit improbus. 1 Corrumpunt bonos mores colloguia prava. | Qui hic zA inter pretantur, colloquia, non plenam Graci proverbii fententiam reddere, fed eam velut reftringere mihi videntur. Non dubito enim, quin Menander fenferit, mores bonos corrumpi, non folum colloquendo cum improbis hominibus, corumque di&ta audienda», verunt etiam faéta cernendo: præfertim cum improbos probis fuo exemplo multifariam nocere, eo prorfus tacentes, quotidiana experientia fatis probet. Accipiendam igitur alteram fignificationem bujus vocis ouudig cenfeo: ut intelligamus, converfatione cum improbiseos, qui: alioqui fint bene morati, corrumpi. Wifi forte exiftimetaliquisinterpretandum aliter nomen ¿Ala hoc in verſu, quam verbum des in illo ad eandem pertinente fententiam: Kexoî dude, * aires enone oy xaxes. Apud Theognin. Item, quum fcribit: Tabra wabay, dyaboioiy opuines. > = = Dixerat autem paulo ante: = - - xanoisi dE wn A poroputAs Adda. SS , < Sed qui hoc exiltimabit, qua ratione moveri poffit, alii viderint: Czterum & hoc obitet annotabo, me (dum pater meus Novum Teftamentum Gracum excuderet) in margine unius veterumexemplarium, que habebat, legiffe è regione hujus.loci Pauli, won hard oise Déepaoir hên gens ousrteynaned, hec paucula verba, è xgned, «rr: Té xéQa Tédexiv. Ibidem f{criptum eft, Merardie vi anyusne ref 5 Fade, H. Stepbanns. T Cr