OCR Output

XLVI. Audi, qua ex animo dicuntur. i

Kuue T Jon wapas. 1. e. Audi, que dicantur ex ani¬
wo. Nam feria, quaeque citra diffimulationem dicun¬
tur, ex anime dici dicuntur , eaque ex corde proficifci
vulgus ait. Lucianus in Jove Tragoedo: Oux8y detere
Geol, mi Bord nagar Oaoty, i. e. Hague audite, Di,
nimirum cx animo dicenda, ficuti proverbio dicitur. Nam
adulatorum & fimulantium oratio in faucibus nafcitur,
non in corde. Plutarchus in commentario, quem in¬
{cripfit, Quo pacto quis poft aflentatorem ab amico
dignofcere , refert hos {enarios =

Euo) d dn Mwyds, ei 5 OSAery

Mroyg xoxtoy das dy Syse ipo)

doCov mmperadav T dan xagdas ipa.
ice Mendicus utinam fit mihi, vel fi libet

Mendicum & infra, qui mihi volens bene

Timore pofito, poffit ex ammo logui. meat
Addit, hoc haud facile dici è divitibus, acprincipibus,
quibus modis omnibus eft invifa veritas : neque quic¬
quam ferunt aures delicate: , nifiquod affentatione mul¬
ta conditum fit, & adulationem fapiat. Ad hanc figu¬
ram pertinet illud Plautinum , corde amare. \temillud:
perfequi corde, animo, & viribas: utrunque ife iim Cale
ptivi duo. Contrartumeft huic, 4 fammis labris, pro eo,
quod eft, non ex animo. Seneca in Epift. ad Luci¬
lum: Non a fummis labris ifta veniunt,

XLVII. Aut bibat, aut abeat.

Aut bibat , aut abeat. Quo quidem adagio mone¬
mur, ut aut tempori locoque nos accommodemus, aut
ab hominum conſuetudine nos fubducamus. Quemad¬
modum Cato feciffe legitur, qui cum non poflet fu¬
mere vultum Floralium licentiz convenientem , di¬
{ceffit a theatro. Natum eft à prifcis illis Græcorum
{ympofiis, hoc eft, compotationibus, in quibus mos
erat, talis fortiri quempiam , qui convivio quafi præ¬
fideret, ac decreta convivialia preeferiberet, qua vouss
1.c. leges, appellabant. De hifce legibus Valerius Va¬
lentinus jocofo carmine confcripfit, cui titulum fecit
Tapullæ , teſte Feſto Pompejo. Porro præfcétum
Bacirée , h.e. regem, nominabant Plutarchus ovum¬
aeexov vocat. Varro apud Nonium: odiperatorem
à Latinis vocatum fcribit, quafi modum imperantem ,
ne quis aut plus fatis biberet, aut parum. Athenæus
libro decimo ex FEupolidis auctoritate docet , huic præ¬
Fectos rei olvertas dictos, ab aliis ¢@3wauss. Hujyus con¬
fuetudinis meminit & Horatius in Odis :

Nec regna vini ſortiere talis. |

Ex legibus jocofis hac una fertur , Ant bibat, ant
abeat. Commemoratur a Cicerone, libro Tufculanarum
Queeftionum v. Athi quidem, inquit, in vita fervan¬
da videtur illa lex, qua in Grecorum convivus obtinet :
Aut bibat, inet, aut abeat. Et rette. Autenimfruatur
aliquis pariter cum aliis voluptate potandi, ne fobrins in dio¬
lentiam vinolentorum incidat , aut difcedat. Src injurias
fortune, quas ferre nequeas, défugiendo relinguas. Ha¬
étenus ille. Quidam fic efferunt: B’ i917 dm. i. e:
aut bibe, aut abi. Quanto civilior hac lex, quam ea,
Ta Empedocli in convivio præfcripfit convivii præ¬
ectus, ut aut biberet, aut vinum in caput illius cf¬
funderetur. Eam rem tam indigne tulit Empedocles,
ut poftridie coatto concilio, & invitatorem , cujus
opera id erat fatum, & fympofiarcham reum pereges
rit, damnandofque curarit. Refert Diogenes Laer¬
tus. At noftri Mnamones has quoque leges magis Scy¬
thicas præfcribunt: Aut bibe, inquiunt; azt hunc cana
tharum, quantus efè, in caput impingam tuum. Itaque
non raro fit ex compotatione monomachia.

H XLVIII. Domi conjetturam facere.
i OO dx Cy. i. €. Domi conjeitare. Quod nonali¬
ünde Ctitur, 1d demi fier proverbiodicitur. Plautus
in Ciftellaria ; Hane ego de me conjetturam domi facio:

‘€. meopte experimento comperio. Serieca de Bene¬
ficus libro quinto: Domi, quod ajunt, verfura fit, ©
Velut luſorium nomen featim tranfit.

XLIX. Domi haber. Domi nafcitur.
Ad candem pertinet metaphoram : Domi haberes

382

Nam id domi dicimur habere, quod in nobis ftum eft,
nec necefle eft ab aliis mutuo fumere. Tranflatumi
apparet ab ea confuetudine, forisrogande fupellectilis,
quam domi defideres. Terentius in Adelphis: Phy,
domi habet, unde diftat. M. Tullius ad Varronem: Sed
qaid ego nunc hec ad te , cri domi talia nafcuntur? Idem
Academicarum Queftionum libro fecundo : Defne,
quafo communibus locis, domi nobis ijfa nafcuntar, i. e»
heec Oratorum funt propria. Proindedixeris cleganter:
Quid in rebus iftis felicitatem venaris? domi habes,
unde beatus efe queas. Regum eft domi confilium
habere, non ab aliena pendere fententia.
; L.. Confringere tefferam.

Apud Plautum in Ciftellaria confregiffe teſſeram diciz
tursqui fibi reditum in domum aliquam præclufit. Si¬
quidem cum amans dixiflet, fe jurejurando adftrictum,
ut lence filiam duceret, orans, ne fe perjurum fieri pa¬
teretur, illa refpondens; Abi, inquit, querere, ubi
tuo jurando fatis fit [ubfidi. Hic apud nos jam Alcef>
marche, confregifti teferam. Eft autem teflera fymbo¬
lum hofpitale , quo prolato cognofcebantur hofpites,
fiquando rediffent.

LI. Frigidam aquam (effendere.

Frigidam aquam fuffundere, Plautus in Ciftellaria vi¬
detur ufurpaffe pro eo, quod eft, inftigare clanculum.
Sic enim in ca fabula meretrix queritur de matronis
marıtos fuos in meretricum odium, quoad poffunt, in¬
flammantibus: Ita noftro ordini palam blandiuntur ; clars
fi occafioufguam eft, aquam frigidam /zbdolefufftundunt.
Viris cum fuis predicant nos folere, fuas pellices efè ajunt.
Tranflatum apparet ab iis, qui certaminibus equeftri¬
bus aquam equis afpergebant, quo refocillati currerent
acrius, atque hoc pacto ad curfum inftigabant, Cu:
Jus minifterii memincrunt etiam Pandedtz juris Cæfa¬
rei libro tertio, titulo, De iis, qei infamia notantur, ex
Ulpiano, his quidem verbis: Et generaliter ita omnes
opinantur, © utile videtur, ut neque Thymelici , negue
Ayffici, nec agitatores , nec qui aquam equis /patgent,
cateraque corum minifferia, qui certaminibus facris defers

vint, ignominiofi hateantur. Hactenus Ulpianus. Id
fiebat, opinor, in Olympicis, aut fimilibus certamini¬
| bus, nonnunquam & ob hanc caufam, ne tote agita¬
tione fervefcentes, flammam conciperent. Nifi ficul
magis probatur, ut traductum putetur ab ils, qui joci
Judibrüve caufa, clanculum aquam infundunt in cons
vivii locum: aut ab his qui ludibrii caufa , aqua con¬
{pergunt aliquem , qui balneatorum jocus eft. Unde
& Julius Pollux libro ſeptimo docet aavvey interdum
ufurpari pro conviciari. Sic Ariftophanes in Pluto:

BAVVOV pe IOV cy Ted mis Avd Cn. Queritur quifpiam
quod contumeliz caufa con{perfus fit aqua, multis præ¬
fentibus. Sed probabilius eft, tranflatum ab officinis æ¬
rariis, ubi facri fubinde frigidam in ignem adfpergunt,
quo ignis fit vehementior. }

LIT. Zn fenem ne quod collocaris beneficcum.

Tépovk undé moe und sensor muëv. 1. ©. We quid un?
guam beneficii collocaris in fenem. Refertur nominatim
proverbii vice, ab Ariftotele lib. Rhetoricorum 11.
X/-05 ns auu6sA un arido Qio eva TETW uoretupe
y porla, yy mT & cede epr. 1. €. Qui confalit; ne
quis cum fene ineat amicitiam , haic teftimonii loco eff
proverbium, nequando bene merearis de fene. Diciturhos
dieque vulgo. Neque in fenem, neque in puerum collos
candum efe beneficiam, propterea quod alter non refert,
alter non meminit. Exftat & hujufmodi quoddam apud

yuwana u 3 aida, unè xwa nyos , unde AAo KTI
nam: i.e. Ie gaid beneficii colloces , negue zn fenes; ned
que in mulierem , negue in pucrum, neque in canem cu¬
Jufpiam , negue in garrulum remigem : propterea quod
perire videatur, quod in ejufmodi genus hominumin¬
fumitur. Seneca de Beneficiis tertio: Stic ft, ut prace¬
ptores eorumque beneficia intercidant, quia toram paeris

tiam relinquimus: fic fit, ut in adoleſcentianz nofiram cols
lata pereant, quia 1pfa nunquam retrattarer.

LIL