OCR
XLVI. Audi, qua ex animo dicuntur. i Kuue T Jon wapas. 1. e. Audi, que dicantur ex aniwo. Nam feria, quaeque citra diffimulationem dicuntur, ex anime dici dicuntur , eaque ex corde proficifci vulgus ait. Lucianus in Jove Tragoedo: Oux8y detere Geol, mi Bord nagar Oaoty, i. e. Hague audite, Di, nimirum cx animo dicenda, ficuti proverbio dicitur. Nam adulatorum & fimulantium oratio in faucibus nafcitur, non in corde. Plutarchus in commentario, quem in{cripfit, Quo pacto quis poft aflentatorem ab amico dignofcere , refert hos {enarios = Euo) d dn Mwyds, ei 5 OSAery Mroyg xoxtoy das dy Syse ipo) doCov mmperadav T dan xagdas ipa. ice Mendicus utinam fit mihi, vel fi libet Mendicum & infra, qui mihi volens bene Timore pofito, poffit ex ammo logui. meat Addit, hoc haud facile dici è divitibus, acprincipibus, quibus modis omnibus eft invifa veritas : neque quicquam ferunt aures delicate: , nifiquod affentatione multa conditum fit, & adulationem fapiat. Ad hanc figuram pertinet illud Plautinum , corde amare. \temillud: perfequi corde, animo, & viribas: utrunque ife iim Cale ptivi duo. Contrartumeft huic, 4 fammis labris, pro eo, quod eft, non ex animo. Seneca in Epift. ad Lucilum: Non a fummis labris ifta veniunt, XLVII. Aut bibat, aut abeat. Aut bibat , aut abeat. Quo quidem adagio monemur, ut aut tempori locoque nos accommodemus, aut ab hominum conſuetudine nos fubducamus. Quemadmodum Cato feciffe legitur, qui cum non poflet fumere vultum Floralium licentiz convenientem , di{ceffit a theatro. Natum eft à prifcis illis Græcorum {ympofiis, hoc eft, compotationibus, in quibus mos erat, talis fortiri quempiam , qui convivio quafi præfideret, ac decreta convivialia preeferiberet, qua vouss 1.c. leges, appellabant. De hifce legibus Valerius Valentinus jocofo carmine confcripfit, cui titulum fecit Tapullæ , teſte Feſto Pompejo. Porro præfcétum Bacirée , h.e. regem, nominabant Plutarchus ovumaeexov vocat. Varro apud Nonium: odiperatorem à Latinis vocatum fcribit, quafi modum imperantem , ne quis aut plus fatis biberet, aut parum. Athenæus libro decimo ex FEupolidis auctoritate docet , huic præFectos rei olvertas dictos, ab aliis ¢@3wauss. Hujyus confuetudinis meminit & Horatius in Odis : Nec regna vini ſortiere talis. | Ex legibus jocofis hac una fertur , Ant bibat, ant abeat. Commemoratur a Cicerone, libro Tufculanarum Queeftionum v. Athi quidem, inquit, in vita fervanda videtur illa lex, qua in Grecorum convivus obtinet : Aut bibat, inet, aut abeat. Et rette. Autenimfruatur aliquis pariter cum aliis voluptate potandi, ne fobrins in diolentiam vinolentorum incidat , aut difcedat. Src injurias fortune, quas ferre nequeas, défugiendo relinguas. Haétenus ille. Quidam fic efferunt: B’ i917 dm. i. e: aut bibe, aut abi. Quanto civilior hac lex, quam ea, Ta Empedocli in convivio præfcripfit convivii præectus, ut aut biberet, aut vinum in caput illius cffunderetur. Eam rem tam indigne tulit Empedocles, ut poftridie coatto concilio, & invitatorem , cujus opera id erat fatum, & fympofiarcham reum pereges rit, damnandofque curarit. Refert Diogenes Laertus. At noftri Mnamones has quoque leges magis Scythicas præfcribunt: Aut bibe, inquiunt; azt hunc cana tharum, quantus efè, in caput impingam tuum. Itaque non raro fit ex compotatione monomachia. H XLVIII. Domi conjetturam facere. i OO dx Cy. i. €. Domi conjeitare. Quod nonaliünde Ctitur, 1d demi fier proverbiodicitur. Plautus in Ciftellaria ; Hane ego de me conjetturam domi facio: ‘€. meopte experimento comperio. Serieca de Beneficus libro quinto: Domi, quod ajunt, verfura fit, © Velut luſorium nomen featim tranfit. XLIX. Domi haber. Domi nafcitur. Ad candem pertinet metaphoram : Domi haberes 382 Nam id domi dicimur habere, quod in nobis ftum eft, nec necefle eft ab aliis mutuo fumere. Tranflatumi apparet ab ea confuetudine, forisrogande fupellectilis, quam domi defideres. Terentius in Adelphis: Phy, domi habet, unde diftat. M. Tullius ad Varronem: Sed qaid ego nunc hec ad te , cri domi talia nafcuntur? Idem Academicarum Queftionum libro fecundo : Defne, quafo communibus locis, domi nobis ijfa nafcuntar, i. e» heec Oratorum funt propria. Proindedixeris cleganter: Quid in rebus iftis felicitatem venaris? domi habes, unde beatus efe queas. Regum eft domi confilium habere, non ab aliena pendere fententia. ; L.. Confringere tefferam. Apud Plautum in Ciftellaria confregiffe teſſeram diciz tursqui fibi reditum in domum aliquam præclufit. Siquidem cum amans dixiflet, fe jurejurando adftrictum, ut lence filiam duceret, orans, ne fe perjurum fieri pateretur, illa refpondens; Abi, inquit, querere, ubi tuo jurando fatis fit [ubfidi. Hic apud nos jam Alcef> marche, confregifti teferam. Eft autem teflera fymbolum hofpitale , quo prolato cognofcebantur hofpites, fiquando rediffent. LI. Frigidam aquam (effendere. Frigidam aquam fuffundere, Plautus in Ciftellaria videtur ufurpaffe pro eo, quod eft, inftigare clanculum. Sic enim in ca fabula meretrix queritur de matronis marıtos fuos in meretricum odium, quoad poffunt, inflammantibus: Ita noftro ordini palam blandiuntur ; clars fi occafioufguam eft, aquam frigidam /zbdolefufftundunt. Viris cum fuis predicant nos folere, fuas pellices efè ajunt. Tranflatum apparet ab iis, qui certaminibus equeftribus aquam equis afpergebant, quo refocillati currerent acrius, atque hoc pacto ad curfum inftigabant, Cu: Jus minifterii memincrunt etiam Pandedtz juris Cæfarei libro tertio, titulo, De iis, qei infamia notantur, ex Ulpiano, his quidem verbis: Et generaliter ita omnes opinantur, © utile videtur, ut neque Thymelici , negue Ayffici, nec agitatores , nec qui aquam equis /patgent, cateraque corum minifferia, qui certaminibus facris defers vint, ignominiofi hateantur. Hactenus Ulpianus. Id fiebat, opinor, in Olympicis, aut fimilibus certamini| bus, nonnunquam & ob hanc caufam, ne tote agitatione fervefcentes, flammam conciperent. Nifi ficul magis probatur, ut traductum putetur ab ils, qui joci Judibrüve caufa, clanculum aquam infundunt in cons vivii locum: aut ab his qui ludibrii caufa , aqua con{pergunt aliquem , qui balneatorum jocus eft. Unde & Julius Pollux libro ſeptimo docet aavvey interdum ufurpari pro conviciari. Sic Ariftophanes in Pluto: BAVVOV pe IOV cy Ted mis Avd Cn. Queritur quifpiam quod contumeliz caufa con{perfus fit aqua, multis præfentibus. Sed probabilius eft, tranflatum ab officinis ærariis, ubi facri fubinde frigidam in ignem adfpergunt, quo ignis fit vehementior. } LIT. Zn fenem ne quod collocaris beneficcum. Tépovk undé moe und sensor muëv. 1. ©. We quid un? guam beneficii collocaris in fenem. Refertur nominatim proverbii vice, ab Ariftotele lib. Rhetoricorum 11. X/-05 ns auu6sA un arido Qio eva TETW uoretupe y porla, yy mT & cede epr. 1. €. Qui confalit; ne quis cum fene ineat amicitiam , haic teftimonii loco eff proverbium, nequando bene merearis de fene. Diciturhos dieque vulgo. Neque in fenem, neque in puerum collos candum efe beneficiam, propterea quod alter non refert, alter non meminit. Exftat & hujufmodi quoddam apud yuwana u 3 aida, unè xwa nyos , unde AAo KTI nam: i.e. Ie gaid beneficii colloces , negue zn fenes; ned que in mulierem , negue in pucrum, neque in canem cuJufpiam , negue in garrulum remigem : propterea quod perire videatur, quod in ejufmodi genus hominuminfumitur. Seneca de Beneficiis tertio: Stic ft, ut praceptores eorumque beneficia intercidant, quia toram paeris tiam relinquimus: fic fit, ut in adoleſcentianz nofiram cols lata pereant, quia 1pfa nunquam retrattarer. LIL