OCR Output

ditus. Aut f Divinas Literas interpretari conetur,
Greco, Latine; & Hebraicæ linguæ , denique &
omnis antiquitatis rudis & imperitus, fine quibus non
ftultum modo, verum ctiam impium eft, Theologie
myfteria tra@tanda fuferpere. Quod tamen, heu ne¬
fas! jaim paflim plerique faciunt, qui frigidis aliquot
inftracti fyllogifmis, & puerilibus fophifmatis, Deum
Immortalem’, quid non audent? quid non precipiunt?
quid nori decernunt® Qui fi poffent cernere, quosri¬
fus , vel potius, quém dolorem moveant linguarum
& antiguititis peritis qua portenta proferant in quam
pudendos errores fubinde prolabantur : nimirum pu¬
deret illos tante témeritatis , & vel fenes ad prima li¬
teraruno clementa redirent. Multi recte judicant abf¬
que Dialeàica præceptis, ut ne dicam fophifticis ca¬
villis. Sapichant mortales, & prius quam Deus ifto¬
rum Ariftoteles nafceretur. Nulltis unquam fenten¬
tiam alicujusintellexit, ignarusfermonis, quo fenten¬
tiam ille fuat explicuit? Proinde divus Hieronÿ¬
mus, cum conftiturffet arcanas interpretari literas, ne
ileris , ut ajunt ` pedibus rem tantam aggrederetur :
quiefo , num fophifticis nugis inftruxit ingemum? Num
Ariftotélicis decrétis ? Num his etiam pugacioribus
nugis ? Minime. “Quid igitur? Ineftimabili fudore,
mium linguarum peritiam fibi comparavit. Quas qui
ignorat, non Theologus cit, fed facræ Theologiæ
violator. Ac vere manibus pariter ac pedibus illotis,
rem omnium maxime facram non tractat, fed propha¬
nat, confpurcat, violat.

sh BVE Aquile ſenetta.

Ner phogs.i.e. Aquilafenctta. Tn fences dicebatur biba¬
ces magis quam edaces. Nam Pliniuslib. x. cap.3, refert,
aquilas neque fenio , neque agritudine oppetere, fed fa¬
mé : in tantum fuperiore accrefcente roftro, ut aperiri
nonqueat. Eoqueaquilam tantumin fenecta bibere, aut
de preda fanguinem fugere, cum nulla fere aves ad¬
uncis unguibus utantur potu, præter tinnunculum, &
milvum : quanquam hi quoque perquam raro bibant.
Au&or Ariftoteles libro De natura animalium oftavo.
Sed idem libro nono narrans de aquilæ roftro eadem

>

fignificat, hoc ideo accidere aquila, quod olim, cum

tontimorumeno :

Viſa vero eft, quod dici folet, Aquile fenetlus.
Verba funt Syri adulantis hero , quod pridie ftrenue
bibiflet in convivio. Eft autem veluti peculiaris feni¬
bus bibacitas. Sive quod natura frigus ætatis, vini
calore penfare defiderat : five quod vini hilaritas mi¬
nuit fenectutis moleftiam. Unde Plato quoque cum
juvenibus in totum interdixerit ufum vini, viris mo¬
deratum permiferit , fenibus largiores compotationes
concedit. Tum quurfenectus fit vinofior, caufam red¬
dit etiam Alexander Aprodifeus in problemate quarto
ab ultimo , quod ætas ingravefcens minuat calorem ,
vinum autem humectet fimul & calefaciat. Unde &
vulgo lac fenem dicitur. Fertur & priſci Catonis fape
mero caluiffe virtus, inguit Flaccus.

CVU. Aguile fenetta. Corydi juventa.

Aer8 yregs. Kopids veomms. 1. C. Aguila feneta. Cory¬
di javenta. De vivida viridique feneéta, que præftan¬
tior fit aliquorum juventa. Nam anus aquila præftat
Corydo aviculæ, etiamætateintegra. Citraallegoriam
extulit Euripides in Andromache:

Doma vwy s xey ypo LoG 4

Kpetasay.
iLe. Maltis enim juvenibus anteftat fenex :

Cui mens adeft generofa. ——

LVII. Camelus vel (cabiofa complurinm afinorum
Leftat onera.

Kaun@ 20) Lwesdion, marav dvov dvandety Poena.
me; Camelus ctiam fcabiofa, complurium afinorum tollit
onera, De is, qui ufque adeo præccllunt quofdam,
ut etiam fenes, aut alioquin ægroti, præftantiores ta¬
men fint illis integris., Aut de his, qui rebus parum

A

rj

ER a Si Mao 4 TT
356
profperis, tamen plus valent ob priſtinæ fortuna re:
liquias, quam alii rebus integris: Ufus eft Synefius
Het SSPE LIX. Palinodiam canere. È
. Naawwd&y. i. e. Palinodiam canere. Eft diverfum ab
his, qua prius dixeris, dicere atque in contrarium
vertere fententiam. Tranflatum eft è Stefichori Lyris
ci Poetse facto: cujus meminit Plato in Phedro. Is
cum Helenam carmine vituperaflet , oculis orbatus eft.
intelligens autem Achille, ficut {cribit Pauſanias ii
Laconicis, Helene jufu nunciante , cæcitatis fuæ cau¬
fam , protinus palinodiam cecinit. Helenamque prius
vituperatam laudavit , itaque vifum recepit: Hunc
Socrates jocatur fefe velle imitari, & amorisvitupera¬
ti prius canere palinodiam , quam orbetur oculis. Sos
nat autem Greece mawwdia, quali dicas recantationem,
Quo quidem verbo Flaccus ufus eft in Odis, promit¬
tens palinodiam amice, quami contumeliofo carmine
provocarat :
uu — Dam mihi
Fias vecantatis amica
Opprobriis, animumque reddas.
Divus Aurelius Auguftinus ad Hieronymum: Oyare
ATTIpe , obfecro GNA ingennam vere Chniftsanan cum
charitate feveritatem , ad illud opus corrigendum atque
emendandum & palinodiam , ut dicitur, cane. : Deinde
alludens ad Stefichori fabulam: Incomparabiliter enin
pulchrior eff, inquit, veritas Chriftianorum, quam Hes
lena Gracorum. Pro ifta erim foriins noftri martyres
adverfus hanc Zodomam , qram pro illa illi heroes adver=
fes Trojam dimicaverunt. Neque ego hoc ideo dico, ut
ocalos cordis recipias: guos abfit #1 amiferis: ſed ut aduer¬
tas: quos cum habeas (anos © vigiles, nefcio qua difimus
lationem avertifiz. Ad quee quidem refpondens Hiero¬
nymus : Sed fi mea cominus ditta reprehendas, inquit,
G rationem [eriptorum expetas: & qua feripferim , emen¬
dare compellas: & ad palinodiam provoces, & oculos mihi
reddas, in hac laeditur amicitia. Verum de hac palino¬
dia Auguftinus ipfe poftca propemodum palinodiam
canit , fcribens Hieronymo , fefe de Stefichoro ine¬
ptius quam literatius addidifle. Mihi videtar & arro=
gantius ad virum tanto doctiorem. Verum hoc venia
dignum in Afro, juvene, & epifcopo. M. Tulliusad
wun: Expetta palinodiam divinam. Ufurpavit hoc
m nominatim proverbi vice Joannes Chryſoſto<
. item Plato in Epiftola ad Dionyfium tertia.
i LX. Vertere vela, Funem reducere.
Vertere vela, cfr in diverfum mutare fententiam, Vis
tæque inſtitutum. Horatius in Odis:
Nuue retrorfum
Vela dare, atque iterare curfus
Cocor relibtos. ——
Tranflaca metaphora à navigantibus, qui curfus erro¬
rem verfis velis corrigunt. Hanc Perfius in quinta Sa¬
tyra nonnihil novans , Funem reducere dixit, pro €o,
quod eft, inftitutum mutare in diverfum :
Que dederam fupra, repeto, funemque reduco.

LXI. Venta primum experienti.

Lyon mewmmepw. i. e. Venta primum experienti.
Refertur a Diogeniano. Ignofcendum his, qui rudes
novo quopiam in negocio incipiunt verfari, fi quid par
imperitiam peccarint. Chryfoftomus fententiam cxtu¬

litin homilia quadam x 74 WP dv dex mk ouſywa=
colo camyres oS Tw draclav. 1.€. Et er qui lapfus efè
in initio, veniam damus omnes, ob imperitiam, Ferturò

bhoc, Zofpwun tå mev duaprivovh. i.e. Venia primum
delinquenti. Pindarus in Hymnis: Tes dvo duaraxias
Desmiss dixit, quod iteratum facinus, non oporteat
impunitum efe. Alibi retulimus de @egs © amv Aire
Celfus lib. Pandeét.1. Tit. de legibus & fenat. 2am
ad ca potins debet aptari jus, que © frequenter fiunt, &
facile, quam ad ca qua perrare eventunt: quia que femel
ant bis, ut ait Theophraftus, accidunt , contenmunt legifla= |
tores. Theophrafti Greca fic habent: Ta À dau i ds

maegCouvacs voue TA.

LXIL,