LE XII. Esripus homo. È
Blea dibpaaG-. i. c. Earipas homo. In inconftan¬
tes, ac moribus inæqualibus homines dicetur. Quadra¬
bit & in fortune vices: que res mortalium , velutæftu
quodam furfum ac deorfum jactat : ut recte dixerit
Plautus in Captivi duo: Drz nos , quafi pilas bomines ha¬
bent. A maris Euripi prodigioſa quadam reciprocandi
celcritate duéta metaphora. Eft autem Euripus maris
ars inter Aulidem Bocotix portum , & Eubæam in¬
fulam: cujus meminit Strabo lib. rx. & Plinius lib. 11:
Et quorundam tamen , quit, privata natura eft , velut
Taurominitani Enripi fapins , & in Euboa fepties die ac
notte reciprocantis. Tam rapida converfione, ut, quem¬
admodum aućtor eft Pomponius Mela, ventos ac etiam
plena ventis navigia fecum portet. Neque dum hujus
tam ftupenda rei caufa fatis idonea perveftigata eft a
{criptoribus. Etiamfi T. Livius , fecundi belli Punici
lib. vu. à ventis qubufdam illic fantibus , ita rapi cre¬
dit. Seneca in Hercule Oetxo: E
Egripus undas flettit inftabilis vagas,
Septersque rurfus flettit, & totidem referti
Dam lafum Titan mergit Oceano jabar:
Bæotius item :
Exaffuantis more fertur Enripi. $
Cicero pro Plautio: Quod fretum, quem Euripum , tot
motus, tantas, tam varias habere creditisagitationes, com¬
mutationes, flactus , quantas perterbationes , & quantos
aftus habet ratio comutioram? Objicit {chines Demo¬
ftheni ,, quod fubinde commutata factione , Euripum
ipfum inconftantia fua viciffet. Unde Greeci Exripifton,
hominem incerta fide vocant. Gregorius Theologusin
epiftola quadam ad Sophronium equitum magiftrum :
Od cia me yusrecs: 5 yg} ¿aws KNG ns E dvbpomver
aerrtind megyyatay, vud pu Z, vul dè divbeyiav, ka]
Grmvy0Syrov i xa) gre Y eù megter ESOTO nul , red du¬
5u fu , 0 di Mya, ¿Rd TE were Ss Ù eremi iov¬
TO, dis aùpus evy AM msÉbav à yeguvan mi nob’ d.
dat@, 7 dvbpamwy evnunere. i.e. Vides que fit conditio
rerum noftrarum , utque rota quedam negociorum huma¬
horum curſi circumagatur , nunc his, nunc illis florentibus
ac marcentibus, dum negee profperitas , neque adverfitas,
ut ajunt, nobis conftat fed quam ocyfime in diverfum mu¬
tatur ac tranfilit , at auris ac literis ague inferiptis fidere
liceat citins guam hamana felicitati. His yerbis pulchre
depingit Euripum humanæ conditionis. Invenitur &
Toyn Eden Gr. 1. € Fortena volubilis. Nihil enim hac
inftabilius : & Evem@- Alga, quod cogitatio nunc
hue, nunc wllueferatar. E
LXUI. Endymionss fomnum dorms, |
_ EvduulavG» Vnvev xabdbdas. 1. €. Endymionis fomnum
dormis. In cos quadrabit, qui fefe immodico fomno fa¬
ginant, aut, qui diuturno in ocio verfantur, necullis
fe negociis exercent , fed mollem feriatamque agunt
vitam. Natum a fabula notiffima Endymionis, is erat
puer adprime formofus, ac Lunz adamatus. Cui qui¬
dem illa à patre Jove přecibus impetravit, ut quicquid
optaflet, id ferret. Optavit Endymion, ut perpetuum
dormiret fomnum , &etverms à dyipus uov, i.c. Inmor¬
talis perfeverans, & expers (enti. Ufuselt hoc adagio A¬
riftoteles decimo Moralium libro , colligens , neque
dcium convenire Diis, neque rurfus ullam aliam aétio:
nem illis dignam videri , præter contemplationem.
Porro quum conftet inter omnes , illos vivere, con¬
fentancum eft eofdem & agere quippiam: Megze entra,
Inquit , oportet cos Endymionis, ut ajunt, dormire fo¬
mnam. Cicero libro de Finibus quinto, differens id ma¬
Xime nobis infitum a natura, ut agamus aliquid : Za¬
que, inquit, ne fi jucundiffimis quidem nos fomniis ufuros
Puiemis, Endymionis fomnum nobis nolimus dari: id¬
que fi accidat; mortis inftar putemus, Idem Tufculana=
Tum Queeftionum libro primo: Quanquam qui leviorem
faciunt > fomni fimillimam volunt eſſe. Quaſi vero quif¬
quam uta nonaginta ainos velit vivere , ut cum fexaginta
confecerit , reliquos dormiat. Ne {ues quidem id velint ,
non modo ipfe. Endymion yero , fi fabulam audire vo¬
lumus, nefcio quando in Latmio obdormivit, qui eft
mons Cariæ: nondum opinor, eft experrectus.
LXIV. Ultra Epimenidem dorrmis.
Tato è E'mphuidlw xenaiunoy. 1.e. Ultra Epimenidis
Somnum dormifti. Tn cos dicetur, qui perpetuum agunt
ocium. Hiftoria de Epimenide Cretenfi Theologocx¬
ftat in Noétibus Gellianis : exftat & apud Diogenem
Lacrtium. Is ambulando fefus , in fpecum quendam
fubierat, illic obdormivit: nec experreétus eft à fomnó
ante exactos annos xivir. Meminit hujus Plinius lib.
VIT. cap. Lat. his verbis: Magna quidem fabulofitate,
prerum aftu & itinere fefum , in ſpeci ſeptem & quingua¬
ginta dormife annis: rerum faciem , mutattonemqgue mi¬
rantem, velut poftero experretium die : hinc pari numero
dierum , [enio ingruente , ut tameñ in feptimam & grin¬
quagelimum atque centefimam vite dararet annum. Lu¬
cianus in Timone: Tee + B'mp§uidl È xevaiunow. 1.€.
Nam ipfum etiam Epimenidem fomno vicifti. Si quid haz
bet veri Pythagore perudvxons , confentancum ct,
hujus Epimenidis Theologi animamin fophifticosiftos
Thcologos demigrafle ,, qui tantum inanium fomnio¬
rum inyexerunt in orbem , quam multis vix fufficiat
fomnus in ducentos continuatus annos.
LXV. Matura fatio fepe decipit , fera femper
DENE Gheo ae
Columella De Re Ruftica fcribit hunc in modum:
Sed quum omnia in agricultura ſtrenue facienda funt, tum
maxime fementis. Vetus eft agricolarum proverbium : Ma¬
turam fationem fæpe decipere folere, feram nunquam,
quin mala fit. Hactenus Columella: Admonet ada¬
gium, in omninegocio maturandum efle, neque pau¬
lo fatius ele; occupare tempus legitimum, quam fe¬
rius aggredi. Veluti fi quis admoneat, ut puer tenera
adhuc zetate at committatur erudiendus.
Confultius enim antevertere, quam provectioribus an=
nis tuna demum incipere.
LXVI. Fames Melia.
ma, deque rebus difficillimis. Eft enim Melus oppi¬
dum Theflaliæ, quod Nicias Athenienfium dux obfe¬
dit, expugnavitque, non tam machinis bellicis, quami
fame. Hee ferme Suidas. Idem effert hoc pasto, asua
Myàlw.1. C. fame Melia. Meminit hujus hiftorize Thu¬
cydides in quinto. Proverbium eft apud Ariftophanem
in Avibus:
Tés dl) ad Oese SIAS TE AIMI MNAL.
1. e. Zterum Deos fame enecatis Melia.
Saguntina fames confimili ratione in proverbium
venit. Hiftorie meminerunt T. Livius, Valerius Mas
ximus, & M. Tullius in Philippicis. Eft autem Sa¬
guntum Hifpaniarum oppidum, juxta fumen Hibe¬
rum , focictate , fœdereque conjunétum cum Roma¬
mis. Id longa Poenorum obfidione fameque co reda¬
cum eft , ut cives exftructo in foroigni, quicquid
erat pretiofarum rerum 1n eum conjicerent: ac poftre¬
mo, feque, fuofque liberos codem precipitarent , ne
venirent in hoftium manus. Aufonius:
fam jam perefam, jam Saguntina fame ,
Lucaniacum liberct, —
Græci vehementem & intolerandam famem , quæque
Aamuuley inducat , B¥asuov appellant, & Beau die
cuntur , qui animo deficiunt , præfertim ob inediam.
Ariftoteles feGionis var. problemate 1y. quærit, quur
in frigore & hybernis menfibus homines magis Bsaus¬
av? (nam hoc verbo utitur.) Et quam Ariftoteles vocat
Bzamiev, Theodorus vertit famem caninam. Mos erat
olim apud Grecos , famem virgis ex ædibus ejicere,
dicentes , ESw Gsaiuoy tow WAST Ù dye, i. €: Foras
famem, intro divitins & fanitatem.
LXVIL. Famis campus.
Aims medov. ie. Famis campus. In civitates dicitur
ingenti fame prefas. Eft aùtem locus quifpiam hoc
nomine. Addunt, cùm aliquando illic fumma fame
laboraretur , apud Athenienfes Oraculum admonuit
Tom. IL Ze e