OCR Output

LE XII. Esripus homo. È

Blea dibpaaG-. i. c. Earipas homo. In inconftan¬
tes, ac moribus inæqualibus homines dicetur. Quadra¬
bit & in fortune vices: que res mortalium , velutæftu
quodam furfum ac deorfum jactat : ut recte dixerit
Plautus in Captivi duo: Drz nos , quafi pilas bomines ha¬
bent. A maris Euripi prodigioſa quadam reciprocandi
celcritate duéta metaphora. Eft autem Euripus maris
ars inter Aulidem Bocotix portum , & Eubæam in¬
fulam: cujus meminit Strabo lib. rx. & Plinius lib. 11:
Et quorundam tamen , quit, privata natura eft , velut
Taurominitani Enripi fapins , & in Euboa fepties die ac
notte reciprocantis. Tam rapida converfione, ut, quem¬
admodum aućtor eft Pomponius Mela, ventos ac etiam
plena ventis navigia fecum portet. Neque dum hujus
tam ftupenda rei caufa fatis idonea perveftigata eft a
{criptoribus. Etiamfi T. Livius , fecundi belli Punici
lib. vu. à ventis qubufdam illic fantibus , ita rapi cre¬

dit. Seneca in Hercule Oetxo: E
Egripus undas flettit inftabilis vagas,

Septersque rurfus flettit, & totidem referti

Dam lafum Titan mergit Oceano jabar:
Bæotius item :

Exaffuantis more fertur Enripi. $
Cicero pro Plautio: Quod fretum, quem Euripum , tot
motus, tantas, tam varias habere creditisagitationes, com¬
mutationes, flactus , quantas perterbationes , & quantos
aftus habet ratio comutioram? Objicit {chines Demo¬
ftheni ,, quod fubinde commutata factione , Euripum
ipfum inconftantia fua viciffet. Unde Greeci Exripifton,
hominem incerta fide vocant. Gregorius Theologusin
epiftola quadam ad Sophronium equitum magiftrum :
Od cia me yusrecs: 5 yg} ¿aws KNG ns E dvbpomver
aerrtind megyyatay, vud pu Z, vul dè divbeyiav, ka]
Grmvy0Syrov i xa) gre Y eù megter ESOTO nul , red du¬
5u fu , 0 di Mya, ¿Rd TE were Ss Ù eremi iov¬
TO, dis aùpus evy AM msÉbav à yeguvan mi nob’ d.
dat@, 7 dvbpamwy evnunere. i.e. Vides que fit conditio
rerum noftrarum , utque rota quedam negociorum huma¬
horum curſi circumagatur , nunc his, nunc illis florentibus
ac marcentibus, dum negee profperitas , neque adverfitas,
ut ajunt, nobis conftat fed quam ocyfime in diverfum mu¬
tatur ac tranfilit , at auris ac literis ague inferiptis fidere
liceat citins guam hamana felicitati. His yerbis pulchre
depingit Euripum humanæ conditionis. Invenitur &
Toyn Eden Gr. 1. € Fortena volubilis. Nihil enim hac
inftabilius : & Evem@- Alga, quod cogitatio nunc
hue, nunc wllueferatar. E

LXUI. Endymionss fomnum dorms, |
_ EvduulavG» Vnvev xabdbdas. 1. €. Endymionis fomnum

dormis. In cos quadrabit, qui fefe immodico fomno fa¬
ginant, aut, qui diuturno in ocio verfantur, necullis
fe negociis exercent , fed mollem feriatamque agunt
vitam. Natum a fabula notiffima Endymionis, is erat
puer adprime formofus, ac Lunz adamatus. Cui qui¬
dem illa à patre Jove přecibus impetravit, ut quicquid
optaflet, id ferret. Optavit Endymion, ut perpetuum
dormiret fomnum , &etverms à dyipus uov, i.c. Inmor¬
talis perfeverans, & expers (enti. Ufuselt hoc adagio A¬
riftoteles decimo Moralium libro , colligens , neque
dcium convenire Diis, neque rurfus ullam aliam aétio:
nem illis dignam videri , præter contemplationem.
Porro quum conftet inter omnes , illos vivere, con¬
fentancum eft eofdem & agere quippiam: Megze entra,
Inquit , oportet cos Endymionis, ut ajunt, dormire fo¬
mnam. Cicero libro de Finibus quinto, differens id ma¬
Xime nobis infitum a natura, ut agamus aliquid : Za¬
que, inquit, ne fi jucundiffimis quidem nos fomniis ufuros
Puiemis, Endymionis fomnum nobis nolimus dari: id¬
que fi accidat; mortis inftar putemus, Idem Tufculana=
Tum Queeftionum libro primo: Quanquam qui leviorem
faciunt > fomni fimillimam volunt eſſe. Quaſi vero quif¬
quam uta nonaginta ainos velit vivere , ut cum fexaginta
confecerit , reliquos dormiat. Ne {ues quidem id velint ,
non modo ipfe. Endymion yero , fi fabulam audire vo¬
lumus, nefcio quando in Latmio obdormivit, qui eft

A

mons Cariæ: nondum opinor, eft experrectus.
LXIV. Ultra Epimenidem dorrmis.

Tato è E'mphuidlw xenaiunoy. 1.e. Ultra Epimenidis
Somnum dormifti. Tn cos dicetur, qui perpetuum agunt
ocium. Hiftoria de Epimenide Cretenfi Theologocx¬
ftat in Noétibus Gellianis : exftat & apud Diogenem
Lacrtium. Is ambulando fefus , in fpecum quendam
fubierat, illic obdormivit: nec experreétus eft à fomnó
ante exactos annos xivir. Meminit hujus Plinius lib.
VIT. cap. Lat. his verbis: Magna quidem fabulofitate,

prerum aftu & itinere fefum , in ſpeci ſeptem & quingua¬
ginta dormife annis: rerum faciem , mutattonemqgue mi¬
rantem, velut poftero experretium die : hinc pari numero
dierum , [enio ingruente , ut tameñ in feptimam & grin¬
quagelimum atque centefimam vite dararet annum. Lu¬
cianus in Timone: Tee + B'mp§uidl È xevaiunow. 1.€.
Nam ipfum etiam Epimenidem fomno vicifti. Si quid haz
bet veri Pythagore perudvxons , confentancum ct,
hujus Epimenidis Theologi animamin fophifticosiftos
Thcologos demigrafle ,, qui tantum inanium fomnio¬
rum inyexerunt in orbem , quam multis vix fufficiat
fomnus in ducentos continuatus annos.
LXV. Matura fatio fepe decipit , fera femper
DENE Gheo ae

Columella De Re Ruftica fcribit hunc in modum:
Sed quum omnia in agricultura ſtrenue facienda funt, tum
maxime fementis. Vetus eft agricolarum proverbium : Ma¬
turam fationem fæpe decipere folere, feram nunquam,
quin mala fit. Hactenus Columella: Admonet ada¬
gium, in omninegocio maturandum efle, neque pau¬
lo fatius ele; occupare tempus legitimum, quam fe¬
rius aggredi. Veluti fi quis admoneat, ut puer tenera
adhuc zetate at committatur erudiendus.
Confultius enim antevertere, quam provectioribus an=
nis tuna demum incipere.

LXVI. Fames Melia.

ma, deque rebus difficillimis. Eft enim Melus oppi¬
dum Theflaliæ, quod Nicias Athenienfium dux obfe¬
dit, expugnavitque, non tam machinis bellicis, quami
fame. Hee ferme Suidas. Idem effert hoc pasto, asua
Myàlw.1. C. fame Melia. Meminit hujus hiftorize Thu¬
cydides in quinto. Proverbium eft apud Ariftophanem
in Avibus:
Tés dl) ad Oese SIAS TE AIMI MNAL.
1. e. Zterum Deos fame enecatis Melia.

LXVII. Saguntina fames.

Saguntina fames confimili ratione in proverbium
venit. Hiftorie meminerunt T. Livius, Valerius Mas
ximus, & M. Tullius in Philippicis. Eft autem Sa¬
guntum Hifpaniarum oppidum, juxta fumen Hibe¬
rum , focictate , fœdereque conjunétum cum Roma¬
mis. Id longa Poenorum obfidione fameque co reda¬
cum eft , ut cives exftructo in foroigni, quicquid
erat pretiofarum rerum 1n eum conjicerent: ac poftre¬
mo, feque, fuofque liberos codem precipitarent , ne
venirent in hoftium manus. Aufonius:

fam jam perefam, jam Saguntina fame ,

Lucaniacum liberct, —
Græci vehementem & intolerandam famem , quæque
Aamuuley inducat , B¥asuov appellant, & Beau die
cuntur , qui animo deficiunt , præfertim ob inediam.
Ariftoteles feGionis var. problemate 1y. quærit, quur
in frigore & hybernis menfibus homines magis Bsaus¬
av? (nam hoc verbo utitur.) Et quam Ariftoteles vocat
Bzamiev, Theodorus vertit famem caninam. Mos erat
olim apud Grecos , famem virgis ex ædibus ejicere,
dicentes , ESw Gsaiuoy tow WAST Ù dye, i. €: Foras
famem, intro divitins & fanitatem.

LXVIL. Famis campus.

Aims medov. ie. Famis campus. In civitates dicitur
ingenti fame prefas. Eft aùtem locus quifpiam hoc

nomine. Addunt, cùm aliquando illic fumma fame
laboraretur , apud Athenienfes Oraculum admonuit
Tom. IL Ze e