OCR Output

345

_ 5 t exportari , nec gérmanam fa¬
quedam, que recufent exportari , g l

vara povedo Se a
Tue uns JS tA Epp IRIE PP ETU
i.e. Probis ab animis facta promanant proba,

X XVII. Lemnium malam.

menfis ac miferandis. Hiftoria, unde natum adagium,
varie narratur, neque magni refert eam anxie perfequi.
Herodotus in Eratone, & proverbi & Hiftoriæ memi¬
nit in hanc ferme fententiam : Pelafgi ex Attica per vim
expulfi, Lemnonincolebant. Hujusinjuria cum penas de At¬
ticis [umere cuperent,probeque cognitos haberent dies Ffos,
acceremonias illorum, collocatis infidiis, uxores Athenien¬
frum abduxerunt, cum Minerva facra facerent in Brauro¬
ne: hifgue in Lemnum navigio afportatis, concubinarum
vice ſunt abuſi. Caterum mhlieres cam plurimos liberospa¬
rerent, omneis & Atticis moribus inftitnerunt E Attice
logui docuerunt , ita fatum eft » #t nec mifcere conjugia
cum puellis Pela(gicis vellent, &fr quando Pelaleus quem
piam pulfare conaretur , omnes conglobari Attici, huic fup
petias ferrent. Breviter adeo invalefcebat pubes Attica, ut
plerifque in rebus priores tenere videretur, quare vifum oft
Pelafgis , tt filios ex Atticis mulieribus Safeeptos tracida¬
rent. Idque perfecerunt, occifis una & matribus : deinde
fierilitate, orbitate, peftilentia , reliquifque plurimisada=
chi malis, Delphicum oraculum confuluerunt , qua via ca¬
lamitatibas levari poffent. Hinc igitur ait per omnem
Greciam increbuifle proverbium, ut ingentia miferan¬
daque mala , Lemnia dicerentur, Partum igitur hinc
natum adagium putat , partim illinc , quod aliquando
Lemnia mulieres, graveolentia maritorum offenfie , COS
univerfos fuftulerunt, auxilio Thoantis. Cujus rei mes
minit & Euripides in Hecuba:

Ka) Afpvoy apdlw Dova 2Eaxioay,

i.e. Marelque Lemno fuftulere famine

Funditus.
Item Seneca in Agamemnone?

Et (celere Lemnon nobilem.

XXXVIII. Ccadam ala corripeifti.

Téry Meas ocuveiAn@ec. i: €. Cicadam ala corripuifti.
* Dicitur in éos ; qui quempiam provocant minime ex
ufu fuo. Luciants in Pfeudologifta ; feribit Archilo¬
chum Poetam jambographum , & ad male dicendum
egregie inftructum , ad hunc modum refpondifle cule
dam, a quo fuerat convicio provocatus: Tov erlig me¬
pS uve Ou. Eſt autem hujus infecti mira queedam &
prodigiofa loquacitas , maxune effervefcente fole. Pli¬
nius negat iis vocem elle; fed ftridorem, cum tra@u:
cumque fonum emittit non alis , quemadmodum mu¬
{cæ , apes, culices , nam iis ftridor fimul cum volatu de:

cn

perftrepit : fed in pectore fubeffe ait duos fpecus , ats
trituque membranæ mobili accedente fpiritu , per hos
è vifceribus fonum edi. Ergo quemadmodum fi cica¬
dam natura garrulam ala prehendas, clarius obitrepit ;
ita fi Poctico homini præbeas occafionem fimultatis ,
non modo non tacebit, fed clarius obftrepet , & omnem
bilem chartis illinet atris: Proinde Platonem ajunt ad¬
monuifle, ne quis hominem Poetam fibi faceret inimi¬
cum. Et Horatius :
TT — genus irritabile vatum ;
dixit. i
XXIX. Tenedia bipennis.

_ Teed @» mérekus. i. €. T enedia fecuris. Conveniet aut
I COS , qui nimium fevere Judicant ac puniunt : aut

1 Diciturineos; qui quempiam provocant, &ë.] Nimium generalis
foret hæc expolitio, 8 huic proverbio communis cum illis, éxramsy
RUYEPES» cevceyupoy xusîs. Eum igitur cicadam ala prehendere dicamus,
qui aliquem ad id incitat & in{tigat, ad quod fua {ponte & fine ulla
inftigatione plus fatis Promptus paratufque eft. Quia cicada natura
quidem fua garrula eft, -fed quum ala prehenditur , tum vero multo
vehementius perftrepit, H, Stephanus.

ES)

De
346
qui celeriter expediuñt controverſias , & litium ambs
Buitates. Inde tranflatum, quod olim Rex Tenedi fe¬

ta, protinus cum qui feciffet injuriam , fecuri percus
tere: aut quod Tenedius quidam Rex legeni tulic in
adulteros , ut utriufque corpus fecuri concideretur,
ejufque legis exemplum ctiam in filium Caidir Pros
inde in nómifmate juffie infculpi, altera ex patte fe¬
cunim, altera duos vultus ex cadem cervice promineh¬
tes. Cujus rei meminit & Stephanus in urbium Cata¬
logo, Plutarchús in commentario De Pythiis Oracu¬
lis, oftendit fecurim typum atque infigne fuifie Tene¬
diorum, idque propter cancros qui funt apud illos in
loco, qui dicitur Afterium. Verba Plutarchi, fi quis
orte requiret , funt hec: Saree GENS ŒAWÉVUOI rare
RUGBY GAY valeva SIE wy Tevedios + meAenw , Sond
T saonivav 7 poor Ei ao nares p§uoy dstesov mae oes
Tis’ Moves SÒ ws Losey by TO yerwvin TÜmy mEAgKEGe EYE
Lucranus in Philopfeude: r£r Cudivo fue godo por voui¬
ous, mE ava M SWrudrov. i.e. Rates enim Juxta
illud, quod vnlgo dici confuevit , [ecarim quandam mihi
veniffe ad incidenda mendacia, Mihi videtur allufum ad
Alexandri Maghi fa&um, qui nodum infolubilem in
Midæ plauftro enfe diffecuit , quemadmodum often.
dimus alibi. Meminit & Paufanias in Phocicis, fed
originem adagionis ad aliam fabulam refert. Scribit
autem fecurim inter anathemata fuiffe , Monumentum
Pericliti, cujus pater Euthymachus Tencdius, qua de
re vetufta fertur fabula : Cycnon filium fuifle Ne.
ptuni, ac regnaffe in Colonis. Porro Colone erantin
terra Trojana, contra infulam; cuinomen Leucophrys.
Porro cum Cycnus haberet filiam nomine Hemi¬
theam, ac filium nomine Tennen ex Proclea > cafues
rat Clytii, foror Caletoris, quem Homerus in Ilia¬
dos O. tradit interfe&um ab Ajace, quod is Caletor in
Protefilai navim ignem injeciflet. Haec igitur cum efs
fet defuncta , huic fucceflit Philonome Craugafi filia:
que cum adamaret Tennen, ac rejecta fuiflet, men¬
ütür apud maritum , quod ipfa nolens ab eo fuerit de
ftupro follicitata. Cycnus uxoris mendacio perfuafus ;
Tennen una cum forore ciftæ inclufam abjicitin mare;
Cæterum incolumes appulfi funt in infalam Leuco¬
phryn, cui poft à Tenne nomen verfum fit Tenedos;
Gycnus tandem ubi comperiffet fe deceptum, navigat
ad filium , fimul & agniturus errorem ſuum 5 SS WES
niam deprecaturus. Cum autem appulifict Cycnus,
& navim ab arbore quapiam aut faxo religaffet, Tens
nes præ 1facundia fecuri fuñes incidit. Unde prover¬
bium dici cœptum de iis, qui pertinaciter negarent
aliquid: Hic eff, qu:'Tenedia fecuri hoc ant illed incide¬
re pofèr. Huic non difimilis Hiftoria refertur in pros
verbio: Tenedius homo,
XXX. Thefanru: carbones erant; ;

x AVS ogres 4 Onoaupas mEQuxev. i.c. Carbones Thefana
řas erant. In cos competit, qui {pe fua fruftrantur,
quique magnificis rebus ex{pectatis , mcras nugas repes
riunt. Ex eventu quopiam natum videtur, quo quifs
piam Thefauri {pe fodiens, carbones defoffos invenit.
Eaque res in tifum, vulgique fermonem abiit. Nam
antiquitus carbones in terra defodi folent, ad indican¬
dos agrorum terminos , propterea quod, ut teftatur
in opere De civitate Dei divus Auguftinus, nulla res
magis durabilior, magifque perpetua, quam carbones
fub terra defofi. Lucianus in Zeuxide: Td 4.8 Tu =
poiulav avdeguis yuav d mouupos oxy: i.e. Verum Juxta
proverbigm, thefauras nofter carbones erant. Rurfam in
Philopfeude : To av g oys CHEO y avdegnes jui d M¬
onvpos mE@yvas, ii €. Proinde juxta id, gaod ne ta
nobis, qui théfaurus credebaris , carbones exftitiftà; Idem
in Timone de auro invento: Aéale yay, ui ere
Lw vege. i: €. Vereor itaque, ne txpercefatlus
carbones reperiam. Rurfum in Votis: Ka avdegues ov d
Snowvpos sty. 1, €. Ae thefaurus tibicarbones fuerint, Ale

1 A’vbpexes o Onorceupos riQuro.] TiQuxsy fignificare non poteft , erant,

fimpliciter: & depravatum elt apud Zenobium pro mine è quod le¬
gebat apud Lucianum pro wénies. H. Stephanus.

X3 ciphron