_ 5 t exportari , nec gérmanam fa¬
quedam, que recufent exportari , g l
vara povedo Se a
Tue uns JS tA Epp IRIE PP ETU
i.e. Probis ab animis facta promanant proba,
menfis ac miferandis. Hiftoria, unde natum adagium,
varie narratur, neque magni refert eam anxie perfequi.
Herodotus in Eratone, & proverbi & Hiftoriæ memi¬
nit in hanc ferme fententiam : Pelafgi ex Attica per vim
expulfi, Lemnonincolebant. Hujusinjuria cum penas de At¬
ticis [umere cuperent,probeque cognitos haberent dies Ffos,
acceremonias illorum, collocatis infidiis, uxores Athenien¬
frum abduxerunt, cum Minerva facra facerent in Brauro¬
ne: hifgue in Lemnum navigio afportatis, concubinarum
vice ſunt abuſi. Caterum mhlieres cam plurimos liberospa¬
rerent, omneis & Atticis moribus inftitnerunt E Attice
logui docuerunt , ita fatum eft » #t nec mifcere conjugia
cum puellis Pela(gicis vellent, &fr quando Pelaleus quem
piam pulfare conaretur , omnes conglobari Attici, huic fup
petias ferrent. Breviter adeo invalefcebat pubes Attica, ut
plerifque in rebus priores tenere videretur, quare vifum oft
Pelafgis , tt filios ex Atticis mulieribus Safeeptos tracida¬
rent. Idque perfecerunt, occifis una & matribus : deinde
fierilitate, orbitate, peftilentia , reliquifque plurimisada=
chi malis, Delphicum oraculum confuluerunt , qua via ca¬
lamitatibas levari poffent. Hinc igitur ait per omnem
Greciam increbuifle proverbium, ut ingentia miferan¬
daque mala , Lemnia dicerentur, Partum igitur hinc
natum adagium putat , partim illinc , quod aliquando
Lemnia mulieres, graveolentia maritorum offenfie , COS
univerfos fuftulerunt, auxilio Thoantis. Cujus rei mes
minit & Euripides in Hecuba:
Ka) Afpvoy apdlw Dova 2Eaxioay,
i.e. Marelque Lemno fuftulere famine
Funditus.
Item Seneca in Agamemnone?
Et (celere Lemnon nobilem.
XXXVIII. Ccadam ala corripeifti.
Téry Meas ocuveiAn@ec. i: €. Cicadam ala corripuifti.
* Dicitur in éos ; qui quempiam provocant minime ex
ufu fuo. Luciants in Pfeudologifta ; feribit Archilo¬
chum Poetam jambographum , & ad male dicendum
egregie inftructum , ad hunc modum refpondifle cule
dam, a quo fuerat convicio provocatus: Tov erlig me¬
pS uve Ou. Eſt autem hujus infecti mira queedam &
prodigiofa loquacitas , maxune effervefcente fole. Pli¬
nius negat iis vocem elle; fed ftridorem, cum tra@u:
cumque fonum emittit non alis , quemadmodum mu¬
{cæ , apes, culices , nam iis ftridor fimul cum volatu de:
perftrepit : fed in pectore fubeffe ait duos fpecus , ats
trituque membranæ mobili accedente fpiritu , per hos
è vifceribus fonum edi. Ergo quemadmodum fi cica¬
dam natura garrulam ala prehendas, clarius obitrepit ;
ita fi Poctico homini præbeas occafionem fimultatis ,
non modo non tacebit, fed clarius obftrepet , & omnem
bilem chartis illinet atris: Proinde Platonem ajunt ad¬
monuifle, ne quis hominem Poetam fibi faceret inimi¬
cum. Et Horatius :
TT — genus irritabile vatum ;
dixit. i
XXIX. Tenedia bipennis.
_ Teed @» mérekus. i. €. T enedia fecuris. Conveniet aut
I COS , qui nimium fevere Judicant ac puniunt : aut
1 Diciturineos; qui quempiam provocant, &ë.] Nimium generalis
foret hæc expolitio, 8 huic proverbio communis cum illis, éxramsy
RUYEPES» cevceyupoy xusîs. Eum igitur cicadam ala prehendere dicamus,
qui aliquem ad id incitat & in{tigat, ad quod fua {ponte & fine ulla
inftigatione plus fatis Promptus paratufque eft. Quia cicada natura
quidem fua garrula eft, -fed quum ala prehenditur , tum vero multo
vehementius perftrepit, H, Stephanus.
De
346
qui celeriter expediuñt controverſias , & litium ambs
Buitates. Inde tranflatum, quod olim Rex Tenedi fe¬
ta, protinus cum qui feciffet injuriam , fecuri percus
tere: aut quod Tenedius quidam Rex legeni tulic in
adulteros , ut utriufque corpus fecuri concideretur,
ejufque legis exemplum ctiam in filium Caidir Pros
inde in nómifmate juffie infculpi, altera ex patte fe¬
cunim, altera duos vultus ex cadem cervice promineh¬
tes. Cujus rei meminit & Stephanus in urbium Cata¬
logo, Plutarchús in commentario De Pythiis Oracu¬
lis, oftendit fecurim typum atque infigne fuifie Tene¬
diorum, idque propter cancros qui funt apud illos in
loco, qui dicitur Afterium. Verba Plutarchi, fi quis
orte requiret , funt hec: Saree GENS ŒAWÉVUOI rare
RUGBY GAY valeva SIE wy Tevedios + meAenw , Sond
T saonivav 7 poor Ei ao nares p§uoy dstesov mae oes
Tis’ Moves SÒ ws Losey by TO yerwvin TÜmy mEAgKEGe EYE
Lucranus in Philopfeude: r£r Cudivo fue godo por voui¬
ous, mE ava M SWrudrov. i.e. Rates enim Juxta
illud, quod vnlgo dici confuevit , [ecarim quandam mihi
veniffe ad incidenda mendacia, Mihi videtur allufum ad
Alexandri Maghi fa&um, qui nodum infolubilem in
Midæ plauftro enfe diffecuit , quemadmodum often.
dimus alibi. Meminit & Paufanias in Phocicis, fed
originem adagionis ad aliam fabulam refert. Scribit
autem fecurim inter anathemata fuiffe , Monumentum
Pericliti, cujus pater Euthymachus Tencdius, qua de
re vetufta fertur fabula : Cycnon filium fuifle Ne.
ptuni, ac regnaffe in Colonis. Porro Colone erantin
terra Trojana, contra infulam; cuinomen Leucophrys.
Porro cum Cycnus haberet filiam nomine Hemi¬
theam, ac filium nomine Tennen ex Proclea > cafues
rat Clytii, foror Caletoris, quem Homerus in Ilia¬
dos O. tradit interfe&um ab Ajace, quod is Caletor in
Protefilai navim ignem injeciflet. Haec igitur cum efs
fet defuncta , huic fucceflit Philonome Craugafi filia:
que cum adamaret Tennen, ac rejecta fuiflet, men¬
ütür apud maritum , quod ipfa nolens ab eo fuerit de
ftupro follicitata. Cycnus uxoris mendacio perfuafus ;
Tennen una cum forore ciftæ inclufam abjicitin mare;
Cæterum incolumes appulfi funt in infalam Leuco¬
phryn, cui poft à Tenne nomen verfum fit Tenedos;
Gycnus tandem ubi comperiffet fe deceptum, navigat
ad filium , fimul & agniturus errorem ſuum 5 SS WES
niam deprecaturus. Cum autem appulifict Cycnus,
& navim ab arbore quapiam aut faxo religaffet, Tens
nes præ 1facundia fecuri fuñes incidit. Unde prover¬
bium dici cœptum de iis, qui pertinaciter negarent
aliquid: Hic eff, qu:'Tenedia fecuri hoc ant illed incide¬
re pofèr. Huic non difimilis Hiftoria refertur in pros
verbio: Tenedius homo,
XXX. Thefanru: carbones erant; ;
x AVS ogres 4 Onoaupas mEQuxev. i.c. Carbones Thefana
řas erant. In cos competit, qui {pe fua fruftrantur,
quique magnificis rebus ex{pectatis , mcras nugas repes
riunt. Ex eventu quopiam natum videtur, quo quifs
piam Thefauri {pe fodiens, carbones defoffos invenit.
Eaque res in tifum, vulgique fermonem abiit. Nam
antiquitus carbones in terra defodi folent, ad indican¬
dos agrorum terminos , propterea quod, ut teftatur
in opere De civitate Dei divus Auguftinus, nulla res
magis durabilior, magifque perpetua, quam carbones
fub terra defofi. Lucianus in Zeuxide: Td 4.8 Tu =
poiulav avdeguis yuav d mouupos oxy: i.e. Verum Juxta
proverbigm, thefauras nofter carbones erant. Rurfam in
Philopfeude : To av g oys CHEO y avdegnes jui d M¬
onvpos mE@yvas, ii €. Proinde juxta id, gaod ne ta
nobis, qui théfaurus credebaris , carbones exftitiftà; Idem
in Timone de auro invento: Aéale yay, ui ere
Lw vege. i: €. Vereor itaque, ne txpercefatlus
carbones reperiam. Rurfum in Votis: Ka avdegues ov d
Snowvpos sty. 1, €. Ae thefaurus tibicarbones fuerint, Ale
1 A’vbpexes o Onorceupos riQuro.] TiQuxsy fignificare non poteft , erant,
fimpliciter: & depravatum elt apud Zenobium pro mine è quod le¬
gebat apud Lucianum pro wénies. H. Stephanus.