OCR
* verfus folemintucatur. Et fant quitrahoc experimento probare, degeneresCentra noctua, folis lumen relie indar racumodis omnibus refugit. Pindarus quodam loco gi los cum aquila confert. XIX. Congregare cam leonibus vulpes. Congregare cum leonibus vulpes, eft res impates difmilefque permifcere. Martialis : i nid congregare cum leonibus vulpes? Vulpes dolts nititur , leo viribus fidit. : à Quanquam utrumque conjunxit Pindarus, indicans, Y1leonem oportere preeftare in exhauriendis rum fortem 1 Sr certaminum laboribus , vulpem in confiliis. Sic enim in Ithmiis feribit : Toauæ À toas Jud ter Gpepemi MmeSv Révray ÈV TONG a par dl dadme. i. e. Animo fimilis fromentibus leonibusin ferendis laboribus confilio vero valXX. Aquila in nubibus. pes. meme UW vepirous. i. €. Aquila in nubibus. Plerique interpretantur de re magna quidem illa, fed quam non facile aflequaris : alu de us, qui longe reliquis præcellunt. Ariftophanes in Equitibus : ——— @ WTE 0 no. ou O's Wy vEQEAnaW aieros Jean. = gaudeo iffoc nomine, Quod aquila fiam in nebibus , videlicet. Verba funt populi Athenienfis, promittentis ſibi futurum, ut orbi univerfo imperet. Et paulo inferius in eadem Comeedia, tanquam oraculum pronunciatur: Ales ws yd, % meons yis Banans de. i.e. Quippe aquila es, terraque omnem dominaris in or(41/2 Dicuntur & haec de populo Athenienfi, nifi forte placet allufio, ad {pes hujus principatus inanes. Rurfum in Avibus: Aleros cy veeAnar yevnor. 1. €. Aquila innubibus fies. Interpres admonet, alludere Poetam ad Oraculum, quondam Athenienfibus redditum , quo prædicabatur futurum , ut Athenienfes tanto intervallo reliquas urbes fuperarent , quanto aquila in nubibus reliquis avibus effet fublimior. Pindarus item in Nemeis, quem locum modo attigimus, fe vocat aquilam, Bacchylidem æmulum graculum , videlicet quod illum immenfo vinceret intervallo : Aletos wuvg w Te (vo O's traabey obs marcdey ue Guava AaQowoy aeay mat , * Keeney 9 nodose) mure vemovty. Quorum carminum hæc eft fententia : Aquila pernix inter volucres , qua repente advolans eminus , corripuit cruentam predam : loguaces autem graculi humi pafcunZur. ; XXI. Volantia fettarz. Huic affine eft , quod ufurpat Ariftoteles tertio ty mem mo duane libro: Te aerodwwo daxev. i. e. Volantia (ettari, loquitur autem de vehementer obfeuris, & qua difficillimum fit perveftigare. Cui non diffimile eft illud: Eft aliquid quo tendis, © in quod dirigis arcum? _ An paffim corvos fequeris , teftaque lutoque ? De iis, qui nullum certum vite fcopum fibi proponunt, fed ex tempore vivunt, ad quamvis occafionem mutabiles, XXII. Zbyci grues. Ai Tue yeeyvor. 1. €. Ibyci grues, € Græcis in pioverbium abierunt: quod dici confuevit, quotiens fceleri1 In Proverbium abierunt: quod dici confuevit, quotiens.] Plutarchus fequentem hiftoriam fuo De loquacitate fermoni accommodat: nec ex ea probare vult , quod Erafmus hic ait, fed homines plerunque fua loquacitate fibi magna mala accerfere : quod & aliis hiftoriis anE roc : banc vero narraturus, ita præfatur: Qui anem loycum interfecerant, nonne ita comprebenfi fuerunt , dum in theatro Jederent ? Et poftquam narravit, addit : E'Aeyy0eres dì , ras amin bnocy 8% 0m0T vepcyay noraSires, LAN Om Sadray yAwowady ins, armeg E pivides Iowi, Bia tires tuyo a F oov. iae ConDE autem, ad fupplicium ita duiti fuerunt. non & gruibus puniti , fed Sua ipforum garralitate, tanquam Erinny aut Rona , ad cadis confef A 342 bus novo quodam & improvifo cafu proditis, fcelefti poenas dant iis, quos læferunt. Id ex hujufmodi quodam eventu natum memorant : Ibycus Poeta quidam; cum in latrones incidiffet jam occidendus , grues forte fupervolantes obteftatus eft, Aliquanto poft tempore, cum iidem latrones in foro federent, rurfumque grues fupervolarent , per jocum inter fe fufurrabant in aus rem: Af Guus exdugs mépeow. 1. e. Adfunt Ibyci ultores. Eum fermonem affidentes in fufpicionem rapucrunt; maxime deſiderato jam pridem Ibyco. Rogati quid nam fibi vellet ea oratio , hæfitanter atque inconftanter refponderunt , fubje&i tormentis facinus confefi funt. Atque ita velut gruum indicio pœnas Ibyco dederunt, ac potius fuo a indicio, ut dicitur , pcrierunt. Hujufmodi ferme Plutarchus in commentario De futili loquacitate, Meminit hujus adagii Aufonius in monofyllabis ; i Ibycus wt perut, vindex fuit altivolans gras, Exftat ſuper hac re Gracum Epigramma, titulo Ans tipatri, quod non gravabimur Falla sles V6vxe aise ce xarentuvoy, ex mre vice Beyres epyucuby daCov jide ; Tom’ dmnCwoxukucy yegivwy KOG; imt ingva Moprupes, wAgssov onuudiw Jovan. Ove watlw idynous, Im mins ¿emis Tay 5 Alg «Aayyiv Tosse odo Dovey Ziov@ilw naro yaian, iw Dironerdéie DIAG Agistuv, n Oeav 8 meQcEyote KIA; Oude Wo ares me paste xvoy arc G> godoy O'upa wirapre prov Leue Eu fulda. Vertiſſem & hos verſus meo more, ni commodum Pez trus Ægidius Antverpienfis, hofpes meus, imo’ Pyla des meus, & fi quid hoc quoque ufquam eft amicius Jam Latinos feciffet , ac mea quidem fententia feliciter. Eos adfcribam, fimul & hoc laboris haud illibens ter effugiens , & incomparabilis amici mentionem cue pide arripiens. = Quondam ad defertum venientes, Ibyce, littus, Vitam pradones eripuere tibi, = Sape gruum nubem imploranti, qua tibi teftes Advenere necis quum morerere tea, Attamen hand frufira, fiquidem clangore volucrarà Sifiphio cedem efè Eumenis zlta folo, Latronum genus hen cupidum lucri atque rapina, Cur vos nequagnam terrutt tra Deum? Qnando nec eÆ gifthus, vatem qui occiderat olim; Atrarum occurfus fugerat Eumenidem. Meminit hujus Poeta Marcus Tullius lib. Tufculanas rum Quæftionum quarto , cujus poema maxime lafcis vum fuifle teftatur. (conem adatti. Ubi obfervandum eft, Plutarchum narrationem ipfam velut per parenthefin ponere : nam quum dixiffet, Odx 705 Aws cus: fubjungit, Lreyubaregok , Stas xxuvenoaw. Adeo ut per interrogas tionem totus fermo continuetur, hoc modo: lbyci antem interfectores nonne ita comprebenfi fuerunt, in theatro fedentes ? guum gruibuscon= fpedtis, &c. nonne convi&i, abdu&i fuerunt ita , non à gruibus puniti, &c. Intellisendum eft autem, ita capti & ita trai ad mortem, quemadmodum ii» quibus fuam loquacitatem mortis caufam attuliffe oftenderat : ac prefertim is, de quo proxime mentionem fecerat, {acrilego. At Erafmus, quum vertit, Azque ita velut gruum indicio pœnas Ibyco dederunt, longe a fenfu horum Plutarchi verborum difcedit, areyybtires Stas ¿TiTA Ex me T Yeporar zoge. Quin tamen & ad vindi&= divine mirabile exemplum accommodari poffint Ibyci grues, inficias non eo : vix enim illuftrius in profanis fcriptoribus reperitur. Unde cum alii Chrifliani Scriptores hanc citaverunt hiftoriam ad probandam divinam proyidentiam , tum vero Nemefus: qui quum dixiffet : Quin etiam punitio que deliéfa confequitur, vel porius ipforum deliétorum patefadio, quando accidunt quedam per que en produntur, quum alioqui a nemine redargui poffent , providentiam effe declaa rat: quum, inquam , hee dixiffet Nemefius, ftatim addit : Téwsoé RE roitray isopiar aire F espelav ypaOe) x TE Tap AANT Ay VPA ræ. Taro y cv yay Ty YpxOy ro xara Daceirvey males, Cd dÈ Toig A ANGE Tò xera I Cod + rome. Sed hoc animadvertendum elt » aliud effe, verba hæc citare, Ióyci graues, reſpiciendo ad totam hiftoriam : aliud autem, fi quis non ulterius quam ad'bxc verba refpiciat, Ibyci wltrices adfunt: vel, Ecce Ibyci vindices :. que ab interfeCtoribus effutita , per jugulum illis redierunt. Greca verba {unt apud Nemefium, N ai Tipo T$ I Ĝúxs : apud Plutarchum , e4 TGvus txdixos Tapi. Unde corrige foediffimum in Suide vulgatis editionibus mendum, in hujus hiltoriæ narratione , pro «dlxss reponens ixdless. H. Stephanus. Tom, IT, Y 2 XXIL