refentifimum malum erat oleum incendiarium , quod
illitum telo , ficubi hæfiffet incorpore, tenaciter crema¬
bat, incendium aqua injecta irritabatur, folo pulvere in¬
fperfo confopiri poterat. Auétor Marcellinus lib. xxr.
LVII. Lerale melfam.
Qardapov periregro. i. e. Letale mnlfum. Eandem
cum fuperiori habet fententiam. Diogenes, formofa
ſcorta, Juvdauor persegry,1. e. Letiferum Dar ap¬
pellare confuevit, tametfi mhil vetabit, & in allent
tionem, in foedas voluptates torquere , breviter , quic¬
quid ita jucundum eft, ut idem fit perniciofum. Le¬
gimus & mellitum venenum apud Phmum, & idem
Diogenes orationem ad gratiam comparatam , aurium¬
que pruritum , mené dyxwiw, 1.C. Melleam prafo¬
cationem appellabat , quod affentatione quidem deleéta¬
ret , cxterum mendacio ftrangularet admuttentem.
Quod videlicet illi Hieronymiano fimillimum eft, adeo
utfuboleat, mendum fubeflle exemplaribus „SC pro gla¬
dio lagueumleg1 debere. Quis enim folet gladium obli¬
nire melle? Ad hanc formam attinet, quod refert Ire¬
næus lib. 11. cap. 19. Latte gypfum male mifcert: preefens
enim venenum habet gypfum, & additum laéti fallit.
LIX. Linum lino netti.
Alvoy Alvw cowards. 1.€. Linum lino connettis. Hujus
adagii duplicem apud Græcos interpretes fenfum inve¬
nio: quorum alter ef: Infirmis infirma copulas, fri¬
vola frivolis : alter : eadem non iifdem rationibus facis
aut dicis. Ctefippus in Platonis Euthydemo: Hard te
quidem \inum, ati proverbio dicitur, lino connedtis, /
pater tuns pater eft omninm. Eft autem ironia in Sophi¬
ftam, qui frivolis argutiis id fibi collegiffe videbatur.
Ariftoteles in tertio libro » ® Quornis dxeodcews , di{putans
de infinito, ubi Parmenidis fententiam preefert fenten¬
tiæ Melifi. Melifusenim ipfum infinitum totum dixe¬
rat. At Parmenides totum dixit effe finitum, à medio
æque diftans. Freri enim, inquit, non poteft, ut infini¬
tum cum toto atque univerfo perinde atque cum lino linum
nettatur. Ipfa Philofophi verba fubfcribam , fi quis for¬
te requiret: Aro Bérhoy oinréoy mxeuhuidlu perloss eipuxévas.
O‘ uI w ampo A0 Duclv, dm dM aeree, tov Jer
ioommnèc , # 9 Aloy Aww #3 wad, To Ära À CA@ Td
dmdpoy. Suidas hoc adagium ex Stratidis citat Politia.
Proculus item in difcutiendis quæftiomibus, quæ exo¬
riuntur ex diétis Platonis, quodam in loco fic utitur,
ut videatur convenire in cum, qui copulet inter fe pu¬
gnantia, oftendens quemadmodum Plato de Homero
diverfa pugnantiaque dixerit: Ov 7 Aivev Abe cuvare
is, m mim bRyAoss cumarexey. 1.€. An non enim linum
lino connectere ef? , ifta inter fe copulare ? Huic affine
eft, quod apud Athenzeum lib. v1. ex Thebano pocta,
Pindaro ni fallor, citatur: Tokua dre Evacy ape év¬
àw. i. ©. Adglutinans cen lignum ligno. Prior enim dixe¬
rat de parafitis, is, qui hoc dicit, fermonem fufcipit
de adulatoribus fuperiori congruentem.
LX. Senefco (emper multa addifcens.
Tyegonw di dei Rd Adami.
i. e. Difcenti aſſidue multa, fenetta venit.
Hic -pentameter ex clegiis Solonis in proverbium abiit.
Significat autem „ufu vitæ multaque rerum experientia
parari prudentiam. Conyenit cum ea, quæ citatur
apud Gellium , fententia:
_ Ofus me genuit, peperit mater memoria.
Citatur à Platone lib. de Repub. vu. Rurfum in Dia¬
logo De Philofophia, queerens quifpiam, num Philofo¬
phia fit mavucSto ? Quid aliud, inquit, eft philofophari,
ran id facere, guod dixit Solon? Dixit autem:
Difcenti affidue multa, fenetha venit.
At mihi quidem videtur ſemper aliquid difeendum ei, qui
in Philofophum ft evalurus, ffve junior fit, five ſenior, nt
qram plurima diftat in vita. Citat & in Lachete. Sene¬
ca in Epiftola quadam ad Lucilium: Tam diz difèen¬
ae eft, quam din nefcias, & fi proverbio credimus , guam
din vivas. Citatur femel atque iterum apud M. Tul¬
lium, in Catone majore. Quinetiam Terentianus ille
Demea Solonis fententiam retulit , Cum ait: Nunquam
sta qui(quam bene Sabdutta ratione ad vitam fuit, quintes,
323
thas, ulus, femper aliquid apporter novi. Aliquid moncat ,
ut illa, que credas fcire, nefcias: & que tibi pataris pri»
ma, in experiendo repedies. Alludit huc cujufcunque eft
verficulus ille, neque infcitus , neque inelegans , Sene¬
cæ nomine celebratus. Equidem è Publianis mimis
unum effe fufpicor, hac adduétus conjectura, quod in
hoc numero quofdam reperio, qui nominatim ab Aulo
Gellio fub Publii titulo referuntur. Senarius autem
hic eft :
Difcipulus eft prioris pofterior dies
cd. PEA Vara doliaris, —
Zan mos. 1. e. Vita doki, proverbio dicitur vita frus
galis, parca, & ab omni ftrepitu atque ambitione fe¬
mota. Breviter talis, qualem Diogenes nobilis ille Cy¬
nicus Athenis egifle legitur, unico contentus pallio,
baculo, quo canes abigeret , dolio de palo fufpenfo pro
domicilio libenter utens , crudis herbis & aqua fimplici
vićtitans , pane excavato pro catino, manu cava poculi
vice folitus uti : idque à puero quodam didiciffe i præ¬
dicabat , quem forte ad eum modum aquam haurientem
viderat. Porro, ut in dolio habitaret , inde fibi dicebat
In mentem veniffe, quod cochleas contemplatus, nul¬
lum aliud æque commodum domicilium judicaffet , un¬
de proreperet ad folem, & ubi fe conderet à ventis at
que æftu. Poterit torqueri & in cos, qui nimium for¬
dide , nimifque dure , atque immunde vivunt. Hos
ita depingit Eubulus comicus apud Atheneum libro
fecundo: A’wAldados , yoapoudyades ,aeesosuos. i.e. Moris
pedibus ,humicubantes in aere domicilium habentes. Idem
libro quarto de Pythagoricis, ex Antiphane:
Ede Umopeiva mney, dation, pozy,
Piv@, nwrlw, GUYOT , dAsoiay.
i. e. Inedia, fordes {unt ferende panlulum,
Silentium , triftitia, frigoris rigor,
Simul ferendum, corpus expers balnei,
Ad hanc formam torqueri poterit Hamaxobiorum, ea
gens eft Sarmatiz , appellatio, ut Hamaxobi dicantur,
qui dure fordideque vivant. Nomen hinc inditum
genti, quod iis plauftra ædium vice fint.
LX. 75 diem vivere. Ex tempore vivere.
In diem vivere, et prefentibus rebus contentum vi:
vere atque ex parato, minime follicitum de futuris.
Queervita Grecis dicitur xeSyuéer@ BiG. Et af ue=
posos, qui ad cum vivunt modum. Theocritus in Idyl¬
lio. N. |
O! Svar! meroveSa, m d) atero x Sopôues.
ie. Mortales fumus, hand (tnt nobis craffina cura,
Ariftophanes in Equitibus:
Kerjus merdo, Ù Bioy nal’ yucegy.
i, e. Ego affatim tibi fappeditavero hordeum &
Vittum diurnum. —
Homerus OdyM. ». i È
Nima, dpecury , EQnuéesa Deoveovres 5
1.¢. Agreftes, fholidi, tantumque diurna (cientesì
Perfius :
—— Atque ex tempore vivis.
i. e. Citra {olicitudinem futurorum. Unde & ex tem:
pore dicere, i. €. citra premeditationem. M. Tullius
Philippica v. fimili forma dixit , in horam vivere. Que
non faciebat Hannibal, qui multa ad uſum refervabat ,
hec ii, qui in horam viverent , #o# modo de fortunis &
de bonis civium , fed ne quidem de utilitate [ua cogitaves
runt. Nec abludit ab hac ſpecie, quod fcribit Hora¬
tius in Arte poetica :
— Et mutatur in horas.
h.e. Subinde. Hanc vitam , ceu felicifimam omnium}
probavit Chriftus, ut quam & ipfe femper fecutus fit,
& Apoftolis fequendam propofuerit. At diétu mirum,
quam: hodie non probetur , etiam his qui plus quam
Chriftiani poftulant videri.
LXI. Vita macerata:
BIG weueral dG. 1. c. Vita macerata ſeu permollita?
De molliter viventibus, quibus ex facili omnia fappe¬
tunt. Refertur à Diogeniano, Zenodoto, & Suida.
Tranflatum arbitror è leguminibus , aut falfamentis
maceratis, jamque ad eſum accommodatioribys, aut è
Tom. IT, SEN triti