OCR
281 Adagium natum eft ex hiftoria e Is adeo de viter tulifle legitur Ulyflem fibi præ atum, n p È ſenda ſucceſſione armorum Achillis, ut pre do ore in infaniam verfus fit: itaque gladio diftriéto in gregem ecorum infiliit, exiftimans fefe Græcorum copias Cædere. ‘Tum duos quofdam * maximos {ues à trabe ſuſ enfos flagris cecidit , arbitrans hos efie Agamemnonem atque Ulyflem, quorum alteri ut Judici, alteri ut vi&ori potiflimum erat iratus. His igitur fuibus plutimo cum rifu infultavit , addens convicia ae fuggerebat ſplendida bilis. Deinde poftea quam refipuiflet, partum pudore, partim metu fibi mortem con{civit. Nec intempeftiviter torquebitur in eos , quibus rifus oboritur nulla de caufa, quem vulgo dicunt, aut infaniæ, aut ftultitiæ argumentum effe. Atteftatur & fenarius ille proverbialis, s Teng dl d uwpos ngv lk pan yeroiow 1. i.e. Ridet fatuns, ut nella rifus cauſa ft, XLVII. Canis vinditam. kws dialw. 1. €. Canis vindittam. Macedonicum adagium in cos, qui preeter expectationem poenas dant iis, quos aliquando læferunt. Natum ab Euripidis Ces gici poctæ interitu. In Macedonia vicus quifpiam eft, qui Thracum dicitur, propterea quod olim a Thracibus fit inhabitatus. Hic cum canis quidam Archelai regis aberraffet, T'hraces de more fuo maétatum facrificarunt , ac devorarunt. Quod ubi comperiffet Archelaus, talentum cis mul&am dicit. Verum cum illi folvendo non eflent, Euripidem fubornarunt, qui regem exoraret, ut fibi mulétam remitteret, ita ut fecit. Poftea vero cum Euripides in fylva quadam folus effet, & Archelaus à venatu reverteretur, canes Euripidem cinétum difcerpferunt, devoraruntque. Exiftimatum eft autem , cos canes ex eo prognatos fuiffe cane, quem Thraces facrificarant. Hinc adagium apud Macedonas increbuit , Canis vindittam , fubaudiendum paflus eft , aut aliud commodius. Valerius Maximus libro 1x. capite De morte non vulgari , refert Euripidem cum ab Archelao rege Macedonum cœnæ adhibitus fuiffet, domum à convivio repctentem ,à canibus fuiffe difcerptum. Eos canes ab æmulo quopiam immiffos fuifle , confirmat A. Gellius Noétium Atticarum lib. xv. capite vigefimo. Suidas addit, hos æmulos fuiffe Arrideum Macedonem, & Cratevam Theflalum Poctam, quos Euripidis gloria urebat. Hi finxerunt eum à regus canibus dilaceratum fuiffe. Sunt qui narrent, eum non à canibus, fed à mulieribus faile dilaniatum, cum intempefta no&e Craterum adolefcentem peteret , Archelai amafium. Teftatur enim & Gellius Euripidem pumywi. i. c. mulierum oforem fuifſe. Sed quod ad fuperiorem attinet opinionem , fabulam non ufquequaque diffimilem narrat Plutarchus in dialogo De comparatione terreftrium animantium & marinorum. Pyrrhus, inquit, rex iter faciens canem reperit, corpus hominis interfecti fervantem : cumgue cogrovift eum tertinm jam diem impaffum manere, nec à cadavere divellt, juffit extinttum fepeliri „canem [fecum adducendum curavit. Pancis poft diebus militum delestus eſt aus, omneſgue regem fedentem preteribant. Aderat & canis quietus interim , donec domini interfeëlores pretereuntes confpicatus eft: in hos protinas iratas, cum clamore irrait, ac fapius allatravit, {xbinde refpeCtans Pyrrhum, adeo nt non folum ‘pf Pyrrho, (ed & omnibus, qui aderant , ſuſpicio nafceretur. Proinde cum & alia nonnulla conjetura , ita ut fit, accederent aliunde , duo comprehenfi funt , & facinus confeffi » fupplicio funt affects. Addit, & Hefiodi interfe&ores, ab ipfius cane proditos, fupplicium dediffe. Subjicit his, quod fua me1 Kpizs. i. e. arietes, interpretatur /#es, per incogitantiam, ut opinor : ficut alibi xémeoy hircum. Accepit aurem hæc ex Zenobio. apud quem legitur, do dì weyisss “pige, RC. Zenobius autem ex Sophocle: occiſos tamen dicente, do À cdeytmod es piss assage Cæterum Zenobius Agamemnonem & Menelaum facit illos arietes; A Jacis quidem opinione : at Sophoclis {choliaites ait: Fortaffe unum eutrum fequutus eft. H. Srephanise 283 plum , fublatis aureis & argenteis aliquot monuments , clam © ignotus, nt putabat, aufugit. At canis templi cuftos, cut nomen Capparus, nam indignus qué periret dvavuuG 5 cum videret neminem aditnorum fua voce commoveri o fe gentes facrilegum eft infeguntas, ac primum quidem a= ats petitus , hand tamen difcedebat : Exorto die non aca cedebat propius , fed procul oculis obfervans fettabatur , nec cibum objettum capiebat. Rurlum juxta dormicns tem cubabat & ipfe, © abeuntem ad confimilem modan infeguebater : quod fi qui viatores feifent obvu | tis canda adblandiebatar , in illum unum latrabat ac fevie= bat. Hac cum ab aliis alii didiciffent,, fimulgue & canis G hominis figuram cognoviffent , facrilegum apprehenderunt , © ad fupplicium duxerunt , cane precedente hilari jam ac geftiente, quod maleficum cefet venatus. Unde ei cani de publico paftus decretus eff , ejefgue rei cura facerdotibus mandata. Verum ut ad proverbium redeamus, apparet apte dici poffe & in hunc fenfum, quoties auétor illati mali diffimulatur. Veluti cum veneno tollitur inimicus, & fpargitur in vulgum rumor, illum febri perife: aut cum princeps immifis in ædes alicujus fatellitibus omnia diripit, & fama diffipatur, à latronibus fuiffe fpoliatas: aut cum tyrannus fubvertit cum, cui male vult, deinde fa&i invidia confertur in magi{tratus , tanquam illo infcio fecerint. Videtur hinc fluxiffe, quod hodie paflim apud Germanos diétitant, ubi quid accidit incommodi certi, incerto auctore, quodque nemini poffis imputare, id canis accidiffe morfu. XLVII. Z» txo regno. Quod cujufque privatum eft, regnum ejus dicitur? Inde & Meliboeus Virgilianus : Poft aliquot mea regna videns mirabor arifpas. Scevola apud Ciceronem in Oratore : 74, nif intuo regno effemus, non telifemus, i. e. in tua villa. Nam Craflo loquitur in T'ufculano, que villa tum erat Cra fi. Quin etiam vulgo jaétatur adagium , [že quemque domi regem effe: quod tamen ab ipfa ufque antiquitate manafle videtur. Quandoquidem apud Homerum Odyfleæ a. verficulus hic extat. Avro eywy oingo dvat t'onu' ruertporo. 1.€. e£dsbus in noftris ego regem gelfero fane. XLIX. ws tuo luco & fano ef fitam. Tn tuo luco & fano legitur apud Plautum, pro co; quod eft in tua poteftate, tuo arbitrio, tua tutela, tua manu. Tranilatum a fanis & lucis, numinibusdicatis. Nonnihil diverfum eft quod ait M. Tullius in oratione pro Aulo Cecinna: In meis caftris prefidiifgne verfaris, i. €. mecum facis, & pro me pugnant, quæ dicis. L. Tatra fuas prafepes, Simili fgura dicit Plautus in Cafina, Scit, f id impetret , futurum quod amat intra prefepers feas, pro co, quod eft, certumac paratum. Nam quod intra fepta noftra claufum fit, 1d tuto certoque poflidemus. Diétum eft autem in fenem dantem operam, ut ancilla, quam amabat, villico fuo nuberet, hoc quidem confilio, ut infciente uxore, cum liberet, ca ruri potiretur. Idem inRudentibus: ddberum arbitrum vocat me hic intra prafepes meas. LI. In are meo eft. Quem nobis officiis obitriétum fignificamus , ita ut jam totus certoque nofter fit, eum ¿z ære offro dici. mus efle, Nam antiquitus omnis pecunia ærea crat, auri ufu nondum reperto in feriendisnomifmatis. Me. mini legere apud Ciceronem libro Epiftolarum fami. larum decimo tertio; Et mehercle ſemper fic in animo habui, te in sere meo elle, propter Lamia noftri conjanionem, © fingularem neceffitudinem. Item libro deci mo quinto : Marcum Fabium quod mihi amicum tua commendatione das, nullum in eo facio quaftum. Malti enim anni (unt, quum ille in sere meo ett, & ame di-~ ligitar. Do LIT,