OCR Output

TD ERT

difcebant ingenui tanquam fordidam, fed hanc fola A
mancipia exercebant, que plerumque cx Arabia pro¬
ducebantur. Deinde ingenuis ufque adeo placere cœ¬
it, ut indoctus haberetur, quifquis hujus effet rudis,

donec Alcibiades tibias abjiceret : ons deformitate con¬
fpeéta ad fpeculum. Conveniet & in cos, qui laborant
morbo, quem Greci vocant daregyitdogir. 1.C. 942 di¬
cendi finem facere nefciunt. Inquos exftatillud Sophoclis:

Avie D öss ideny Aéyea de,

Aganger adres is EuvSorv ay Buus.
i.e. Quicunque gaudet continenter proloqui, 3

Is (è gravem effe, quotquot adfunt non viaet.

XXXIII. Artem quevis alit tra. i

D Tryo mou ya Qd. i. €. Artem quavis alit re¬
gio. Proverbialis fententia, qua fignificatum eft, cer¬
fimum viaticum effe eruditionem aut artificium ali¬
quod. Nam hæc neque eripi poflunt à latronibus, &
quocunque terrarum abeas, te comitantur, nihil ad¬
ferentia farcinæ. Suetomius {cribit, aliquando Neroni
prædiétum à Mathematicis, fore, #t imperio deftituere¬
zar: unde vocem illam Neronis celeberrimam extitif¬
fe: ro my mem ya «04, quo majore venia medi¬
taretur citharcedicam artem, principi gratam, priva¬
to neceflariam. Itaque cum intelligeret fibi pereundum,
illud identidem dictitabat: Qualis artifex pereo! velut

gentium vivere poflet, nunc fame ad mortem adigi.
Nec enim aflentior hoc loco interpretum fententiz ,
qui locum apud Suetonium hunc {ecus enarrant. Jdem
nullo convicio magis offenfus eft, quam quod quidam
illum malum citharoedum appellaffet. Idem evenit Dic¬
nyfio Syracufano tyranno, qui imperio exutus Corin¬
thi ludum aperuit , ac pueros literas & muficam do¬
cuit. Apparet autem fenarium efile, quem citat Sue¬
tonius, fed paucarum fyllabarum commutatione depra¬
vatum: fortaffis fic reftituetur:
To Teor ye MOM YAA ATeO.
Fertur inter Græcorum fententias hujufmodi fenarius,
ab hoc proverbio non admodum diffidens:
Aiulw drvylax Eav dySporus Hyvn.

i.e. Ars ipfa inopia portus eff mortalibus.

Hoc eft, Unicum confugium in egeftate ars eft. Un¬
de qui fapiunt , etiam fi fuppetat abunde res fami¬
liaris, tamen liberos fuos opificium aliquod difcere co¬
gunt, quo fi contingat, ut fortuna e opes, aut
in exilium ire jubeantur, fit, quo fibi vitum parent.
At nunc plerique, quibus domi nihil eft, in divitum
familiis confenefcunt: unde fi pellantur, aut mendi¬
candum fit, aut tollendum, quod non pofuerunt, contra
Platonis legem. Qui feripfit Cornu copie Latinum ,

citat fimillimum huic proverbium, opinor, vulgo ja¬

Catum: Sua cuique ars pro viatico ef. Honeftifimum

paflim obambulant, quibus nulla eft ars, fed condo¬
nationes ac difpenfationes, ut vocant, emptas ac re¬
vendendas, pro viatico circumferunt.
XXXIV. Won eras in hoc albo.
Non eras in hoc albo. h.e. Non eras inhoc numero.
Tranflatum ab albata tabula. in qua quondam fcribe¬
bantur nomina judicum. Plinius in præfatione Hifto¬
rarum mundi: Cum hanc operam condicerem , non eras
in hoc albo. i. e. non eras in eorum numero, quos hac
le&turos credebam. Erat & album pretoris, in quo le¬
ges & formule deferibebantur. Pande&arum libro pri¬
mo, tit. de Edendo, ex Ulpiano eum quoque edere

& demonfiret quid dittaturus fit. Atque hoc faneloco
adverfarinm non declarat cum qui cum lis ct , {ed ta¬
bulas ex tempore notatas memoriæ gratia. In quem fen¬
fum M. Tullius ufus eft in Oratione pro Rofcio, id¬
que non femel. Andreas Alciatus exiftimat legendum 5
Adverfaria, non , adverfariam, libro Difpunétionum
tertio. Item fecundo ejufdem operis libro Titulo pri¬
mo multa fit mentio de a/o. Quintilianus lib. Infti¬
tutionum x1. Ovorum ali fe ad album & rubricas tran¬
„ftalerunt videlicet legulejos & formulariosirridens, qui

ERASMI-. 276

non ex libris Jurifprudentium, fed ex albo pretoris
juris {cientiam difcerent. T. Livius Decadis prime lib,
1x. Civile jus repofitum in penetralibus pontificum evnlra.
vit, faſtoſgue circa forum in albo propofuit, ut quando len
ge agi poffet (ciretur. Apuleyus Metamorphofeos lib. ys,
meminit 4/0. Siquidem Jovem adlocuturum Deos
ita facit exordiri: Dez confcript: Mufarum albo. Quibus
in verbis mihi fubeffè videtur obfcura quidem „fed fa~
ceta allufio feriptoris, ad Dcos à Poctis confiétos : qua.
fi ji demum in deorum numerofint, quosillie Mufæ
quibus afflati {cnbunt Poetæ, conftituerint. 4

XXXV. Oleo tranguillior.
Oleo tranguillior. Hyperbole proverbialis , in homi¬
nes minime iracundos, lenique ingenio preditos , à E
quoris natura fumpta, quo nihil magis tacitum magif¬
que lene. Plautus in Poenulo: Jra hanc canem faciam
tibi oleo tranguilliorem. Eft autem ufqueadco tranquilla
olei natura, ut mare quoque rem omnium fævifiman
tranquillet, atque ob id urinantes ajunt olcum ore fpar¬
gere, quod mitiget elementi naturam afperam, lucem¬
que deportet. Auctor eft Plinius lib. fecundo. Idem
confirmat Plutarchus, & cur ita fiat, rationem reddit
in libello De caufis naturalibus. Rurfus in Convivia¬
lium Queftiuncularum Decade {exta, caufam adferens,
cur Homerus inter tot liquores, oleum duntaxat ap¬
ellarit vsedv. humidum, five liquidum: oftendit olca
nihil ineffe afperum, fed undique lene efle, & ob id
maxime reddere imagincs more {peculorum. Præte¬
rea nec motum aut percuffum firepit, quemadmodum
humores reliqui, nec luctatur cum igni, fed tacite pa¬
fcit. Denique non eft alius liquor, qui tam late diffun¬
datur, cum inungitur corpori, aut ferius ficcefcat, aut
eque molliat ac Ieniat. Utitur hoc adagio & Plato
in Theateto de fcientia, placida ingenia, qua leniter
ac tranquille ad difciplinas & difputationes accedunt,
oleo molliter fluenti comparans : O‘ j Stw Asws Te geg
dmlaisuc ka) diva Foyemy Ùn mis paies 40) Cymiceg
Hy TRIS Ths Tegomms > O10y cacy pelua ddobnn péorG* 5
dæ Jaudy T mamia dv@ Ste cdr Aleweg teow. i.e.
At hic adeo lemter ac circumfpecie, fimulque expedite in¬
greditur ad difciplinas queftionefaue multa cum manfuera¬
dine olci in morem , citra frrepitum flucrtis, ut admires
ris tantus cum fit hec ad eum modum agere.

XXXVI. Auricula infima mollior.

Huic fimillimum, quod M. Tullius ufurpat in E:
piftolis ad Q. fratrem libro fecundo, 7, inquiens,
quemadmodum me cenfes oportere effe in Rep. & in noftris
inimicitiis, ita & effe, & fore auricula infima feito mol¬
liorem. Ammianus libro decimo nono. Zn aliis nimiam
feverus, in hoc titulo, ima, quod ajunt , anricula mollior.
Tranflata metaphora ab ea auricule parte, qua non eft
aliud in humano corpore mollius , aut flexibilius, len¬
tiufque , ut quae nec offe rigeat, negue cartilagine
durefcat, neque nervis intendatur.

XXXVII. Apio mollior, ant mitior.
Amis memuirépos. 1.C. Apiomitior. Similifigura dictum
eft a Theocrito :
Ka Sn pov dimo memmiregos,
i.e. Et jam certe apio manfuetior.
Eft autem apres Græcis ‘ raphanus, aut pyri genus.
XXXVII. Spongia mollior. |

Ejufdem eft generis: Te Drofyuds mxAranorepos y 1. Cs
Spongia mollior. Sic enim affentator quifpiam loquitur
apud comicum quempiam, citante Plutarcho in coms
mentario De difcrimine adulatoris & amici:

E ue Ving [ounce aos + seghe al THEUTE 5

Ay [An TOKT METOV» pasiywy Ào 5

AY Un minou arofyios aa TEpoy

To Deroy,
i. e. Nicomache me ifti militi opponas velim

Nifi pepona loris, quantus eft , effecero,

Nif {pongia i/li molliorem gualiber

Reddidero vultum.

& molliora fiunt,