OCR
TD ERT difcebant ingenui tanquam fordidam, fed hanc fola A mancipia exercebant, que plerumque cx Arabia producebantur. Deinde ingenuis ufque adeo placere cœit, ut indoctus haberetur, quifquis hujus effet rudis, donec Alcibiades tibias abjiceret : ons deformitate confpeéta ad fpeculum. Conveniet & in cos, qui laborant morbo, quem Greci vocant daregyitdogir. 1.C. 942 dicendi finem facere nefciunt. Inquos exftatillud Sophoclis: Avie D öss ideny Aéyea de, Aganger adres is EuvSorv ay Buus. i.e. Quicunque gaudet continenter proloqui, 3 Is (è gravem effe, quotquot adfunt non viaet. XXXIII. Artem quevis alit tra. i D Tryo mou ya Qd. i. €. Artem quavis alit regio. Proverbialis fententia, qua fignificatum eft, cerfimum viaticum effe eruditionem aut artificium aliquod. Nam hæc neque eripi poflunt à latronibus, & quocunque terrarum abeas, te comitantur, nihil adferentia farcinæ. Suetomius {cribit, aliquando Neroni prædiétum à Mathematicis, fore, #t imperio deftituerezar: unde vocem illam Neronis celeberrimam extitiffe: ro my mem ya «04, quo majore venia meditaretur citharcedicam artem, principi gratam, privato neceflariam. Itaque cum intelligeret fibi pereundum, illud identidem dictitabat: Qualis artifex pereo! velut gentium vivere poflet, nunc fame ad mortem adigi. Nec enim aflentior hoc loco interpretum fententiz , qui locum apud Suetonium hunc {ecus enarrant. Jdem nullo convicio magis offenfus eft, quam quod quidam illum malum citharoedum appellaffet. Idem evenit Dicnyfio Syracufano tyranno, qui imperio exutus Corinthi ludum aperuit , ac pueros literas & muficam docuit. Apparet autem fenarium efile, quem citat Suetonius, fed paucarum fyllabarum commutatione depravatum: fortaffis fic reftituetur: To Teor ye MOM YAA ATeO. Fertur inter Græcorum fententias hujufmodi fenarius, ab hoc proverbio non admodum diffidens: Aiulw drvylax Eav dySporus Hyvn. i.e. Ars ipfa inopia portus eff mortalibus. Hoc eft, Unicum confugium in egeftate ars eft. Unde qui fapiunt , etiam fi fuppetat abunde res familiaris, tamen liberos fuos opificium aliquod difcere cogunt, quo fi contingat, ut fortuna e opes, aut in exilium ire jubeantur, fit, quo fibi vitum parent. At nunc plerique, quibus domi nihil eft, in divitum familiis confenefcunt: unde fi pellantur, aut mendicandum fit, aut tollendum, quod non pofuerunt, contra Platonis legem. Qui feripfit Cornu copie Latinum , citat fimillimum huic proverbium, opinor, vulgo jaCatum: Sua cuique ars pro viatico ef. Honeftifimum paflim obambulant, quibus nulla eft ars, fed condonationes ac difpenfationes, ut vocant, emptas ac revendendas, pro viatico circumferunt. XXXIV. Won eras in hoc albo. Non eras in hoc albo. h.e. Non eras inhoc numero. Tranflatum ab albata tabula. in qua quondam fcribebantur nomina judicum. Plinius in præfatione Hiftorarum mundi: Cum hanc operam condicerem , non eras in hoc albo. i. e. non eras in eorum numero, quos hac le&turos credebam. Erat & album pretoris, in quo leges & formule deferibebantur. Pande&arum libro primo, tit. de Edendo, ex Ulpiano eum quoque edere & demonfiret quid dittaturus fit. Atque hoc faneloco adverfarinm non declarat cum qui cum lis ct , {ed tabulas ex tempore notatas memoriæ gratia. In quem fenfum M. Tullius ufus eft in Oratione pro Rofcio, idque non femel. Andreas Alciatus exiftimat legendum 5 Adverfaria, non , adverfariam, libro Difpunétionum tertio. Item fecundo ejufdem operis libro Titulo primo multa fit mentio de a/o. Quintilianus lib. Inftitutionum x1. Ovorum ali fe ad album & rubricas tran„ftalerunt videlicet legulejos & formulariosirridens, qui ERASMI-. 276 non ex libris Jurifprudentium, fed ex albo pretoris juris {cientiam difcerent. T. Livius Decadis prime lib, 1x. Civile jus repofitum in penetralibus pontificum evnlra. vit, faſtoſgue circa forum in albo propofuit, ut quando len ge agi poffet (ciretur. Apuleyus Metamorphofeos lib. ys, meminit 4/0. Siquidem Jovem adlocuturum Deos ita facit exordiri: Dez confcript: Mufarum albo. Quibus in verbis mihi fubeffè videtur obfcura quidem „fed fa~ ceta allufio feriptoris, ad Dcos à Poctis confiétos : qua. fi ji demum in deorum numerofint, quosillie Mufæ quibus afflati {cnbunt Poetæ, conftituerint. 4 XXXV. Oleo tranguillior. Oleo tranguillior. Hyperbole proverbialis , in homines minime iracundos, lenique ingenio preditos , à E quoris natura fumpta, quo nihil magis tacitum magifque lene. Plautus in Poenulo: Jra hanc canem faciam tibi oleo tranguilliorem. Eft autem ufqueadco tranquilla olei natura, ut mare quoque rem omnium fævifiman tranquillet, atque ob id urinantes ajunt olcum ore fpargere, quod mitiget elementi naturam afperam, lucemque deportet. Auctor eft Plinius lib. fecundo. Idem confirmat Plutarchus, & cur ita fiat, rationem reddit in libello De caufis naturalibus. Rurfus in Convivialium Queftiuncularum Decade {exta, caufam adferens, cur Homerus inter tot liquores, oleum duntaxat apellarit vsedv. humidum, five liquidum: oftendit olca nihil ineffe afperum, fed undique lene efle, & ob id maxime reddere imagincs more {peculorum. Præterea nec motum aut percuffum firepit, quemadmodum humores reliqui, nec luctatur cum igni, fed tacite pafcit. Denique non eft alius liquor, qui tam late diffundatur, cum inungitur corpori, aut ferius ficcefcat, aut eque molliat ac Ieniat. Utitur hoc adagio & Plato in Theateto de fcientia, placida ingenia, qua leniter ac tranquille ad difciplinas & difputationes accedunt, oleo molliter fluenti comparans : O‘ j Stw Asws Te geg dmlaisuc ka) diva Foyemy Ùn mis paies 40) Cymiceg Hy TRIS Ths Tegomms > O10y cacy pelua ddobnn péorG* 5 dæ Jaudy T mamia dv@ Ste cdr Aleweg teow. i.e. At hic adeo lemter ac circumfpecie, fimulque expedite ingreditur ad difciplinas queftionefaue multa cum manfueradine olci in morem , citra frrepitum flucrtis, ut admires ris tantus cum fit hec ad eum modum agere. XXXVI. Auricula infima mollior. Huic fimillimum, quod M. Tullius ufurpat in E: piftolis ad Q. fratrem libro fecundo, 7, inquiens, quemadmodum me cenfes oportere effe in Rep. & in noftris inimicitiis, ita & effe, & fore auricula infima feito molliorem. Ammianus libro decimo nono. Zn aliis nimiam feverus, in hoc titulo, ima, quod ajunt , anricula mollior. Tranflata metaphora ab ea auricule parte, qua non eft aliud in humano corpore mollius , aut flexibilius, lentiufque , ut quae nec offe rigeat, negue cartilagine durefcat, neque nervis intendatur. XXXVII. Apio mollior, ant mitior. Amis memuirépos. 1.C. Apiomitior. Similifigura dictum eft a Theocrito : Ka Sn pov dimo memmiregos, i.e. Et jam certe apio manfuetior. Eft autem apres Græcis ‘ raphanus, aut pyri genus. XXXVII. Spongia mollior. | Ejufdem eft generis: Te Drofyuds mxAranorepos y 1. Cs Spongia mollior. Sic enim affentator quifpiam loquitur apud comicum quempiam, citante Plutarcho in coms mentario De difcrimine adulatoris & amici: E ue Ving [ounce aos + seghe al THEUTE 5 Ay [An TOKT METOV» pasiywy Ào 5 AY Un minou arofyios aa TEpoy To Deroy, i. e. Nicomache me ifti militi opponas velim Nifi pepona loris, quantus eft , effecero, Nif {pongia i/li molliorem gualiber Reddidero vultum. & molliora fiunt,