OCR Output

eee LL.

pp III:

273 | 3 À
hunc fuiffe {fcribit Alius Lampridius, ut fimul ad <a
nam vocaret otto calvos, o&to lufcos, oéto podagro:
fos, octo furdos , octo nigros , octo prælongos , &
oéto præpingues & obefos. È

XXVII. Omnia idem pelvis. oes

Tidy pie we. 1. e. Omnia idem palvis. De indif¬
ércta fimilitudine. Lucianus AMA riv ula úpis navis

adi. i, e. Quin nobis omnia idem, quod ajunt, palvis.
Alludens ad defunctorum cineres, inter quos nihil ap¬

aret difcriminis. Confine uli, quod alio demonftra¬
bo: loco, ejufdem farine. Siquidem antiqui farinam
pollinem vocabant. x i
XXVIII. Plauftrum bovem trahit.

Hi data t Oy craw. 1. e. Planffrum bovem drcit.
De requæ præpoftere geritur. Veluti fi uxor præfcri¬
bat marito, fi difcipulus reprehendat præceptorem, fi
Populus imperet Principi, fi ratio pareat affectui. Lu¬
cianus in Terpfione: Ndy 9 7 # rapoiglas , if duata %
Pav mrnous tu@épd. i.e. Nunc id evenit, quod vulgo di¬
ci folet , planfirum fepenumerobovemipfumanfert. Trans¬
lata metaphora è plauftris per declive retro labentibus,
unague fecum bovem auferentibus.

XXIX. 4b equis ad afinos.

A'Q’ inwuy ir ves. i.e. Ab equis ad afinos. Ubi quis
à ftuduis honeftioribus ad parum honefta defle&it. Vel¬
uti fi quis è Philofopho Cantor, è T heologo Gram¬
maticus, è Mercatore Caupo ,'ex OEconomo Coquus, è
Fabro fieretHiftrio. Quadrabit item, ubi quis è condi¬
tionc lautiore ad abjectiora devenerit. Procopius Sophi¬
ſta in Epift. quapiam: Tò dh asyplov, dQ irra ir
ose peoCeCinagho. i.e. Juxta proverbium, ab equis ad
afinos tranfivimus. À

XXX. Ab afinis ad boves tranfeendere.

Huic diverfum eft illud Plautinum: _4 afinis ad bo¬
ves tranfcendere, pro co, quod eft, ex humiliore con¬
ditione ad ditiorum partes tranfire. Sic enim apud
Plautum in Aulularia, Euclio, cujus pauperculi di¬
ves quidam expetebat affinitatem : Venit hoc mihi in
mentem Megadore, te effe hominem divitem, fattiofum ,
me item effe hominem pauperum pauperrimum. Nunc f fi¬
lam locafim meam tibi, in mestem venit, te bovem effe,
© me effe afellum. Ubi tecum conjanttus fie, ubi onus
nequeam portare pariter, jaceam ego afinus in luto, tu me
bos haud magis refpicias, natns quam fp nunquam fiem. Et
te utar iniguiore, © meus me ordo irrideat, neutrobi ba¬
beam ſtabile fabulum , fi quid divortii. fnat. Afini me
mordicus ftindant , boves incurfent cornibus. Hoc ma¬
grum periculum eft, me ab afnis ad boves tranfcendere.
Hactenus Plautus. Videtur allegoria ex apologo
e mutuo fumpta, qui mihi in præfentia non

uccurrit. l |
Ab afino delapfus.

Nn ovs nolerecov. i. e. AL affno delapfas. In eòs di¬
citur , qui inconfulte quippiam agunt, & imperite: aut
in cos, qui à præfentibus commodis, quibus ob infci¬
ham uti nefciunt, excidunt. Eft autem in Græcisver¬
bis faceta allufio ad finitimam orationem, mutato ac¬
Cent, 370 v8, i.e. à mente delapfus, tanquath vecors
& mentis impotens. Utitur hoc adagio Plato libro De
legibus rm. Agy Diver tuoiye oiov meo inamoy © Ady ind¬
5056 dvahauCdve | ka} Lo) Kameo cixorwoy xextuuduoy m
siua, Bie vam E ays epo av TW mapouiew, Bor
Tivos ès mei. i.e. Mihi fane videtur fermo velut equus
undiquaque refiringendus , ne tanguam os habens efre¬
ne, impetu abreptus, juxta proverbium, ab afino tanquam
a mente excidat. Utitur item Plutarchus in Gryllo,
Rurfum Ariftophanes in Nubibus:

Kards dd eviws Ayer, we Yé or d'onde.
Îrass y éNowyey e bere (ov v enà Sexo!
TC dira Aypéis, Saree ain’ ave CHAEG UV
L C: Malè, ut videtur , Accidit tibi quippiam:
Ita per Deos, equos agens, mifer excidi,

— Quid hac ita, ut delapfies afino blatteras
Primus verfus dicitur è Strepfiade Daniftam irridente,
quod pecuniam filio fuo mutuo datam repetat. Alter
eit Daniftee , Juvenem tacita illufione notantis, qui ftu¬

Tertius rurfum Strepfiadis, dicentis illum delirare, per¬
inde quafi non ab equis, fed ab afino decidiflet, hoc
eft Son 18, i.c. 4 mente. Quandoquidem & Latinis
mente delapfi dicuntur , qui mente exciderunt. Sue¬
tonius in Augufto: Rettorem quoque [olitus apponere, e~
tate paruis, ant mente lapfis. Quidam húic quoque pro¬
verbio hujufmodi affingunt fabulam. Duo quidem ,
cum in defertis locis afinum quempiam forte fortuna
nacticflent, contendere inter ſeſe coeperunt , utereum,
uti fuum domum abduceret : nam utrique pariter à
fortuna videbatur objeétus. Hac interim de re illis
invicem altercantibus, afinus fefe fubduxit, ac neu¬
ter co potitus eft. Atque hinc proverbium na¬
tum autumant, Mihi magis placct in adagio capta=
tam furfleallufionem, de qua diximus, maxime quod
animadvertam ,Grammaticis id ftudiofuifle, ut omnis
bus adagiis fabulam aliquam , aut Hiftoriam , yel com¬
mentitiam adjungerent. Ut autem Suetonius dixit
mente lapfos , ita Ulpianus Titulo De magiftratibus
conveniendis, facultatibus lapfos dixit, quiredacti ef¬
fentad inopiam.
è XXXI. Telluris onus,

Ts Papes. i. c. Terre onns. De homine vehementer

inutili, qui nihil aliud quam terram fuo pondere gra¬

mero, apud quem Achilles Iliados =. hoc pacto loqui¬
tur, indigne ferens ocium ,& quod non ineat prehum
cum reliquis copiis:
AR iu api vivai ¿roa ados Dp
i.e. Navibus afideo telluris inutile pondus, *
Rurfum in Odyficæ T.
Oîoy pi twee tS ev tyes Dripes ary Tl
Lire % oive xeyenudov, sé m bywy
EF privy STe Plus, ARN airs drbos apsone;

i.e. Quem tandem nobis erronem adducis edacem 3
Enettamgue fame, vinigne & pants egenum ,
Artibus edottum nullis , negue viribus ullis
Pollentem, ac tantum telluris inutile pondus?

Utitur co Plato in Theætcto: Olwry À day , ong
Anpot Gow , ps GRos dy, 1. e. Exiffimant enim, fe non
haberi pro nugis © inutilibus terra oneribus, Nec ille¬
pidúm, nec prorfus, ni fallor, ¿adun cit, quod
memorat Athenæus libro octavo : Stratonicus quidam
citharædns Corinthi peregrinabatur, Hanc cam anicula
quadam fixis oculis intucretur, idque din tandem: Quid,
ingquit, tibi per Deos vis mater, aut qaid me fc continens
ter intueris? Demiror , inguit illa , fi matris uterus te des
cem menfes ferre potnit, cum civitas angatur , unum dune
taxat diem te portans, In tales quadraret epitaphium ,
quod Timocreontis Rhodii Poete , Ceterum voraci$
ac bibacis fepulchro infcriptum indicat Athenæus
lb
Ho mov à mA AYON, NY TAA RRK roy
A'vSporss > «cip TiuoRpewv B'odios.
i. €. Multum edi , multumque bibi, mala plurima dis
X1 1n È
Mortales, jaceo hic Timocreon Rhodius,
XXXII. Arabius tibicen, EN

Aegis adantds. i.e. Arabius tibicen, aut, A egCiog
dyleaos. i.c. Arabius nuncius. Th eos dicifolitum, qui
a femel coeptis nunquam defiftunt. Quod vitii Flac.
cus cantoribus peculiare cfe fcripfit, ut jufli cantare,
nunquam adducantur ut incipiant: fi injufi coeperint,
nunquam definant. Citatur ex Menandro : A'e5/6roy
Qeg yo xentvyre avnov. i. €. Arabiam ego hercle tibiam
excitavi. Meminit adagi Jul. Pollux, cap. De loquaa
cibus, ad hunc modum: A’e¢Glos avx06. 1. €. Arabia
tibia. Citatur & Cantharus in Medea : KiSxpwdoy ey2
yaealo A'exGrov. i.e. Citharedum excitavit Arabium.
Celebratur Greecis & hic Verficulus de tibicine Aras
bio; '
Aegyuhs pÒ awid, rélrupav À radeni.
Quod paululo precio proyocarctur ad canendum, nor
nifi magna mercede defifteret. Adagium hinc na¬
tum exiftimant , quod olim tibiis canendi artem non ¬
: Tom, IL D difee¬