OCR Output

pas biat. Ut itidem dicereliceat : pm deluſit hiantens,
“& dedi tiger, i.e. Coruns inhiabar.
XVI. Cornicar:.

Quin & Greci proverbio «fw, dicunt , pro eo
quod eft , inbiare prada, aùt >nepte garrire. Ariftopha¬
nes in Pluto: Le È;

DU who oid” o apwles , ws ius mm xexroorG
Zuyräs pe@rabev. i
“ie. Quid crocites fcio, nempe ft quicquam rev
Furto involarim, ut hinc tibi partem feras.

myli fenis , qui ait fe non ignorare, quid fibi vellet
Blepfidemus , furfum ac deorfum vertens oratio¬
nem, dum ftudet furti confefionem elicere, nimirum
ut confcius in prædæ partem veniret. Perfius Sa¬
tyra V. SE
Neftio quid tecum grave cornicaris mepte.
Ufus et & divus Hieronymus in Epiftola ad Rufti¬
cum monachum.
XVII. In vino veritas. x
Ev olo dafdae. i. e. In vino veritas , paflim apud
auctores ufurpatum adagium , fignificans ebrictatem
animi fucum tollere, & quicquid in pectore condi¬
tumeft, in apertum proferre. Unde Divine Literæ
vetant vinum dari regibus, quod ibi nullum fit arca¬
num, ubi regnet ebrietas. Plinius libro xv. cap. XXI.
feriphit, vinum uſque adeo mentis arcana prodere , ut mor¬
tifera etiam inter pocula loquaniur homines, & ne per jz¬
gelam quidem redituras voces contineant : vulgoque, M¬
quit, veritas attributa vino eft. Celebratur & Perfæ
cujufdam apophthegma, qui negavit tormentis opus
‘elle ad exquirendum verum, vino enim redtius clici.
Quod approbans Horatius in Odis :
Tu lene, inquit, tormentum ingenio admoves
Plerumque duro, ta fapientium
‘Curas, © arcanum jecofo
‘Confilium retegis Lyao.
Idem'in Arte Poetica :
Reges dicuntur multis urgere culullis,
Et torquere mero, quem per[pexiffe laborent ,
An fit amicitia dignus.
Rurfum alibi:
Quid non ebrietas delignat ? operta recludit.
Effertur & ad hunc modum apud Atheneum lib. 11.
parcemia , OG xa) daySeae, i. e. Vinum & veritas.
Quod largius poti non tantum effutiunt fua arcana, ve¬
rum ctiam audacius in alios loquuntur. Apud Plutar¬
chum in vita Artaxerxis, Sparamixas Mithridati per
vinum quiddam infolentius eloquuto, 296 whe sdas,
à Mibesdarn , dA dé dany enlwes , civoy À Niba Gyo 5
i. ©. Nulla quidem invidia eft, 0 Mithridates, caterum
quando Graci dicunt, vinum & veritatem effe, &c. Ce¬
lebratur à Græcis hæc quoque fententia proverbialis :
To & Ti xapdiæ TÉ vj@orlos, Im aS yrwosys ¥ peSvovtos ,
i.e. Quodin corde fobrit, id in lingua ebrii. Theognis:
Ey mver po gevo TE, 4) doyvpoy Idees dvdpes
Tuwwouso, dydpos d), oîvos ždere vooy.
i.e. Aurum aut argentum fabris dignofcitur igni,
Vinum hominis prodens arguit ingenium.
Athenæus hunc fenarium citat ex Euripide:
Koopa > adss, as is du À v.
‘ 3.e. Forma are lucet, vina produnt pettora.
Apud cundem Ephippus :
Os o DAIO mA cdvayud naréy,
OvrauD ues Dan + candy Aéyav.
1,c. Vis multa vini, multa te cogit loqui,
Logni proinde vera dicunt ebrios.
At idem lib.x. refert Anarcharfidis di&um , On dét¬
das doga wis pervasa pipoy , 1e. Quod falfe opiniones
accidunt remulentis: ac mox narrat quiddam haud infe¬
ftivam. Quidam è convivis dixerat Anacharfidi , Uxo¬
rem duxifti admodum deformem. At ille, Prorfus „inquit,
idem mihi videtur: fed heus puer » porrige poculum mera¬
eins ut lam faciam formofam. Non folum igitur aman¬
ti, yerum ctam ebrio

ERASMI 268

—— Ta pi aa LUAD BEATH y
Quemadmodum inquit Theocritus. Atqui venni
qui poteft dicerc, qui labitur rerum judicio? Sed veri.
tas non femper refpondet mendacio, verum interdum
fimulationi. Poteft autem fieri, ut cx animo loqua¬
tur, quitamen falfum dicat, & verumdicat, quinon
vere loquatur. Poftremo proverbium non fentit dein¬
fana temulentia, que fixa funt videanturambulare. &
que fimplicia videantur multiplicia: fed de moderata,
quae dyfopiam ac fucum excutit. Alcibiades in Sym¬
pofio Platonis» To dl' Cure ox dev us riusorre Aéyovlos
ei un med HD ae Asyoulwoy , cÎvos avre rajdav, ta) ered
mrydov , lò aans. 1. €. © One vero nune fequuntur non
prins audientis, quam proverbium illud recenfuerim: V7.
num © cum pueritia, veridicum eft. Quibus ex yerbis
liquet, idem de pueritia quod dé vino, proverbio ja¬
&atum fuiffe. Durat & hodie yulgo tale proverbium
non audiri yerum, nifi à tribus hominum generibus,
pucris, ebriis, & infanis. Huc adfcribendum arbitror
verficulum illlum proverbialem :

H'yXwos° duaerivsra T MM N.

i.c, Verum folet prolapfa lingua dicere. i
Nam verum effe creditur, quod exciderit imprudenti,
quandoquidem id demum vacat fictionis fi üfpicione,
Ex hujufmodi lapfu colliguntur & omina certioris fi¬
dek
Sepe Neoptolem pro sorsine nomen Oreftis

Exit, & errorem vocis ut omen amo.
Denique M. Tullius in Topicis, inter ea quæ certam
faciunt fidem ,. commemorat pueritiam , fomunm, im¬
pradentiam , vinolentiam.

XVII. Bos in lingua.

BSs im yawis. 1. e. Bos iz lingua. In cos, qui tion
audent libere, quod fentiant, dicere. Tranflatum, vel
a robore animantis, quafi linguamopprimens, non fi¬
nat eam eloqui. Vel hinc quod Athenienfium nomifma
quondam bovis obtinuit figuram. Item apud Roma¬
nos Servius Rex, ovium ac boum effigic primus fi¬
gnavit xs, auctore Plinio, lib. decimo octavo , capite
tertio. Idem teftatur Plutarchus in Problematibus re¬
rum prifcarum, quod prifcis omnis fere poflefio erat
in gregibus & armentis. Unde & à pecoribus dictam
pecuniam yolunt. Itaque qui mulétæ pendendæ me¬
tu deterriti rejicerent, aut qui pecunia corrupti loqui
non auderent , bovem in lingua dicebantur rag At
Julius Pollux nono De rerum vocabulis libro, pro¬
verbium hoc exponens, his ferme confentanea comme¬
morat,addens ipfum nomifmabovemvulgo vocarifolere.
Proinde in Deliacis fpeétaculis, fi cui munus dandum
erat, praconem pronunciare folitum, tot boves illi
dabuntur. Bovem autem valuiſſe duabus drachmis At¬
ticis, unde fuiffe qui crederent hoc, nomifina Delio¬
ruin fuiffe proprium, non Athenienfium. Addit item
in Draconis legibus exftare mentionem, ee ¥ 3on¬
tev dex oiov, 1.€. Dependendis decem bubus, id Clty
nummis decem. Neque defuiffe, qui fenferint, Ho¬
merum quoque de nomifmate locutum , non de ani¬
mante, cum ait:

X parce yarndwy exeorouGor cvvexCoiav.

Verum hanc opinionem alio in loco refellit Julius Pol¬
lux, oftendens jam fuiffe commutationem rerum citra
nummos. Qui feripfit fcholia in Homerum libro fe¬
cundo , tradit bovem apud prifcos in honore fuiſſe,
quum multis de caufis , tum pracipue quod Apollini
facrum fit animal. Itaque in altera parte nomufmatis

I Que vero nunc fequuntur, non prins audieris. ] Hæc eft Marfilii
Ficini interpretatio : in qua eum Alcibiadis verba ita detorfifle, &
Erafmum, guum eam mutuaretur, id non perfpexifle, fummopere
miror. Hic enim eft fenius eorum manifeftiffimus: Quod autem fe¬
quitur, ex me non audiffetis, nife primum quidem ( ut vilgo ajunt) vi¬
num & fine pueris én cum pueris effet veridicum. Åt in illa interpreta¬
tione ita vertuntur hæc verba, gx æv ms jxonraære, ac fi idem vale¬
rent quod' #2 ax¢cerdé we: & sb fun mparor poe TÒ Asyousvoy y quafi
idem fignificarent quod, txy poh mporspov Ata, otros, &c* aut, serpe)
Tporspoy pero: vel, dma ro sy opEVoy: extrinfecus addendo hunc con¬

junétivum. Atqui, fequitur ftatim poft rare, ad quod tendere hoc
mparoy manifeftum ch, A, Stephanus.