cos, qui barba pallioque fimulant PO i T
Auguftmus alicubi non ee amiculo p X 05
appellat. Et Ammianus lib. x1v. Antigonum quendam
amitty venus philofophum appcllat : de barbe tenus fa¬
pientibus antea nobis dictum eft.
XI. Simia fimia eft , etiamp aurea geftet
es CUUR 3 3 3 ;
uG d mO > KA REV Ex svuCona SIL, Si¬
mia fmia faerit, etiamfi aurea geftet infignia. Superiori
refpondet , admonens fortunæ ornamenta non mutare
hominis ingenium. Citatur adagium à Luciano inora¬
tione contra ineruditum. Natum videtur a fimiis illis
Egyptiis faltationem humanam imitantibus. Lucia¬
nus refert apologum in hunc modum : Rex quidam
eLgyptins fimias aliquot inftituit „7t (altandi ratsonem per
difcerent. Ut enim nullum animal ad figuram bominis pro¬
pius accedit, ita nec alind actus humanos ant melins ant
libentius imitatur. Artem itaque [altandi protinus edotte
faltare cœperunt, infignibus indute purpuris, ac perfonata.
Multoque jam tempore majorem in modum placebat (petta¬
culum, donec ¢ {pettatortbus facetus quifpiam naces, quas
clanculum in finu geftabat, in medium abjecit. Ibi finie,
fimal atque nuces vidifient , oblite chorea , id effe coperunt,
quod ante fuerant , ac repente è faltatricibas in feras re¬
dierunt. Contritifgue perfonis, dilaceratis veftibus , pro
nucibus inter fe depugnabant , non fine maximo (peltatornum
rifu. Narratur apologus non abfimilis de fele , quam
Venus belle adornatam in pediffequarum ordinem ad¬
{civerat , ac fatis apte iyuvasiite : donec, mure è cayo
quopiam in medium procurrente, declaravit fefe nihil
aliud cfe, quam felem.
XU. Afinus apud Cumanos.
Ove etz svpaiss. i e. Afnus apud Cumanos. Com¬
petit in cos, qui cum fintinepti ridiculigue, tamen apud
ignotos ipfa novitate habentur in precio. Aut in cos,
quibus honos aliquis præter meritum additus à fortu¬
na, tumorem & infolentiam, ita ut fere fit, conciliat,
id quod eleganter notat Demofthenes Olynthiacarum
orationum prima: To È sÙ medii ak qlw dti, œ¬
Qorun m nanos Dpovéiv Tois divers yvery. i. e. Felicitas
enim © rerum fuccefus, qui contigerit immerenti , frultis
vefania caufam prebere folet. Cui congruit illud ex Ƭ
fchylo citatum :
B’ Bapo Doon dvbprrros Luya Xow.
1. €. Grave pondus amens, rebus ntens profperis.
Narravimus alibi fabulam de afino fugitivo , qui apud
Cumanos fe geflit pro Icone.
XI. Fa omnium tardifime fenefcir.
O Juuos “agv megzmnd. i. €. Tra polfremum (enefcit.
Huic diverfum illud Ariftotelis apophthegma , qui,
auctore Laertio, rogatus quæ res quam ocyflime con¬
fenefccret , refpondit, beneficium. M. Tullius utrun¬
que complexus : Cuz placer, inquit , oblivifeitur 3 cui
dolet , meminit. Nam valgo mortales injurie tenaciffime
meminiffe folent , benefattorum quam facillime oblivifti.
Græcum adagium videtur ex Sophocle fumptum, cu¬
jus in Oedipo Coloneo hec funt verba:
Ouuu P dt Megs ¿gv dAo, sd
i Oavcivs Favoviwy ¥dty MAS der.
1.¢€. Senetha nulla obtingit iracundia
Nifi mors, fepultos nallus attingit dolor.
Hoc idem innuit Homerus lepidiflimo fane figmento
de Litis & Ate. Hanc Deam facit, qua noxas ac tur¬
bas foleat immittere rebus mortalium „ atque iplam
quidem acribus oculis ac piavelocibus effe pedibus.
Cxterum poſt cam multo intervallo confequi Litas
Deas, qua, quod Ate turbaverit, farcire moliantur.
Has & ftrabis oculis fingit, & pedibus claudis , illud
mumirum innuens , offenfas efle citas , reconciliationes
efle tardas > Propterea quod injuriæ diu meminife fo¬
lent homines. Carmen ipſum Homeri fubfcribam ex
; meee: È
ueromobey dimo dAéySa KISO e
1 $ 7
devapy te) À demos, duvera miras
Momay enntodid, Didvd dé re otony ex” cay
Bresso dvbpwrss, ai dl efantoviu omosw.
Os pe T dot) us eg dios ciosov idous =
Tov de wey’ avyony , ty T txrvoy Heanor,
Os 5 x dvn » Ld TE sepedis Smery y
Aiosovry d) deg qy Y Ag xpoviavec uSory ,
To d| daw aw Eredi va Paa@bes Sarorioy.
Quorum verfuum non indolem neque gratiam , fed
fententiam utcumque reddemus Latinis auribus :
Nam Litas etiam Lenuit Saturninus ingens,
Rugofas, pedibus clandis, ac lumine lafas,
Que Ates a tergo ventunt, medeantur ut illi.
Ipfa Ate, pedibufgne valens, & robore praftans,
Proinde gradu celeri longe pravertitur, omneis
Occupat, & terras prior advenit illa per omneis ,
Mortales ledens : verum he pot terga feguuntar
Sartura quicquid commoverit illa malorum.
Alt vero natas fove qui reveretur , © audit,
Se ſimul ac adicre, buic commoda plurima grate
Conciltant , bujufgque viciffim vota receptant.
Rejicit, at fi quis prafratte & pernegat illis,
Tunc adito fove patre, precantar ut ilicet Ate
_ Hue adfit, penalque ſio der denique damno.
Ejufdem Ates fit mentio Iliados r. ubi Jupiter impu¬
tans huic Deæ , quod à Junone deceptus efiet , illam
capillis arreptam in terras precipitem dedit, interdi¬
cens ne unquam rediret in coelitum contubernium.
Hoc Homeri figmentum quidam exiftimant efle fini¬
timum ei, quod de Lucifero coelis deturbato credunt
Chriftiani.
XIV. Si valtur es, cadaver exfpelta.
Captatores teftamentorum & hæredipetæ, vulgata
metaphora vultures appellantur, quod fenibus orbis
ceu cadaveribus inhient. Nam huic avi proprium , ca¬
daveribus tantum vivere. Unde & natura tantum illi
fagacitatis addidit „auctore Plinio „ut biduo „auttriduo
prevolet illuc, ubi cadavera fint futura: coque ut re¬
fert vere Magnus ille Bafilius , ingenti agmine folet
comitari caftra militum. Hoc minus nocens >, quam
fint homines ifti divitum funeribus imminentes, quod
vis imbelle, occidit, aut infeCtatur : tantum cadavera,
vel eorum qua fponte interierunt, vel ab aliis rclicta
funt, depafcitur. In quibus tamen abftinet 2 fui ge¬
neris, i. e. avium cadaveribus. Quemadmodum &
Plutarchus docet in Problematis Rerum Antiquarum ;
ne quid interim adferam ex Ægyptiorum opinione ,
qui dicunt vultures omnes efle foeminas , nec aliter ex
Euro concipere, quam è Zephyro gravide fiunt arbo¬
res. Unde mirum eft , hanc ayem innocentiffimam
apud homines tam male audire. Proinde qui divites
audent aut accufare, aut veneno tollere è medio , mil¬
viz vocantur : qui vero duntaxat obfequiis & adula¬
tionibus aucupantur , ut mifceantur teftamento, val¬
tures proverbio dicuntur. Seneca Epiftola xcv. St
valtur es, cadaver exfpetta. Martalis libro {exto :
Amifit pater unicum Silanus.
Cefas mittere munera Oppiane ?
Hen crudele nefas, malague Parce,
Cujas vulturis hoc erit cadaver? i À.
Diogenianus in Colleétancis memimt hujus adagii;
ſed alia figura. Ame yunes , 1. ©. vulturan rita. Ad¬
monet autem dictum de is , qui vel ob hæreditatis,
vel alterius alicujus emolumenti fpem infidiantur cui¬
piam. $
XV. Corvum delufit hiantem.
Haud difimili figura dictum eft ab Horatio incum;
qui captatorem fuum arte fruftratus fuerat,
` Corvum delufit hiantem.
—— Plerunque inquit, recottus
Scriba ex quinqueviro corvum delufit hiantem.
Loquitur de Corano ,, qui Nafice focero , fpe tefta¬
menti per dolum oftentata, moriens, nihil prætcr plo¬
rare reliquit. Videtur autem hoc adagium efiétum, &
imitatum ad illud Gracorum, AvaG- tneawey, i. C. Zaa
R3 pus