OCR
cos, qui barba pallioque fimulant PO i T Auguftmus alicubi non ee amiculo p X 05 appellat. Et Ammianus lib. x1v. Antigonum quendam amitty venus philofophum appcllat : de barbe tenus fapientibus antea nobis dictum eft. XI. Simia fimia eft , etiamp aurea geftet es CUUR 3 3 3 ; uG d mO > KA REV Ex svuCona SIL, Simia fmia faerit, etiamfi aurea geftet infignia. Superiori refpondet , admonens fortunæ ornamenta non mutare hominis ingenium. Citatur adagium à Luciano inoratione contra ineruditum. Natum videtur a fimiis illis Egyptiis faltationem humanam imitantibus. Lucianus refert apologum in hunc modum : Rex quidam eLgyptins fimias aliquot inftituit „7t (altandi ratsonem per difcerent. Ut enim nullum animal ad figuram bominis propius accedit, ita nec alind actus humanos ant melins ant libentius imitatur. Artem itaque [altandi protinus edotte faltare cœperunt, infignibus indute purpuris, ac perfonata. Multoque jam tempore majorem in modum placebat (pettaculum, donec ¢ {pettatortbus facetus quifpiam naces, quas clanculum in finu geftabat, in medium abjecit. Ibi finie, fimal atque nuces vidifient , oblite chorea , id effe coperunt, quod ante fuerant , ac repente è faltatricibas in feras redierunt. Contritifgue perfonis, dilaceratis veftibus , pro nucibus inter fe depugnabant , non fine maximo (peltatornum rifu. Narratur apologus non abfimilis de fele , quam Venus belle adornatam in pediffequarum ordinem ad{civerat , ac fatis apte iyuvasiite : donec, mure è cayo quopiam in medium procurrente, declaravit fefe nihil aliud cfe, quam felem. XU. Afinus apud Cumanos. Ove etz svpaiss. i e. Afnus apud Cumanos. Competit in cos, qui cum fintinepti ridiculigue, tamen apud ignotos ipfa novitate habentur in precio. Aut in cos, quibus honos aliquis præter meritum additus à fortuna, tumorem & infolentiam, ita ut fere fit, conciliat, id quod eleganter notat Demofthenes Olynthiacarum orationum prima: To È sÙ medii ak qlw dti, œQorun m nanos Dpovéiv Tois divers yvery. i. e. Felicitas enim © rerum fuccefus, qui contigerit immerenti , frultis vefania caufam prebere folet. Cui congruit illud ex Æfchylo citatum : B’ Bapo Doon dvbprrros Luya Xow. 1. €. Grave pondus amens, rebus ntens profperis. Narravimus alibi fabulam de afino fugitivo , qui apud Cumanos fe geflit pro Icone. XI. Fa omnium tardifime fenefcir. O Juuos “agv megzmnd. i. €. Tra polfremum (enefcit. Huic diverfum illud Ariftotelis apophthegma , qui, auctore Laertio, rogatus quæ res quam ocyflime confenefccret , refpondit, beneficium. M. Tullius utrunque complexus : Cuz placer, inquit , oblivifeitur 3 cui dolet , meminit. Nam valgo mortales injurie tenaciffime meminiffe folent , benefattorum quam facillime oblivifti. Græcum adagium videtur ex Sophocle fumptum, cujus in Oedipo Coloneo hec funt verba: Ouuu P dt Megs ¿gv dAo, sd i Oavcivs Favoviwy ¥dty MAS der. 1.¢€. Senetha nulla obtingit iracundia Nifi mors, fepultos nallus attingit dolor. Hoc idem innuit Homerus lepidiflimo fane figmento de Litis & Ate. Hanc Deam facit, qua noxas ac turbas foleat immittere rebus mortalium „ atque iplam quidem acribus oculis ac piavelocibus effe pedibus. Cxterum poſt cam multo intervallo confequi Litas Deas, qua, quod Ate turbaverit, farcire moliantur. Has & ftrabis oculis fingit, & pedibus claudis , illud mumirum innuens , offenfas efle citas , reconciliationes efle tardas > Propterea quod injuriæ diu meminife folent homines. Carmen ipſum Homeri fubfcribam ex ; meee: È ueromobey dimo dAéySa KISO e 1 $ 7 devapy te) À demos, duvera miras A Momay enntodid, Didvd dé re otony ex” cay Bresso dvbpwrss, ai dl efantoviu omosw. Os pe T dot) us eg dios ciosov idous = Tov de wey’ avyony , ty T txrvoy Heanor, Os 5 x dvn » Ld TE sepedis Smery y Aiosovry d) deg qy Y Ag xpoviavec uSory , To d| daw aw Eredi va Paa@bes Sarorioy. Quorum verfuum non indolem neque gratiam , fed fententiam utcumque reddemus Latinis auribus : Nam Litas etiam Lenuit Saturninus ingens, Rugofas, pedibus clandis, ac lumine lafas, Que Ates a tergo ventunt, medeantur ut illi. Ipfa Ate, pedibufgne valens, & robore praftans, Proinde gradu celeri longe pravertitur, omneis Occupat, & terras prior advenit illa per omneis , Mortales ledens : verum he pot terga feguuntar Sartura quicquid commoverit illa malorum. Alt vero natas fove qui reveretur , © audit, Se ſimul ac adicre, buic commoda plurima grate Conciltant , bujufgque viciffim vota receptant. Rejicit, at fi quis prafratte & pernegat illis, Tunc adito fove patre, precantar ut ilicet Ate _ Hue adfit, penalque ſio der denique damno. Ejufdem Ates fit mentio Iliados r. ubi Jupiter imputans huic Deæ , quod à Junone deceptus efiet , illam capillis arreptam in terras precipitem dedit, interdicens ne unquam rediret in coelitum contubernium. Hoc Homeri figmentum quidam exiftimant efle finitimum ei, quod de Lucifero coelis deturbato credunt Chriftiani. XIV. Si valtur es, cadaver exfpelta. Captatores teftamentorum & hæredipetæ, vulgata metaphora vultures appellantur, quod fenibus orbis ceu cadaveribus inhient. Nam huic avi proprium , cadaveribus tantum vivere. Unde & natura tantum illi fagacitatis addidit „auctore Plinio „ut biduo „auttriduo prevolet illuc, ubi cadavera fint futura: coque ut refert vere Magnus ille Bafilius , ingenti agmine folet comitari caftra militum. Hoc minus nocens >, quam fint homines ifti divitum funeribus imminentes, quod vis imbelle, occidit, aut infeCtatur : tantum cadavera, vel eorum qua fponte interierunt, vel ab aliis rclicta funt, depafcitur. In quibus tamen abftinet 2 fui generis, i. e. avium cadaveribus. Quemadmodum & Plutarchus docet in Problematis Rerum Antiquarum ; ne quid interim adferam ex Ægyptiorum opinione , qui dicunt vultures omnes efle foeminas , nec aliter ex Euro concipere, quam è Zephyro gravide fiunt arbores. Unde mirum eft , hanc ayem innocentiffimam apud homines tam male audire. Proinde qui divites audent aut accufare, aut veneno tollere è medio , milviz vocantur : qui vero duntaxat obfequiis & adulationibus aucupantur , ut mifceantur teftamento, valtures proverbio dicuntur. Seneca Epiftola xcv. St valtur es, cadaver exfpetta. Martalis libro {exto : Amifit pater unicum Silanus. Cefas mittere munera Oppiane ? Hen crudele nefas, malague Parce, Cujas vulturis hoc erit cadaver? i À. Diogenianus in Colleétancis memimt hujus adagii; ſed alia figura. Ame yunes , 1. ©. vulturan rita. Admonet autem dictum de is , qui vel ob hæreditatis, vel alterius alicujus emolumenti fpem infidiantur cuipiam. $ XV. Corvum delufit hiantem. Haud difimili figura dictum eft ab Horatio incum; qui captatorem fuum arte fruftratus fuerat, ` Corvum delufit hiantem. —— Plerunque inquit, recottus Scriba ex quinqueviro corvum delufit hiantem. Loquitur de Corano ,, qui Nafice focero , fpe teftamenti per dolum oftentata, moriens, nihil prætcr plorare reliquit. Videtur autem hoc adagium efiétum, & imitatum ad illud Gracorum, AvaG- tneawey, i. C. Zaa R3 pus