OCR
r a AD AS vee Y confer non reciperetar , dicente: Reciperem te nifi angufe (ederem : mimus mordaciter refpondit , Aiqur folebas Sed id quod Cicero dixit, nif angufte federemus , {comma erat in Cafarem , qui în fenatum pafim tam multos admittebat, ut eos guatuordecim gradu: capere non pofsent. Haételegem tulit, qua punirentur hi, qui in civitaus tumultu neutri partium adheefiffent. 3 I. Daos parietes de eadem dealbare fidelia, Huic finitimum videtur illud: Dros parietes de eamereri. M. Curius ad Ciceronem: Sed amice magne, noli banc Epiftolam Attico offendere. Stne eumerrare, © putare me virum bonum efe, nec folere duos parietes de ea‘dem fidelia dealbare. Volebat enim Curius pariter & Attico & Ciceroni videri fummus, ac de fe uno frucere. Traétum videtur ab his, qui parictibus opus albarium fuper inducunt. Legitur & hujufmodi Grecum adagium apud Suidam , che réiys dAaQes, 1. €. Duos linis parietes, In eos, qui in factionibus , utrifque partibus blandiuntur. Ad hanc claflem pertinet illud Hebræi vatis, vtroque clandicare pede. Trem illud Evangelicum. Drobes fervire dominis. Rurfum illud ex Apocalypfi, de ils, 92 negue calidi (unt, neque frigidi. ert IV. Unica filia dnos parare generos. i His fimile quiddam etiam nunc vulgo dicunt, dignum videlicet, quod vel unum inter antiquitatis adagia connumeretur, Unica fila geminos vis parare generos, ubi quis idem bencficium duobus fimul pollicetur, aut pro codem officio, quod alteri præftiterit , à duobus gratiam repofcit. V. Neftis quid ferus vefper vehat. : Nefcis quid ferus vefper vebar. Ex Menippeis Varronis ‘Satyris citatur hic titulus, tum ab A. Gellio , tum a Macrobio, neque dubitandum quin proverbialis, ficut funt & alii plerique. Quo falubriter admonemur, ne prÆſentium fuccefluum profperitate fublati, futuri prius quam exitum viderimus. Idem hodic, quoque vulgo dicunt, diem nondum ad velperam decuriffe, cum fignificant diverfum exitum pofle accidere. Apparet Georg. libro: Denique quid ferus vefper vehat. Agens de prognofticis occafus. Poteft referri & ad illam Solonis fententiam : ‘O'eg AG: past Pé&, i. E. Spetta finem longa vita. Titus Livius Decadis y. lib. y. In fecundis rebas nihil in quemquam fuperbe ac violenter confulere decet, nec prafenti cedere fortune, quam quid vefper ferat incertum ft. Huc allufit Philippus Rex apud cundem Decadis rty. lib, 1x. quum Theffalis refpondens minacem claufulam adjecit , nondum omninm dierum folem occidiffe. VI. Malti thyrfigeri , panci Bacchi. Too sos voreSyno@opos medpos dé Te Bozyer. 1.€. Plureis thyrfigeros , paucos eff cernere Bacchos. Carmen hexametrum proverbio Gracis celebratum, quo fignificatum eft, compluribus mortalium adeffe virtutis infignia , aut etiam famam , qui tamen vera virtute vacent. Ut non omnes vere Theologi , qui pileum Theologicum gerunt, quive hoc nomine funt donati. Non omnes Poete, qui fe co titulo circumferunt. Non omnes Monachi, qui cucullo onerantur. Non omnes Chriftiani, qui ceremoniis agunt Chriftianum, Non omnes Generofi, qui torquem geftant aurcam. Non omnes Virgines, quæ paffis funt capillis. Non omnes Reges, qui diademate infigniuntur. Non omnes Epifcopi, qui mitram gerunt bicornem 3 aut pedum argenteum. Non omnes Summi Pontifices, qui vocantur Sanctiffimi , quique triplici corona infigniuntur. Non omnes Imperatores, quiin vexillis | | | 1 204. oftentant aquilam. INeque rapevbooia; aut re/Cuvo. Qogia, quemadmodum loquitur Plutarchus, philofophum facit, h. c. gefata barba, aut geftatum pallinn, Tranflatum a ceremonus Bacchanalium , in quibus thyrfos, id eft, haftas quafdam viteas ‘quatiebant af flati furore. Ufurpatur à Platone in Dialogo , cui titulus Phædon. Alluſit huc eleganter Plutarchus in libello, quem feripfit Adverfus Colotam : Eî: # irha dDersidnuos d aly ola D T Adeg, Tin S olnadyulac, s yore Sa opav 3 dda È Laer € stro deyas lw BNatwvos, i, ae Quidam amicus Ariftodemus eEgienfis: nam hominem noftt, Academicorum non thyrfigerum , fed ardentifimum myftem Platonis. NeeSyxa@opov appellat, nomine & cultu duntaxat Academicum , non re. Scitum eft & illud Herodis Attici in palliatum, crinitum, barba ad pubem ufque porrecta: video barbam & pallium, philofophum nondum video. VII. Non omnes , qui habent citharam, funt citharædi. M. Varro libro De ReRuftica fecundo eandem fententiam extulit diverfa metaphora : Sed non omnes, inquit, gui hakent citharam , funt citharædi. Huc adfcribendum videtur, quod lepide {cripfit Seneca, quendam perſonam malle, quem faciem. Faciem vocat , ubi quis talis videtur, qualis eft: perfonam, cum pre fe fert aliquis, quod non eft. Poteft & ad ayaros torqueri , fi neges cos divites , qui poflident opes , fed qui recte horint uti. Uti zon ef citharædus, quifquis tenet citharam „ fed qui cithara reéte noverit uti. Non is rex, a contigit amplum impenum, fed qui fcit adminiftrare. VIII. Plures thriobolos, paucos eft cernere vates. Tloaao) SesoGcacs, mxdpor dé Te dunes dvdpes. i.e. Plures thriobolos, pancos eff cernere vates. Simile carmen eft ſuperiori, eodem modo Græais celebratum. Philochorus apud Zenodotum auctor eft , olim tres Nymphas, Apollinis nutrices, Parnaffum incoluifle , que Thrie dicerentur , unde poftea receptum fit, ut calculi fortefque divinorum Thrie vocarentur. Unde thriobo, qui thrias in urnam divinam jaciunt. Sunt qui affirment rationem divinandi per fortes a Minerva fuifle repertam: quæ cum magis floreret , quam oracula. Delphica „ mendax & vanad reddita eft, idque opera Jovis , Apollini gratum facere cupientis. Deinde ubi rurfum mortales Delphica frequentarent Oracula, Pythiam ad hunc modum dixie: Fonoi SescCoror, mmedpar dé Te uavnes àvdpes. IX. Multi qui boves ftimulent , pauct aratores. Confimilem habet fententiam & hicverfus, DcAdo) Pexéiru , medpoi dé Te yie aporiipes. 1.¢. Qui tanrum ftimulent multi, fed rarus arator. Multi pre fe ferunt quod non funt. Siquidem antiquitus arabant bubus , ut ante di@um eft: eos exftimulabant praelonga arundine, aut haftili cufpide quapiam acuminato. Qui mos & hodie durat apud Ttalos. X. Simia in purpura. Tlidynas cy medupa. i.c. Simia purpurata. In vyariosufus poteft adhiberi parcemia, nempe vel in hos, qui tametfi magnifico cultu fint ornati, tamen cujufmodi fint, ex iplo vultu moribufque cognofcitur : vel in hos, quibus dignitas indecora additur : vel quoties rei per fe fædæ,adfcititia peregrinaque ornamenta indecenter admoventur. Quid enim tam ridiculum, quam /imia veftita purpurea veſte ? Atque id tamen non raro fieri videmus apud iftos, qui fimias habent in deliciis, ut quam maxime poflunt, ad humanum morem ornent ac veftiant, aliquoties& purpura, quoparum attentos , aut imperitos fallant , proque homine falutetur fimia, aut fi deprehenfus fuerit fucus , res magis fit ridicula. Quam multos id genus fimios vi dere eft in Principum aulis , quibus fì purpuram , f torquem, fi gemmas detrahas, meros cerdones deprehendes. Lepidius erit, fi longius transferatur , velutin cos