OCR Output

257 |
majora conari, quam pro noftra facultate. pegno in¬
de fumptum putat , quod olim duétores in pel ibus,
h. e. pelliceis tentoriis dormitarent. Mihi videtur rc¬
Gius referti ad afinum illum Cumanum, quem Apo¬
logi fabulantur adaptafle fibi leonis cxuvium , atque
ita fefe ad tempus pro leone geflifle : Verum cám rem
illi magno fuifie malo , cum agnitus , & magno omnium
rifu, alicna appofititiaque exutus pelle, fuftibusad ne¬
cem cederetur. Neque abfurde quis ad Cleonem A¬
thenienfemreferat, quiex Byrfopola,h. e.coriario crea¬
tus excritus ductor, fortuna favente victoriam reporta¬
vit, capta Pylo, fuam ipfius civitatem furto fpoliavit,

dem per alium ejeétus maleque acceptus, poenas de¬
dit, quod non in propria pelle quieflet. Hic induci¬
turin Ariftophanis Comeedia , cui Titulus Equites :
negue non aliis locis fubinde mordetur ab codem Poe¬
ta. Huc nimirum videtur allufifie Plautus , cum Mi¬
litem gloriofum & jaétabundum fingit clephantino co¬
rio circumteétum, non fuo, five quod ftolidum figni¬
ficaret, five quod majora, quam pro facultate loquen¬
tem. Horatius:

Et merito, quoniam in propria non pelle quieffem.
Martialis in futorem quendam , qui Cleonis exemplo,
prius ad fummas evectus divitias , ut venti erant, ita
velum in altum fuftulit , deinde ad priftinam rurfus
inopiam largitionibus fuis redaétus eft , ut nihil jam
eſſet niſi cerdo;

Zufifti, inquit , ſatis eft , ſed te , mihi erede , me¬

i mento,

Intra pelliculam , cerdo, tenere tuam.,
Ttem Seneca in Epiftolis: Sapientem undique fubmovent,
@ intra cutem fuam cogunt. Id citra metaphoram fic
extulit Ovidius:

Crede mihi, bene qui latuit, bene vixit, & intra

Fortunam debet quifque manere ſiam:
Allufit huc & Lucianus in Imaginibus: Ovx ia soy
im T ardexovrav. 1,€, Non jam manent in his qua ad¬
fent : de his qui fortuna fucceffibus clati , fuæ condi¬
tionis non fatis meminerunt. Denique mihi non ab¬

excoriati fabulam , qui quoniam parum memor fue

conditionis, aufus eft cum Apolline certare, fua pelle

exutus eft,
XCII. Pennas nido majores extendere,

Eft apud Horatium in Epiftolis , non dubium quin
proverbialis metaphora : Pennas nido majores extendere,
pro co, quod eft, rem, fortunamque, quam medio¬
crem aut tenuem a majoribus acceperis , auctiorem red¬
dere. Quod quidem, fi virtute fiat , ſumma laus eft,
tantum abeft ut vitio dandum exiftimem.

Me, inquit, lbertino natum patre , & in tenui-re,

Majores pennas nido extendifle logzeris,

Ut quantum generi demas, virtutibus addas.
Tranflatum ab avium pullis, qui fic grandefcunt,
fubnafcentibus plumis, ut materno nido capi non pof¬
fint.

XCIV. Ln tuum ipfius finum infpue. |

Hac noftra tempeftate multis regionibus hoc cir¬
cumfertur adagium, Jubent enim hominem aliena vi¬
fa taxantem , in fuum ipfius finum infpuere , tanquam
admonentes , ut domefticorum malorum recordatione
definat arrogantius infe&ari vitam alicnam. Idem ans
tiquis fieri folere , colligi titcunque poteft ex verbis
Plinianis, qui lib. xxvri. Cap. IV. an hunc in mo:
dum : Ventam quoque a Deis, fpei alicujus audacioris pe¬
timus, in finum fpuendo. Idem in eodem capite {cribit
ex auctoritate Salps: torporem fedari quocumque mem:
bro in ſtupente , fi quis in finum expuat. Quorum utrum¬
que non prorfus abhorret à noftro vulgato prover¬
bio. * Siquidem qui carpit aliena, fpe quadam impro¬

1 Siquidem qui carpit aliena fbe quadam improba peccat
quidem qui carpit aliena, > quafifpe
ret fibi nihil fimile a quoquam opprobari poſſe. ] Ita novo quodam modo
ſem exponit, ut Plinii di&um à proverbio quod modo poluit, &
ab ejus fententia non abhorrere putetur. At nihil neceffe eft: guum

A

©

258

ba peccat, quafi fperet fibi nihil fimile 4 quoquam op¬
probrari pofle, cum nemo fit, qui non aliquo vitio te¬
neatur. Et qui propri mali, quafi fui ipfius fenfu ca¬
ret, ceu torpore quodam tenetur. Seneca libro De be¬
neficiis feptimo : Fortaffe vitium, de quo quereris , fi te
diligenter excufferis, in fin invenies. Lucianus in apo¬
logia De mercede fervientibus: Ka dn cix eis + normy.
Tv ous aa Tepon éiss nampapivi, ii €. Quodgue non prins
in tuum (zs finum infpueris; gwam accufare coperis,
Idem in Votis: L'puatés y, ddéuavre, À ts À HAT
B Mess , 3de ole O535 WY veUnAnpEls. i. €. focatar quilpiam
in amicum, quod tanquam oblitus (ui , opes immen|as ima¬
ginaretur , negue in finum f{pueret, wt agnofceret, guiſe
nam eſſet. Idem indicat Theocritus Ecloga fexta. Nam
Polyphemus cum paulo arrogantius fuam formam ex:
tuliflet : i

Qs un Bamba 4, als eis eucy Erion venir.

Tule P à Gd ue Korwtlaess eked dakev.
Quorum carminum heec ferme fententia et. We guid
me ladat invidia, neve noceat fafcinatio, ter in meumin¬
{pui inum. Nam id me Cotyttaris anus docniti Scholia¬
ftes addit eum morem fua ctiamnum ætate durafle mu¬
herculis, ut abominantes invidiam in finum expuant,
Refert & Callimachi verfum :

Auw, n KAn JMM Yuu kee.

i. e. O fortana, finum melier quur confpuit omnis,
Hue fortafle pertinet , quod at Lucianus in Necyo?
mantia : Teis dv us atis T esser DmAvoas, 1, ©. Po¬
Jfca quamter mihi defpuiffet in faciem. Nec alienum hing
eft, quod in fecunda Satyra fcripfit Perfius:

- frontemque atque uda labella
Infami digito, & luftralibus ante falivis

esha
E fimili fuiperftitione profetum et, quod indicat A¬
thenzus libro primo , prifcos ad depellenda mala fo¬
litos ter abitergeri. Refertverficulum hunc Cyres
nel:

Tess A Somuga woa Go) Àdéænv duevoy,
i: e. Ter vero abfterfis, melius bona numina donant,

XCV. 2Vofce teipfum,

Ad eam fententiam pertinent tria illa , inter ommia
fapientum apophthegrnata vel maxime celebrata, adeò
ut quemadmodum in Charmide teftatur Plato, pro fo¬
ribus templi Delphici ab Amphictionibus inſcripta, ve¬
luti digna Deo viferentur. Quorum primum eft yali

cravv. 1.0. Nofce teipfum. In quo modeftiæ mediocri¬

tatifque commendatio eft , ne nobis yel majora, vel
etiam indigna fequamur. Nam linc omñis vitæ peftis
oritur, quod fibi quifquc blanditur , & quantum aliis
præter æquum detrahit , tantum fibi philautia vitio

reetcr meritum tribuit. M. Tullius ad Q. fratrem li¬
= tertio. Et illud ya; ceévrv, noli putare ad arros

Plihius, cum proverbij pracepto convenidt, tt apertiflinie ofteñ¬
dunt he Libanii verba in Epiftola s91. guæ eft ad Modeftum : Où
wa Tees ye tAmidus dvi. AAA SITI * Aa pol. Trs À sig Armor»
TÍ mapoiie Tabus. Ergo modo ob hanc , modo ob illam caufam
nos in finum jubemur de/puere. Sane quidem. Quin etiam hocad¬
dere debuit Erafmus, nonnunquam in finum fuum de/puere, non effé
invidiam vitare volentium, ob ullam exiis rebus ,quæ hic referuntur;
{ed itridentium duntaxat. Sie Tibull. lib. 11.eleg. 2. de fene amato¬
re loquens, ancillam charæ puellæ in medio foro detinente.
Hanc puer, hinc fjuvent turbu circumffetit arca.

Deſpuit in molles & fibi quifque finus. : i
Sic & apud Theocritum puella quædam ex urbe, rufticum quendam;
4 quo amabatur deridens, interim dum illi deformitatem » graveo¬
lentiam , aliaque exprobrat, in finum fuam dejpuis: idque ter. fcribit
‘poe The sig doy Uxloce xoarroy. 5
Que particula Ter hic è Tibullo eft omiflà, ut videmus, ubi irri¬
dentes pueros in finum fuum defpuntesfàcit: at ih eadem, ubi declas
rat quomodo mage cantibus fic utendum, dicit.

Ter cane, ter dictis defpue carminibus.

Ubi an intelligendum fit, De/pue in tuum finnm, aliquis fortaffe ro¬

get. Plinius quidem certe Defpuere & ipfe abfolute dixit, fenibens:
Eadem ratione , defpuerc deprecatione in omni medicina mos eſt. At
Lucianus Chaldæum quendam facit were sivixadyy (i.e. dida car¬
minibus, ut loquitur Tibullus) delpuentem ter in faciem, non fuam,
fed ejus, propter quem diccbat carmina. A. Stephanus,

Tom. Uta R

gans