4 3 7 = . È .
citati. Fit enim fepenumero , ut unius archetypi
mendum, modo veri fucum aliquem pre fe ferat, m
univerfam deinde veluti pofteritatem librorum propà¬
euri di 3 7
o Ka raidas roddov ua ni verte Roy.
forte diverfum fentiat, digladiari velim, vel quod hoc
fit ab noftro inftituto alienum „vel quod non ignorem,
quam lubrica , plenaque difcriminis res fit, in tantis |
auctoribus quicquam immutare. Tantum conjecturas,
quibus adducor, 1n medium adferam. Que fi cui vi¬
debuntur idonea, noftra fubfcribet opinioni: fin mi¬
nus, veterem fententiam hoc jam obtinebit libentius,
quod etiam in dubium vocata vicerit. Primum igitur
omnium mihi ferupulum haud mediocrem injecit ve¬
tuftiffimus fimul & emendatiffimus codex orationum
Ariftidis R hetoris, in quo non folum Sees invenio fcri¬
ptum, verum etiam indicatam fabulam antiquiflimam,
pariter & auctorem , unde proverbium hoc Ariftoteli¬
cum, ni fallor, dimanarit. Igitur Ariftidis in oratio¬
ne, cui titulus, Pericles, verba fiint haec; 048 Tv
nya © ovimenvoy gaech eva È Dirov eos ds 3 à Té¬
mda, TUT 7d myddexs mrt, os À Megs Anwoete, Ct
Bovtiava Glare ivre aims oreja Née, i. ©. Itaque
prijis quam adverfiriorum quempiam ceperts, unum ex a=
micis venatu natius adducts, Atque idem accidit tibi,
quod apud Pindaram Peleo, qui aberrans à fera , quam
petebat, Eurytionem, quem fibi carifimam habebat, in¬
teremit. Adftipulantur hoc loco fcholia, que exftant
in hunc auttorem : nullo quidem certo titulo > Verun¬
tamen, ficuti res indicat hominis nec indulgentis, nec
indotti. Proinde non gravabor & hujus adferibere
yerba, fi quis forte fortuna requifiturus eft. Méuvyrew ,
inquit , cv Suvors mudapG , dT + Gevriwva + £ ipsroy
ane Gy mide , wa dvg X wpravroy, cwwod'ovla drwy
dimtnteve mAevs, DiAov dè Ad, ireadh auy fons ters lb,
mAs d ae nad, Svartes axe Cr» T MAUUHAO ave
puvoîka, 6 5 drop mie ies, 06 muida eave T evpuniaya.
i. ©. Meminit in hymnis Pindaras, quemadmodum Eury¬
tionem Iri, cuipater Ator , filium , ex Argonautis unum,
tem vocat, quod huic efet affinis. Nam Pelens ante The¬
tidem, Polymelum habuerat uxorem Atoris filiam. Porro
Attor Iri pater crat , cni filins Eurytion. Proinde non
diffimile veri videtur, ex Pindaro profectum adagium,
quod tacito, ficuti fere facit, auctoris nominc ufurpavit
Ariftoteles, ut intelligamus illum + Sess Aleuaerdy ,
qui non folum feram ca parte non fert, quam defti¬
narat , verum toto aberrat captu , ne attingens qui¬
dem quod appetebat. Jam vero neque poftularim , ut
quifquam hæc probet: nifi videbuntur cum Arifto¬
telis fententia vel ad amuflim , ut ajunt , congruere.
Differit enim eo loco Philofophus De rerum natura¬
lium cognitione, quæ fit eadem & facilis & difficilis,
Facilitatis illud argumentum adducit, quod ea nemi¬
ni tion aliqua ex parte contigit : difficultatis , quod ex¬
acte nulli. Neminem autem fuiffe, qui nihil omni¬
no veritatis in rerum cognitione naturalium attigerit,
id proverbio veluti fulcit , as dv, inquiens, Wegs d¬
peer 5 Tanquam fingulorum exaétum tenere feien¬
tam, perinde fit, quafi fi quamcunque partem defti¬
Naris, cam citra errorem ferias. Rurfum ubique labi,
fit velut à toto corpore aberrare, & in aliud longe di¬
verfum ceu telum defle&i conjecturam. Verum quo
curiofo etiam leétori, ac duarasw fiat fatis, ipfius Ari¬
fiotelis, cx co quem dixi libro, yerba fubfcribam: B‘
mti © delas Gwesa, ti Ul yarem, Th) pado. Sy¬
por Oo m uate okies pudera duvodu TUXEY OWTHS , puyte
TETOS DIDTUYNA VEN, dA Enscoy Aiye h ath tis QUotos,
Ù xa éva under, n psxeov TinComew AUTA , Ca meyro à
suv = 8601 Coty vedo l perde. ds T elmo Éorney eve ,
ee Ts TU Ava alo magone tolo, ms oy es due.
RATES padia, Th} dAoy x’ Every Ù Léos wn dad,
Duot m XN autis. i. e. Veritatis confideratio partim
difficilis eft, partim facilis. Hujus rei illud argumentan
<P, quod neque qufquam iam fit alfecutus pro rei digni¬
8
tate, neque rurfum omuino fruftratus fit aliquis: fed cum
unnfquifone alignid de natura diferar, fit ut unafanifgne
per fe nihil, ant paulum adferat ad illam momenti: ve¬
rum cx omnibas in unuiz collettis aligia magnitudo conz
fetur. Itaque fires ad eum videtur habere modum , gaen
admodum proverbio. dicimus » Geis non attigerit oftiam è
boc quidem nomine facilis faerit. Caeterum habere totun,
partem autem non poffe, dificultatem illins declarat. In.
his Philofophi verbis non vidco quis locus fit januæ.
Verum illa fimilitudo. principiorum & ofti præbuit;
ni fallor , erroris anfam. Quin potius , duaerivey À
Megs Ariftoteles fentit cum, qui nulla ex parte confe:
quitur quod petit , id quod mox 73 gre eye Vocat,
quafi confufim, ac gencratim habere cui contrarium
to pied yev, facit, velut exacte tenere, & non fo¬
lum feram uncunque, fed haec aut illam belluz par¬
tem, quam maxime velis, attingere. Tametfi in hunc
locum interpres tam multos adfert fenfus, ut nullum
idoneum percepiffe videatur. Idem admonet ctiam,
lectionem aliam aliis placere, Quod quoties fit, mi¬
hi protinus fuboritur fufpicio , mendum aliquot fub¬
effe. Alioqui emg; ó udJas 8 ann eias Qu. 1. € Sim¬
plex veritatis oratio, quemadmodum yere dixit Eu¬
ripides. Jam vero mihi telum illud reftat potifli¬
mum, Alexander Aphrodifeus , qui preterquam ,
quod tota ejus oratio fententiæ palam fuffragatur,
nominatim etiam admonet, proverbii metaphoram à
agittarus efle duétam , quorum nemo folet à lato
aberrare fcopo, nimirum cujufinodi eft tota bellua ,
cum ab exili {copo nonunnquam aberrent. Sed præ¬
futerit & hujus verba eatenus fubferibere > quate¬
tenus ad proverbii pertinent explanationem : Aoza dé
por Na TO wo Gy ALS TE Jénbarea Meg BEA OTRS 7
padeva auty mvm Dyugeruvev dein To X Oa nui
yoy, rw de > Tegguardar, Ia 3 2 uydive nar Ela ei
enKevay GEA auras, To perdos rie dei Ù T ane:
HOTTE , Ù ch un nen TECA MUA À Cirno ow tis. ye¬
ST UP À avis rel, ol su ta x Quay, Un mepeoyus 7;
dh ed aren. restera di cy juss dv dy Sanke, à din T0
unre Kore OgIve TAS ws padias suv) LATE SIDAN OKEAN 5
ue MT yoAremis. ws” eimzo Zoey Eye hain TUyyavo=
ul meeorusaCowuos a5 av Guess «užem ; oh m miyras À
Umts cierztra su DEI ario Ayo VTas chueïoy dy àn, Y fg¬
day air &vaj, date TÍ Tagore eeuu O 7, me
ay Svegs due; i MET we Oat 2 Anw ù und ya¬
Aemy à duce ceray evcvray. denny à Son T TETÒY, € dà
Homo méébovre. Emi 7 dv D svos 0 mer À mI
Tos X phus T8 wyyavecw. oy 5 À Gars , à LANETOY
TO Témy svyyavdv, d\o À mvres Tyydvecw padioy rSro. i. Ci
Videtur autem mihi quod permulti tentant de ea differere ;
neque quifquam iNorum omni ex parte fallitur , Boc argu¬
mento demonftrare , trattationem hanc nobts naturalem eſſe:
At rurfum quod nemo pro dignitate , plenegue de illa fit
locutus: ex hoc @& amplitedinens illins & dificultatem ar¬
gui pofe: Simulque illud admonere, non oportepe obiter ;
aut indsligenter veftigationem illizs peragere: imo fettan¬
dam quidem effe , propterea quod ad ea natura propenfi
videamur: at rurfum non ofcitanter, éo quod fit difficiles.
Atque his verbis adbortatar nos, ut cam neque contemna¬
mas, tanquam omnino facilem , neque rurfum per defpe¬
rationem ab ea deterreamur , tanguam admodum difficili.
Traque fi perinde videtur habere, quemadmodum prover
bio dicimus, Quis non attigerit januam ? grod omnes als¬
quid rette dixerint, quicumane de ea funt locati, id fa:
cilitate illius arguere , adhibito proverbio demonfirat.
Nempe slo, Quis non attingat oftium ? Quod quidem
ufurpari confuevit , de rebus fatta proclivibas, in quibas
omnino nihil infit, vel difficile vel ardunm. Sumptum eff
autem a fagittariis, ad {eopam propofitum inculcantibus.
Siquidem 1, fe [copus fuerit minutus , facile fit nt fals
lant, neque fertant: fin autem amplus , band difficile Wee
niunt. Hactenus Alexandri verba retulimus , è qui¬
bus fatis abunde arbitror liquere , Siege legendam ;
non Jurgs. Quanquam totum hoc quicquid eft, eru¬
ditorum judicio relinquimus. Etenim fi quis erit, cui
Janna illa impendio placebit , habipurus eft , quo fuf¬
i fragium