Page 94 [94]
OCR
popolcerat. Pofecbat a- À rem illa nimiam quantitatem. Hinc ajunt natum effe illud frequens apud Gracos C = Ov mums dvdpas ¿s Koesvgov tod Do SA È ‘Ouod fruftra iret Corinthum ad Laidem, qui non quiret dare quod pofceretur. sAd hanc ille Demoſthenes clanculam widit, © ut Gi copiam faceret petit. At Lais poets dexxRida E decem drachmarum millia popofcit. Tali pesulantia mulieris, atque pecunie magnitudine iéts , expavidufgue Demofthenes avertitar, & difcedens : Ego , inquit, pœnttere tanti non emo, OK ovs (eO dea pry pe e pereran , 1. ©. Non emo decem drachmarum mille bus panitedinem. Alii malunt in genere ad omnes Co- B no meretiices referre , “quatum fapacitatem ‘etiam vetus comeedia taxavit. Ariftophanes in Pluto: Kai mis y Tapas Qeciy ras KoesvStas rev UN) abris Tis FEVYS TUPÈY RN OUÈ mery È vEv, tv 5 tao Toy méoumv amis SOuc vs ray TEETEQuos equidem verficulos haud gravarer Latinos facere, fi quam ſunt elegantes , tam eflent etiam verecun= di. Strabo meminit apophthegmatis cujufdam meretricii, ex quo licebit earum avariciam conjicere. Nam cum matrona quedam cuipiam hujus ordinis probro objiceret inertiam , quod nihil ageret operis , nulloue lanificio exerceretur: Imo, inquit, ego illa qua- | C liſcunque ſum, jam ternas telas exiguo temporis fpa cio pertexui. Mihi tamen non videtur abfurdum, fi 1 paroemia referatur ad periculofam in Corinthum navi gationem , de qua meminit codem in libro Strabo. Ut hinc poftea derivata fit ad alios ufus. Parafitusille Comicus eleganter detorfit proverbium : OÙ rares dvopos don TETE (av £0 0 GASS. e. Adire menfam, hand bominis eft cujuslibet. “Citatur autem à Stobæo, ex Nicolao quodam Poeta “Comico. Meminit & exponit hanc parcerniam & Eu‘ftathius, cnarrans navium catalogum, additque cam imitatam ex illo verfu Sophocleo : i.e. Non x modeftis navigatur huc viris. Exftat hic verfus, cujus meminit Euftathius , apud Sophoclem in Philoéteta. Proinde duplex erit ufusadagiu, vel cum fignificamus rem efle majorem, quam pro viribus ejus qui conatur aggredi , veluti fi quis payum felici natus ingenio , parumque viatico inftruétus, deftinet fequi literas: aut qui fit imbecilli corpufculo, E RASMI E 0 a + 3 EU LF C ‘ rito: ! Dignitatis tanquam dhvos wars, Salute, fi me amar, cum, & prifcum illud virtutis ftudium omittendum effe, pofthac ſaluti potius confulendum quam fame. Id quod & alibi {cribit fibi efle in ammo, nempe ad cundem Atticum librorv. Sabturpicula mihi videbatrur effe palinodia, fed valeant vera, retta, honefta confilia. Apertius yelut interpretatur adagium ad hunc ipfum libro fecundo: Quid ergo inquies? Iſos mercede condaftos habebimus? Quid faciemus , f aliter non pofumus? An libertints atque ctiam ſervi ferviamas? Sedat tu ais, dng arsdie. Exponens nimirum quid intellexerit dpuòs, h.e. probitatem ac virtutem. Nihil autem prohibet, quo minus & in genere proverbium ufurpemus, quoties priftinum aliquod ftudium, aut inftitutam relinquitur. | Ill. Feneftram aperire, & fimiles metaphore. Aperire feneffram, pro co quod eft,, occafionem, ac . velut anfam miniftrare. Terentius Ev écomv nuopsww: Hui quantam feneftram ad nequitiam patefeceris. Verum hoc non nifi in malam partem, illud etiam in bonam , Aperire januam. Plinius Suetonio Tranquillo: Atque adeo illa aio mihi aures hominam , illa januam fama patefecit. Plutarchus in libro de Ofiride: MeyæAas phe 7h afew neg xarmadac avoiyyG@s, 1.€. Magna impia plebi repagula aperientes. Ejufdem forme & illud Ciceronis pro Planco: Qranguam qua nolui janna in canfam ingrefus fum. Item illa, Aperire viam, praftrue= re viam, pracludere via, jacere fundamenta: quorum alibi meminimus. Diverfo quidem fenfu Philofophus quidam Cynicus dictus eft Supemuvorntys, quod in omnium ædes irrumperet, reprehenfurus fi quid difpliceret, ſed tamen ca Vox torqueri poteft ad cos, qui cæteris viam aperiunt. IV. Anfam querere, X confimiles metaphoræ. Anfa eft, qua quippiam prenditur actenetur. Hinc du&a metaphora , varias adagiorum formas pracbuit. Plautus in Perfa, 4» non vides bunc anfam quarere? id eft, captare occafionem refcindendæ writandæque pactionis. Quod quidem à Græcorum tractum eft figura, apud quos frequens eft, raGlw’ Carew, mmgeyey naËlu), 1: e. anfam quarere, prabere anfam. Ariftophanes in Lyfiftrata: Ei D udun ns jov Tu de nev Cuseogy nablw, Oy Meilen ar Mmes Nap. i.e. Si qua per nos vel pufilla data fit anfa feminis, ‘Paulos & Antonios ftudeat aemulari: vel quoties aliquis negotium parum tutum aggredi parat, quod non temere {oleat feliciter evenire, veluti f quis apud judices Swpooe¢yes litem inftituat nunquam finiendam, aut Principum aulis fefe addicat , aut bellum fufcipiat. NiPinguis ipſe nil velinquunt protinus chirurgia. Plato libro De legibus tertio, Ka d AVG nui olov àgElw somdidwaw, i. €. Et ipfe fermo nobis velut anfam prabet. Ariftides in Pericle, Tlw % Bamæve doxtiv rape xev rablu , 1. €. Anfam prabere, ut invidere videatur. peeniteat confiln. I. Satis quercus, Anis dpuGr, i.c. Sat quercus. Vetus adagium in cos, qui reliéto vićtu fordido, ad clegantiorem lautioremque digrediuntur. Inde profectum, quod prifci illi mortales rudes atque inculti, fimulatque Ceres ufum frumenti monftrayit , glandibus viétitare defierunt. Quanguam Plinius libro xvr. teftatur , & fua ætate multas gentes glande victitafle: apud Hifpanos etiam in delicis habitam, adeo ut bellariorum vice fecundis menfis inferretur. Hujufmodi nimirum tragemata convenicbant lis, quibus dentifrici loco lotium efet. Nec inconcinne quadrabit in eos, qui reliéta antiqua ferunt, ac recentiorum moribus incipiunt uti. Hunc ad modum videtur ufus Cicero, feribens ad Atticum libro 11. in Epiftola cujus initium , Multa me folicitant: Clodii contentiones, gue mihi proponuntur , modice metangant, etenim vel fubire eas videor [umma cum dignitate vel declinare nulla cum moleftia poffe. Dices fortaifs, E tanquan dpvos. Saluti, fi me amas, confale. Me miferaro, cur non ades ? Atque ita quidem in omnibus legitur exemplanbus, verum equidem doétis, uti {pero, comprobaturis, fic legendum effe contende egy tH PracQuuia, 1.c. Negue dat locum convicio. Rurſum Plato libro De legibus feptimo , Us contentionis anfas multis prabuerint. Rurfum De republica libro oćtavo , indicat metaphoram fumptam à palæítritis , quorum hæc ars eft, fi componere corpus , ut prehendi non poffint: Méan miw darte mwane rho ao tlw AgClw mps, i. €. Rurfus igitur tanquam paleffrita candem anfam prabe. Eodem pertinet in cafdem anfas nctdere, X anfam arripere , anfam praterire, anfam negligere, X fi qua funt alia. Epictetus in Enchiridio fuo {cripfit, unicuique ret binas effe anfas, alteram qua teneri poffit, alteram qua non poflit. Arripiendum igitur unumquodque ca qua poflit teneri, id eft, bona undique excerpenda mala toleranda. Philofophus quidam adolefcentes nullis mathematicis difciplinis inftruétos noluit admittere, quod diceret illis deefleanfam philofophize. Plutarchus autem in libello De audiendis poetis , eleganter fcripfit, multas efle corporis partes, per quas fefe infinuant vitia., virtuti Veræ fucrint, nullifque affentatorum & corruptorum 20minum fermonibus occupate. 1 Optima editiones habent: dices fortaffe dignitatis wns tamquam opus. Hip. xix. Lib. 11. 3 V. Oz TT
