Page 93 [93]
OCR
7 TER ‘149 Apactiorw mM «Ghil riter atque à fulmine. Refertur à Diogeniano. Admonet non efle agendum cum prepotentibus, qui hutu poflint perdere fi quando libeat, maxime cum Regi bus ac tyrannis. Habent enim fulmen , fi quando commoveantur. Porro Jovi fulmen attmbuunt Pocta, & Reges quidam hac effigie fitos coloflos fingi voluerunt, auctore Plutarcho. Cujus cfe hæc cumprimis clegans éuolans. Quemadmodum in vulnere prius apparct fansuis quam plaga, & quemadmodum prius emicat fulsur, quam tonitrus audiatur: ita apud tyrannos, hoc eft, Principes ferme omneis, prius erumpit condemnatio quam probatio, & perunt delatus prius quam coarguatur. Citatur à Suida hujufmodi hemiftichion : Rad Bem pret Cov@» avdbos. i.e. Majorem vitato virum. Refertur & hoc a Diogeniano inter adagia. Monet autem parum effe tutum habere commercium cum Principibus, quibus quod libuit licet, & in quos appofite dixeris illud Græcorum apophthegma: Miya Sv ó due Pia à pi dé, T & Bsrery miy dwgpowov. i.e. Ingens periculum , velle quw non decet oum, qui pofiit quicquid voluerit efficere. Huc pertinet quod Califthenem admonuit Ariftoteles, ut cum Alexandro aut raro loqueretur aut jucunda. Item quod refert Plutarchus in vita Solonis: is ſpretus eft à Cræfo , quod de felicitate nimium libere refpondiffet, itaque cum JEfopus fabularum {criptor admoneret illum, O'a ais Ranaeda dé we frise, n ds ndis omad i. C. Quod cum Regibus aut quam minime , aut quam jucundiffime colloquendum effet. Solon retorfit dittum hunc in modum, Ma Ala, AN dc fuse, 9 ds cessa, i. c. Non per povem, imo potins ant quam minime, ant quam optime. Allufit ad Proverbium Ovidius, hoc attactus fulmine: Vive tibi, quantumque potes praluftria vita. Savum praluftri falmen ab arce venit. XCVI. Septem convivium, novem convicièm. Septem convivinm, novers convicium. Elegans vel ob ipfam memuara fententia , qua fignificatum eft, in convivium paucos adhibendos eflc, alioqui fore tumultuofum, atque infuave. Quod fignificans Horatius: —— locus eft, inquit, & pluribus umbris; Sed nimis arta premunt olide convivia capre. Exftabant antiquitus leges qua ‘preeferiberent, fimul & moderatum convivarum numerum, & fumptus modicos. M. Terentius Varro apud Celfum cenfet convivas intra Gratiarum & Mufarum numerum oportere confiftere, ne aut plures fint feptem , aut pauciores tribus. Sed hoc adagium vetat ad Mufarum ufque numerum pervenire. Plinius libro vicefimo oétavo, capite fecundo, feribit Servium Sulpitium commentum fuiffe caufam, cur ominofum eflet menfam relinquere, quod illis temporibus nondum numerabantur convive plures quinque. Chærephon apud Atheneum lib. vr. videtur admittere convivas ufque ad triginta, duntaxat in nuptiis. Cæterum quibus datum crat necocium numerandi convivas , yuvenevouxs appellant. Refert inibi fabulam non illepidam : Parafitus quum invocatus veniffet ad nuptias, & poftremus accumberet, gynaconomi numeratis CONVIVIS, Juflerunt illum abire, quod contra legem, fuper numerum triginta fequutus effet. At ille, Numerate, inquit , denuo, à me fumentes initium. Hoc pacto non erat futurus fupernumerarius. Refertur apud Julium Capitolinum in vita L. Veri Imperatoris: Et notiffimum quidem , inuit, ejus fertur tale convivium , in quo primum duoecimus accubuife dicitur, cum fit notiffimum dittum de numero convivarum , Septem convivium, novem vero convicinm. Conviciam autem dixit pro clamore , quafi convocium. Torqueri poteft ad polypluliam, aut ad turbam rationum in argumentando , aut exemplorum in fuadendo: aut etiam ad polytechniam. Quavis in re turba confufionem parit ac moleftiam. Ignofcant augufta mihi loca, Dique locorum. Venit in koc illa fulmen ab arce caput. H, Stephanus. I, Centar IU. Prowse XC VILAC, 150 A XCVIII. De gradu dejicere. Proverbialis allegoria De ‘grade dejici, pro co quod cft animo confternari, ac velut à ftato mentis dimoveri. M. T'ullius Officiorum libro primo: Fortis vero animi eſt & conffantis, non perterbari in rebus Alperts , nec tumulinantem de gradu dejict, ut dicitur, fed prefentis animi ati conflio. Confimilis figure eft, in graQuintilianus Inftitutionum libro quarto : Ant f quid titubaverint „ opportuna rurfus ejus à 110 produtti ſent, interrogatione velut in gradum. reponantur. Ad candem formam pertinent , Aovere loco, detarbare gradu, re> ftituere in locum. B XCIX. Poft mala prudentior. Mer mi deva DpovimarepG, i. €. Poft acêrba prudentior. Ubi quis fuo malo fit cautior, non aliter quam qui guftato yeneno , non prius intelligunt effe venenum, quam noxiam ejus vim fentire cocperint. Finis ümum eft ci quod alibi dicetur: P'exd dé te Wim ipo. LC. At novit rem fatlam denique ftulius. Item.ei: KAéwv DpounbéUc Es demi mi res yual. 1. C. Rebus perattis eft Cleon Prometheus. Adagium recenfetur in Colleétaneis Apoftolii, quem C; equidem auétorem non adducerem in medium, nif | cogeret inopia magis idoneorum. C. Ex ovo prodiit. Eg we eenrgev, 1.€. Ex ovo emerfit. Ajant dici folitum de magnopere formofis ac nitidis, quafi neges communi hominum more natos, fed cx ovo, more Caftoris & Pollucis. Siquidem eft in Poctarum fabulis, Ledam T'yndari filiam, cx Jovis concubitu duo peperifle ova, € quorum altero prodiere gemini, Ca{ftor & Pollux, infigni forma juvenes: cx altero nata eft Helena, cujus forma literis omnium cft nobilitata, CatUCI ADIS PRIMA E CENIT Y IRIA D i QYARTA. I. Non eft cujuflubet Corinibum appellere. Y maums avdpos ès KoesyJov to 0 was. i.c. Non ofk datum cuivis Corinthum appellere; Vetuftum juxta, ac venuftum adagium de rebus arduis, & aditu periculofis, quafque non fit cujuslibet | hominis affeétare. Inde natum quod, ut referturapud Suidam, nec facilis, nec fatis tutus fit nautis in Corinthiacum portum appulfus. Nam Strabo libro Gco| graphize octavo, aliorcfert originem proverbii, nem| pe ad luxum & meretrices Corinthiorum, Oftendit | enim Corinthum quod in Hthmo chet, duofque haberet portus , alterum adverfus Afiam , alterum Ita| lie oppofitum, negociatorum frequentia locupletifiimam fuifie. In eadem templum fuiffe Veneri facrum, adeoque locupletatum , ut plus mille puellas haberet, quas Corinthii Veneri confecrarant, ut in ejus honorem proftarent. Itaque harum gratia frequens in urbem multitudo undique confluebat unde civitas majorem in modum ditabatur : quin ctiam negeciatores , hofpites ac nautæ, propter urbis luxum deliciafqueim . moderatos fumptus facientes exhauriebantur. Atque hinc manafle vulgo proverbium , Cwjujlibet non eft Corinthum appellere. Horatius, & A. Gellius ad Lardem nobile {cortum referunt adagium. Nam ille in Èpiftolis ad hunc modum fcribit: È Principibus placuiffe viris non ultima laus eff, Non cuivis homini contingit adire Corinthum , Sedit , gui timuit, ne non fuccederet. Ad Ariftippum videlicet alludens , quem Laidi confuevifle notum eft , & ita confuevifle , ut gloriaretur {e ‘unum habere Laidem, reliquos haberi à Laide. Hic, nempe Gellius libro primo capite ottavo, ex Phocio= \ quit, Corinthia , ob elegantiam venuftatemque forma grandem pecuniam demerebat. Conventafque ad cam ditiorum hominam ex omni Grecia celebres erant 5 neque Tom, IT, K2 addini iii ii ida
