Page 93 [93]
7 TER
‘149 Apactiorw mM «Ghil
riter atque à fulmine. Refertur à Diogeniano. Admo¬
net non efle agendum cum prepotentibus, qui hutu
poflint perdere fi quando libeat, maxime cum Regi
bus ac tyrannis. Habent enim fulmen , fi quando com¬
moveantur. Porro Jovi fulmen attmbuunt Pocta, &
Reges quidam hac effigie fitos coloflos fingi voluerunt,
auctore Plutarcho. Cujus cfe hæc cumprimis clegans
éuolans. Quemadmodum in vulnere prius apparct fan¬
suis quam plaga, & quemadmodum prius emicat ful¬
sur, quam tonitrus audiatur: ita apud tyrannos, hoc
eft, Principes ferme omneis, prius erumpit conde¬
mnatio quam probatio, & perunt delatus prius quam
coarguatur. Citatur à Suida hujufmodi hemiftichion :
Rad Bem pret Cov@» avdbos.
i.e. Majorem vitato virum.
Refertur & hoc a Diogeniano inter adagia. Monet
autem parum effe tutum habere commercium cum
Principibus, quibus quod libuit licet, & in quos ap¬
pofite dixeris illud Græcorum apophthegma: Miya
Sv ó due Pia à pi dé, T & Bsrery miy dwg¬
powov. i.e. Ingens periculum , velle quw non decet oum,
qui pofiit quicquid voluerit efficere. Huc pertinet quod
Califthenem admonuit Ariftoteles, ut cum Alexandro
aut raro loqueretur aut jucunda. Item quod refert Plu¬
tarchus in vita Solonis: is ſpretus eft à Cræfo , quod
de felicitate nimium libere refpondiffet, itaque cum
JEfopus fabularum {criptor admoneret illum, O'a ais
Ranaeda dé we frise, n ds ndis omad i. C. Quod cum Re¬
gibus aut quam minime , aut quam jucundiffime colloquen¬
dum effet. Solon retorfit dittum hunc in modum, Ma
Ala, AN dc fuse, 9 ds cessa, i. c. Non per povem, imo
potins ant quam minime, ant quam optime. Allufit ad
Proverbium Ovidius, hoc attactus fulmine:
Vive tibi, quantumque potes praluftria vita.
Savum praluftri falmen ab arce venit.
XCVI. Septem convivium, novem convicièm.
Septem convivinm, novers convicium. Elegans vel ob
ipfam memuara fententia , qua fignificatum eft,
in convivium paucos adhibendos eflc, alioqui fore tu¬
multuofum, atque infuave. Quod fignificans Hora¬
tius:
—— locus eft, inquit, & pluribus umbris;
Sed nimis arta premunt olide convivia capre.
Exftabant antiquitus leges qua ‘preeferiberent, fimul
& moderatum convivarum numerum, & fumptus mo¬
dicos. M. Terentius Varro apud Celfum cenfet con¬
vivas intra Gratiarum & Mufarum numerum oportere
confiftere, ne aut plures fint feptem , aut pauciores
tribus. Sed hoc adagium vetat ad Mufarum ufque nu¬
merum pervenire. Plinius libro vicefimo oétavo, ca¬
pite fecundo, feribit Servium Sulpitium commentum
fuiffe caufam, cur ominofum eflet menfam relinque¬
re, quod illis temporibus nondum numerabantur con¬
vive plures quinque. Chærephon apud Atheneum
lib. vr. videtur admittere convivas ufque ad triginta,
duntaxat in nuptiis. Cæterum quibus datum crat ne¬
cocium numerandi convivas , yuvenevouxs appellant.
Refert inibi fabulam non illepidam : Parafitus quum
invocatus veniffet ad nuptias, & poftremus accumbe¬
ret, gynaconomi numeratis CONVIVIS, Juflerunt illum
abire, quod contra legem, fuper numerum triginta
fequutus effet. At ille, Numerate, inquit , denuo,
à me fumentes initium. Hoc pacto non erat futurus
fupernumerarius. Refertur apud Julium Capitolinum
in vita L. Veri Imperatoris: Et notiffimum quidem , in¬
uit, ejus fertur tale convivium , in quo primum duo¬
ecimus accubuife dicitur, cum fit notiffimum dittum
de numero convivarum , Septem convivium, novem ve¬
ro convicinm. Conviciam autem dixit pro clamore , quafi
convocium. Torqueri poteft ad polypluliam, aut ad
turbam rationum in argumentando , aut exemplorum
in fuadendo: aut etiam ad polytechniam. Quavis in re
turba confufionem parit ac moleftiam.
Ignofcant augufta mihi loca, Dique locorum.
Venit in koc illa fulmen ab arce caput.
H, Stephanus.
I, Centar IU. Prowse XC VILAC, 150
A XCVIII. De gradu dejicere.
Proverbialis allegoria De ‘grade dejici, pro co quod
cft animo confternari, ac velut à ftato mentis dimo¬
veri. M. T'ullius Officiorum libro primo: Fortis vero
animi eſt & conffantis, non perterbari in rebus Alperts ,
nec tumulinantem de gradu dejict, ut dicitur, fed pre¬
fentis animi ati conflio. Confimilis figure eft, in gra¬
Quintilianus Inftitutionum libro quarto : Ant f quid
titubaverint „ opportuna rurfus ejus à 110 produtti ſent,
interrogatione velut in gradum. reponantur. Ad candem
formam pertinent , Aovere loco, detarbare gradu, re>
ftituere in locum.
B XCIX. Poft mala prudentior.
Mer mi deva DpovimarepG, i. €. Poft acêrba pruden¬
tior. Ubi quis fuo malo fit cautior, non aliter quam
qui guftato yeneno , non prius intelligunt effe vene¬
num, quam noxiam ejus vim fentire cocperint. Finis
ümum eft ci quod alibi dicetur:
P'exd dé te Wim ipo.
LC. At novit rem fatlam denique ftulius.
Item.ei:
KAéwv DpounbéUc Es demi mi res yual.
1. C. Rebus perattis eft Cleon Prometheus.
Adagium recenfetur in Colleétaneis Apoftolii, quem
C; equidem auétorem non adducerem in medium, nif
| cogeret inopia magis idoneorum.
C. Ex ovo prodiit.
Eg we eenrgev, 1.€. Ex ovo emerfit. Ajant dici foli¬
tum de magnopere formofis ac nitidis, quafi neges
communi hominum more natos, fed cx ovo, more
Caftoris & Pollucis. Siquidem eft in Poctarum fabu¬
lis, Ledam T'yndari filiam, cx Jovis concubitu duo
peperifle ova, € quorum altero prodiere gemini, Ca¬
{ftor & Pollux, infigni forma juvenes: cx altero nata
eft Helena, cujus forma literis omnium cft nobilitata,
CatUCI ADIS PRIMA E CENIT Y IRIA
D i QYARTA.
I. Non eft cujuflubet Corinibum appellere.
Y maums avdpos ès KoesyJov to 0 was.
i.c. Non ofk datum cuivis Corinthum appellere;
Vetuftum juxta, ac venuftum adagium de rebus ar¬
duis, & aditu periculofis, quafque non fit cujuslibet
| hominis affeétare. Inde natum quod, ut referturapud
Suidam, nec facilis, nec fatis tutus fit nautis in Corin¬
thiacum portum appulfus. Nam Strabo libro Gco¬
| graphize octavo, aliorcfert originem proverbii, nem¬
| pe ad luxum & meretrices Corinthiorum, Oftendit
| enim Corinthum quod in Hthmo chet, duofque ha¬
beret portus , alterum adverfus Afiam , alterum Ita¬
| lie oppofitum, negociatorum frequentia locupletifii¬
mam fuifie. In eadem templum fuiffe Veneri facrum,
adeoque locupletatum , ut plus mille puellas habe¬
ret, quas Corinthii Veneri confecrarant, ut in ejus
honorem proftarent. Itaque harum gratia frequens in
urbem multitudo undique confluebat unde civitas ma¬
jorem in modum ditabatur : quin ctiam negeciatores ,
hofpites ac nautæ, propter urbis luxum deliciafqueim .
moderatos fumptus facientes exhauriebantur. Atque
hinc manafle vulgo proverbium , Cwjujlibet non eft
Corinthum appellere. Horatius, & A. Gellius ad Lar¬
dem nobile {cortum referunt adagium. Nam ille in Ȭ
piftolis ad hunc modum fcribit: È
Principibus placuiffe viris non ultima laus eff,
Non cuivis homini contingit adire Corinthum ,
Sedit , gui timuit, ne non fuccederet.
Ad Ariftippum videlicet alludens , quem Laidi confue¬
vifle notum eft , & ita confuevifle , ut gloriaretur {e
‘unum habere Laidem, reliquos haberi à Laide. Hic,
nempe Gellius libro primo capite ottavo, ex Phocio=
\
quit, Corinthia , ob elegantiam venuftatemque forma
grandem pecuniam demerebat. Conventafque ad cam di¬
tiorum hominam ex omni Grecia celebres erant 5 neque
Tom, IT, K2 ad¬
dini iii ii ida