Page 89 [89]
OCR
LXXVII. Frafto pants, s Frufto panis, prò re quantumlibet pufilla ac vili, noftris quoque temporibus vulgo dictitant. M - Cato in oratione quadam M.Ccelio vilitatem opprobrans, non loquendi tantum, verum etiam tacendi : Frufpo, inquit, panis conditi poteſt , vel ti taceat, vel uti loguatur. Citatut locus ab A. Gellio in Noétibus Atticis. Videtur hyperbole fumpta , vel à canibus quos frufto panis invitare folemus; vel'à mendicis. LXXVII. Quem mater amittum déedit obfervare. . Onem mater amittum dedit obfervare. Pro eo, quod eft pucriliter ex alieno preefcripto vivere, legitur apud Quintilianum libro quinto : New quid, inquit, ila miferins lege, velati praformatas infantibus. literas profeguentium, & ut Grecs dicere folent , quem mater amitlum dedit , ſollicite cuſtodientiam ? Quibus ex Fabii verbis apparet, Græcis in proverbio fuifie. _Ufurpat autem & indicat adagium Lucianus in Nigrino: Kal mÿer o mws ws. Ka] Tio TP Unrécs tov wT, l ©: Et unde hic pavo. Atque fortaffis materna veftis * eft. Dicuntur” hac fcommata in cum, qui verficolore vefte amictus advenerat. Plutarchus in commentario de Fortuna AJexandri: Alxlw vym medos, Oural e TU atsCorlw , lo 1 mére or cunnlaw, xodumep lth, merme, l.e. More pufillt puert fervantem amittum, quem illi patrie confuetudo veluti nutrix addiderat. Quin hoc ipfum, quo nihil jam tritius, cx præfcripto vivere, prover1ali metaphora dictum apparet, tracta videlicetapueris, quibus, ut inquit Plato, & 1% yeooid, 1.¢.2ntabila graphiaria do&kor exemplar prefcribit, quod imitantes, literarum notulas confuefcant effingere. Hoc imitationis genus velut addiétum ac fervile ridet Horatius : O imitatores ferunm pecus, nt mihi fepe = Rifum, fepe jocum, veffri movere tumultas. Et Fabius nihil putat ad bene dicendum inutilius , quam ita ſervire præceptis artis , ut non aufis digitum latum ab illis difcedere, fi quando caufæ ratio poftulabit. : LXXIX. Quid diftent wpa lupinis. Proverbii faciem habet , quod cft apud Horatium in Epiftolis: Nec tamen ignorat, quid diffent ara lupinis. Td'eft, novit diferimen rerum vilium & preciofarum. Agit autem Horatius de 1s, qui beneficia nonitaconferunt in quofvis , velut abjiciant, fed ita collocant, ut expendant & cjus meritum ac dignitatem cui præftant, & precium muneris quod largiuntur. Porro lupini vilitatem proycrbialiter notavit & Juvenalis : tunicam mihi malo lapini , Quam fi me toto landet vicinia pago. Notat & Lucianus in libello De mercede fervientibus, cum rogat num ufque adeo defuerit lupini & aquæ fontanæ copia, utin cam fefe conjiceret fervitutem. LXXX. Me mortuo terra mifteatar incendio. Exftat Gracus fenarius 7raposusdis apud Suetoninm Tranquillum in vita Neronis: Eu Fuvovios ya puxSirw mves. i. ©. Me mortuo conflagret humus incendiis. Quod cum à quodam fermone communi diceretur: Nero refpondens, imo ,inquit, év& Cévms,i.e. Ae vivo, alludens ad urbis incendium, quod paulo poft effecit. Meminit hujus proverbii M. Tullius libro De finibus bonorum tertio: Qrzoniamgue illa vox inhumana © fèclerata dicitur eorum, quinegant fe recufare, quo minus ipfis mortuis, terrarum omnium deflagratso confequatur, quod vulgari quodam verfa Greco pronunciare folent. Item Seneca libro De clementia fecundo, cum dicit, multas voces magnas , fed deteftabiles,invitam humanam pervenife, celebrefgne valgo fieri, ntillam, Oderint dum metuant. Cui, inquit , Grecns verfus fimilis eff , qui fe mortuo terram mifceri ignibus juber. Quin cadem fen* 3 : a Hanc vocem, veftis, ex præcedenti membro repetit. 1 Lege bilem pro joco, ut habent meliores editiones, nam focas non opponitur rifi, ted bilis. ; A tentia, hodieque vulgo durat inter mortales, ihi; inquiunt, morienti mundus univerfus moritur. Qua figni» ficant nihil fua referre, quid pofteris accidat vel boni vel mali, cum ipfi tollantur à vita, nequaquam fenfuri, LXXXI. Mare cælo miftere, x Mare celo mifcere. Proverbialis hyperbole eft, pro co quod eft, omnia perturbare, nihilque non facere, T. Livius: Quid eft, quod ceelo rerram, terra celum mifceant? Idem alibi: Ouid tandem ef , cur colum aò terras mifceant? Juvenalis: : — clames licet, & mare celo Confandas, homo ſum. a Lucianus in dialogo Promethei & Mercurii: 1/8; Ja TZT eyelid wo Y Adys, TH YH TF Seguo eiyoeme rela bon Ko Tey Quid igitur oportebat ca gratia , terra, quod dici folet, mifcere celum? Virgilius in quinto, de Junone omnia tentante : maria omnia celo Mifenst. Idem paulo diverfius in duodecimo è —— non fi tellurem effundat in undas | Diluvio mifcens, celumve in tartara ſoldat. Ariſtophanes in Lyfiftrata, non diffimili figura dixit?, To di Uartereeg vtorees Jio Z%5 Vfibeeutme, INC: Onin & fupera infera reddet fappiter altifremus. Plutarchus in vita Romuli fic ufurpat, ut coeltim tets re mifceant, qui ex hominibus Deos , ex Diis homines faciunt, & quæ funt hominum fabulantur de Diis? AI SÙ sy ravra rlw Dare D deerde civoaioy Ho) affi, Scavo 3 pigiderv yiv aGearepov. 1, Cı In totum abnegare divinitatem virtutis impiam oft & ingenerofum 5 caterum colo mifcere terram, ftuporis eff. LXXXI. Mifeebss facra profanis. Confimilis figura dixit Horatius: Mifcebis facra profanis. Td eft, Nihil non facies. Item confundens fafque nel fafque. Apud veteres multum erat difcriminis inter res hominumac res Deorum , adco ut Homerus ctiam vocabula difcernat, quibus Dii confueyerunt uti à vocibus humanis. Et Pythagoras à quibufdam juflerit abftineri quod numinibus cient confecrata : unde qui nihil habent penfi, quique nihil non audent, mifcent facra profanis. ; LXXXIII. Sufque deque. | Apud Plautum atque alios auctores proverbialiter politum invenitur , f#{que deque fero, & fufque deque Plautus in Amphitryone: Que neque funt fatta, neque ego in me admifi, arguit, atque id me fufque deque efè habituram putat. A. Gellius libro Noétium fexto decimo {cribit , /afgue deque ferre, idem valere quod æquo animo effc, & quod accidit non magni pendere: atque interdum negligere & contemnere, fimillimumtem Laberium in Compitalibus : Nunc tu lentas es, nunc tu fufque deque fers. Item M. Varronem in Sifentia: Quod f non horum omninm fimilia effent principia , fufgue degue effete Denis que verfus hos ex Lucilio refert: Veram hic ludus ubi (ufque omnia degne fuere. Sufque & degue fucre, inqjuam, omnia ladus 3 Jos cufque. Imitatum ex illo Graeco fchemate, Avo x xir0, i. el Surſum ac deorfam, quo nullum ordinem, nullumque rerum difcrimen fignificamns. LXXXIV. Ultroque citrogue. Uliro citroque proverbial: figura dicitur , valetque perinde quafi dicas, hinc atque illinc, five utrinque: Fit autem venuftior metaphora, quoties ad mutuam altercationem, difceptationem, confabulationem, ris xamve refertur. Quod genus eft apud Ciceronem De republica : Maltiſgue verbis ultro cirrogue babitis, ille nobis confumptus eft dies. Idem in libris Officiorum : nefi dt ÉD ia
