Page 85 [85]
pTO g ias, isore) GP rd ¿Gem Vaddu sodiy Cad 7h
cudv, apy dle dass 5 0 whe prepared sera STE
sw onto ayos o dè peur” outi G JE rl ec CAL
essgani À madre dma, aridi Tay D Abu ay om o¬
TOV y à deou wy FEPAG Jin etvey à » EN rte pi gg GES
RSA dusav, AéyovrG 45 arto drs dai TEAYNATAY 8
BeneSej i.e. Curz in. concione dicenti obffreperent Athe¬
nienfes, ait fe breviter illis velle narrare quiddam. At fi¬
lcentio fao s Adoleſcens , inquit | aflatis tempore afinnm
mercede conduxerac , zt co ab urbe Megaram proficifcens
uterctur. Porro meridie cum fol acriter affuaret, nter¬
que capiebat fub umbram afini fuccedere. Verum alter al¬
terum arcebat , cum hic diceret afinum condnitum effe,
non umbram. Rurfus alter qui conduxerat, fe plenum ha¬
bere jus reſponderet : atque hec locutus, diftedere para¬
bat. Retinentibus antem Athenienfibus , utque reliquam
fabule partem adderet orantibus : Itane, inguit, de afin
umbra audire cupitis, de rebus feriis loquentem aufcultare
non vultis? Quidam ajunt, afinum Athenis, non Me¬
garam, {ed Delphos fuifle conductum , quod idemap¬
paret ex verbis Demofthenis, qui Delphicam umbram
nominat, in calce orationis De pace : Ovieuò &n9s
À nepudi getriov , aes indsss nah iva stwo jdn DEE
vimmeywWwec, Ges Tay cinday , ù T dvoyuorituv, Gress Ȭ
martae wa À y AeX@oîs orid vu) MAC. 1. €. An
non igitar [tultum ac véhementer miferum jingulos adver¬
fus Jingulos ita commiffos de rebus propriis, ac maxime ne¬
ceffariis, cum univerfis de umbra Delphica nunc depagna¬
re. Apulejus in Afino, Jocatur ex fefe natum. Ufur¬
pavit hoc adagium Menander in Enchiridio , & Plato
in Phædro, cum ait: Oratores imperitos impudenter
ac periculofe facere ,, quoties apud plebem imperitam
& ipfam, non umbram afini, rem videlicet levem ac
nullius momenti, fed turpia pro honeftis laudant: Mi
mei vs ds, inquit, diras À Érauvoy Tors , da
mi nan de dial. Procopius in Epiftola quapiam : Ka
amis >) ou mA À TEINS ; È OQO TUTE , Tama pov
onwupatwv ws tone seem, Ive Dan uds iyaa. 1. €.
Ipfe etsam opinor, doétifime , de arte pugnantia cum fen¬
tias ,deridendi ficut videtur gratia , de afini, quod ajunt,
umbra litem moves. Ufus cit codem Origenes in præfa¬
tionc libri tertii, guem fcripfit adverfus Celfum. Sed
jamdudum tempus ut ab afini umbra digrediamur, ne
quis jure nos rideat, a% čv omés plus fatis curiofos.
LII. De lana caprina.
Huic fimillimum eft illud Latinorum , De/ana capri¬
na, quod afimili quopiam eventu natum apparet , con¬
tentiofe decertantibus duobus, utrum lanas haberetca¬
cr, an fetas. Aut alioqui de villis caprinis dimicanti¬
Se re videlicet inutili, minimique momenti, cujuf¬
modi jocus fertur& de afini lana. Horatius in Epitto¬
lis ad Lollium :
Alter in obfequium plus eguo pronus, © imi
Derifor letti, fic natum divitis horret ,
Ut puerum fevo credas dictata magiftro
Reddere, vel partes mimum trattare fecundas,
Alter rixatur de lana fepe caprina ,
Propugnat nugis armatns. 3 r 5 :
Loquitur de morofis in amicitia, qui quantumlibet fri¬
vola de caufa litem cum amico fufcipiunt.
LIV. De fumo difceptare.
Huic confine cft illad quod apud Ariftophanem le¬
gitur in Nubibus : Kal aedoaoydv Fy Cri, è al xa¬
av sevoregdv. In Philofophos dictum , qui de fumo,
hoceft, de rebus nihili, nimium ansie difputant. Ineft
autem non parum comici falis in illis ipfis verbis ad jo¬
cum confiétis, Aesoroydr, stroregsdv, quorum alterum
fignificat de rebus tenuibus ac frivolis difceptare, al¬
terum de meris nugamentis follicitum & anxium tor¬
queri. Quapropter etiam Socratis {cholam Dpornsezor
appellat.
DV. Talpa cacior.
Refertur 4 Suida ac Diogeniano , TugadrpG dard¬
* Poft vocem emsleivey , duas voces , TÀ Aya, excidiffe patet,
cum ex Interpretatione » tum, ex editis Codicibus. Ita mox pot
exias , verbum 2» defideratur,
A
C|
Aanac, i. €. Caciòr talpa : de iis qui Tupra moduni cæ¬
cutiunt, aut qui minime judicant. Nam jocundior fiet
metaphora , fiquidem ad animum transferatur. Plinius
undecimo libro fcribit, ex quadrupedum genere, tal.
px vifum deefle , oculorum tamen ineflè efigiem, fi
quis pratentam detrahat membranam, Atque hinc ota
tum adagium.
î NN Cecon leberide.
Ad candem fententiam pertinet illud, Tuonr@ Àe¬
Creid@, 1. €. Cactor leberide. Citatur ex Ariftophane,
Eft autem leberis , quemadmodum oftendimus X ali¬
bi , pellis illa ficca, quam ferpentes , cicadæ , & f
quod aliud animantis genus exuunt , quoties fibi ju¬
ventam renovarit. In hac enim apparet effigies dunta¬
xat oculorum , ac membranula quedam tehuifiima ,
qua ferpentum oculi preteguritur. Sunt qui tradanit
hoc , quod notiffimum eft de ferpentibus ac cicadis,
ctiam pifcibus quibufdam accidere. Eam vero pel
lem Lycophron in jambico carmine Syphar appellat:
Whee Jeeveirey mv acy uyay orta.
i. ©. Syphar interibit, rebum ut effugit maris. :
Syphar autem ovuE-aixde, idque ſuo more fenem appel¬
lat, vel quod ætas ca cæcutiat , vel quod jam effoeta
atque arida, fucco, viribufque deftituta fit. Sophron
in Mimis:
2 Ts wav EunaG, Ti DZ, Iupee avr dvds $
1. €. Quid enim Vyfles, quid Syphar pro viro?
Xyfilum appellans aridum & pruriginofum fenem 7°
es mw Way: aut Syphar, quafi jam non hominem ipfuni,
{ed pellem duntaxat exfuccam atque inanem. Quod
quidem & ipfum proverbium refipit. Ajunt autem le¬
beridem proprie fignificare membranam extremam,
qua fœtus vaccarum obtegitur , in qua & ipfa vefti¬
gia duntaxat oculorum apparent. Adagium trifariam
effertur , Tu@rorep G» AsCyoid Ge , i. e. Cecior leberide :
Tumore @ aeGyes dG, i.e, Nyudsor leberide : & Kevdre¬
PO AclnesdG@ , 1. e. Lnanior leberide.
LVII. Tirefa cacior.
A notiſſima fabula ſumptum , Tupadrep@ Tepecis y
L C. Cecior Tirefia. Juvenalis:
Nec furdum, nec Tirefiam quenguam efe Deoram.
Tirefiam proverbiali figura pro cæco dixit, quemad=
modum Horatius pro paupere Irum
Intererit multum divefne loquatur an Ius.
LVII. Aypfea cacior.
Non diffimili figura dixit Horatius in Sermonibus:
——— ne corporis optima Lyneet
Contemplans oculis , Hypfea cecior, illa
_ Qua mala funt [peckes
Satis apparct parcemiam ab Hypfea muliere quapiam
infami, noteeque cxcitatis efle profectam
LIN. Sine facris hareditas. i
Ubi qua commoditas de improvifo præter fumptum
objecta ellet, veteres fine facris heereditatem vocabant,
Et omnino quicquid citra nóftram operam alicunde ob¬
tigiflet lucri, quali proverbialiter bereditatom appel¬
labant , propterea quod ea quæ fic obyeniunt gratis,
quafique dormientibus, à fortuna donari videntur. Er
gafilus parafitus apud Plautum in Captivi duo : Sine
Sacris hereditatem fum adeptus éfertifiram. Et alibi:
Annona eff fine facris hareditas. Nam hæredes alioqui
vel pro falute laborantis, vel in parentalibus defunéti,
facra quædam fuo fumptu fa&itare mos erat, Idem
Plautus alibi : AGhi tales hereditates non fape obveniunt,
Cicero in Verrem actione quinta : Hic Verres heredj.
tatem fibi venife arbitratus eft , quod in ejas regnum ac
manus venerat ifte. Andreas Alciatus Prætermiſſorum
libro primo, mavult adagionis originem ad prifci ju¬
ris confuetudinem referri. Lex enim duodecim Ta¬
bularum fic habcbat, Sacra privata perpetua manen=
to. Ea verba interpretatur Cicero libro De legibus
IL ut omnis ad quem patrisfamilias pecunia perve¬
mret , 1s teneretur facra celebrare. Refertque Scx¬
vole pontificis interpretationem » Qua traditum eft,
quinque modis aftringi facris hæreditatem. Proinde
ad quos ex jure propinquitatis redibat hereditas,
: Ten. I T2 Les