Page 85 [85]
OCR
pTO g ias, isore) GP rd ¿Gem Vaddu sodiy Cad 7h cudv, apy dle dass 5 0 whe prepared sera STE sw onto ayos o dè peur” outi G JE rl ec CAL essgani À madre dma, aridi Tay D Abu ay om oTOV y à deou wy FEPAG Jin etvey à » EN rte pi gg GES RSA dusav, AéyovrG 45 arto drs dai TEAYNATAY 8 BeneSej i.e. Curz in. concione dicenti obffreperent Athenienfes, ait fe breviter illis velle narrare quiddam. At filcentio fao s Adoleſcens , inquit | aflatis tempore afinnm mercede conduxerac , zt co ab urbe Megaram proficifcens uterctur. Porro meridie cum fol acriter affuaret, nterque capiebat fub umbram afini fuccedere. Verum alter alterum arcebat , cum hic diceret afinum condnitum effe, non umbram. Rurfus alter qui conduxerat, fe plenum habere jus reſponderet : atque hec locutus, diftedere parabat. Retinentibus antem Athenienfibus , utque reliquam fabule partem adderet orantibus : Itane, inguit, de afin umbra audire cupitis, de rebus feriis loquentem aufcultare non vultis? Quidam ajunt, afinum Athenis, non Megaram, {ed Delphos fuifle conductum , quod idemapparet ex verbis Demofthenis, qui Delphicam umbram nominat, in calce orationis De pace : Ovieuò &n9s À nepudi getriov , aes indsss nah iva stwo jdn DEE vimmeywWwec, Ges Tay cinday , ù T dvoyuorituv, Gress Èmartae wa À y AeX@oîs orid vu) MAC. 1. €. An non igitar [tultum ac véhementer miferum jingulos adverfus Jingulos ita commiffos de rebus propriis, ac maxime neceffariis, cum univerfis de umbra Delphica nunc depagnare. Apulejus in Afino, Jocatur ex fefe natum. Ufurpavit hoc adagium Menander in Enchiridio , & Plato in Phædro, cum ait: Oratores imperitos impudenter ac periculofe facere ,, quoties apud plebem imperitam & ipfam, non umbram afini, rem videlicet levem ac nullius momenti, fed turpia pro honeftis laudant: Mi mei vs ds, inquit, diras À Érauvoy Tors , da mi nan de dial. Procopius in Epiftola quapiam : Ka amis >) ou mA À TEINS ; È OQO TUTE , Tama pov onwupatwv ws tone seem, Ive Dan uds iyaa. 1. €. Ipfe etsam opinor, doétifime , de arte pugnantia cum fentias ,deridendi ficut videtur gratia , de afini, quod ajunt, umbra litem moves. Ufus cit codem Origenes in præfationc libri tertii, guem fcripfit adverfus Celfum. Sed jamdudum tempus ut ab afini umbra digrediamur, ne quis jure nos rideat, a% čv omés plus fatis curiofos. LII. De lana caprina. Huic fimillimum eft illud Latinorum , De/ana caprina, quod afimili quopiam eventu natum apparet , contentiofe decertantibus duobus, utrum lanas haberetcacr, an fetas. Aut alioqui de villis caprinis dimicantiSe re videlicet inutili, minimique momenti, cujufmodi jocus fertur& de afini lana. Horatius in Epittolis ad Lollium : Alter in obfequium plus eguo pronus, © imi Derifor letti, fic natum divitis horret , Ut puerum fevo credas dictata magiftro Reddere, vel partes mimum trattare fecundas, Alter rixatur de lana fepe caprina , Propugnat nugis armatns. 3 r 5 : Loquitur de morofis in amicitia, qui quantumlibet frivola de caufa litem cum amico fufcipiunt. LIV. De fumo difceptare. Huic confine cft illad quod apud Ariftophanem legitur in Nubibus : Kal aedoaoydv Fy Cri, è al xaav sevoregdv. In Philofophos dictum , qui de fumo, hoceft, de rebus nihili, nimium ansie difputant. Ineft autem non parum comici falis in illis ipfis verbis ad jocum confiétis, Aesoroydr, stroregsdv, quorum alterum fignificat de rebus tenuibus ac frivolis difceptare, alterum de meris nugamentis follicitum & anxium torqueri. Quapropter etiam Socratis {cholam Dpornsezor appellat. DV. Talpa cacior. Refertur 4 Suida ac Diogeniano , TugadrpG dard* Poft vocem emsleivey , duas voces , TÀ Aya, excidiffe patet, cum ex Interpretatione » tum, ex editis Codicibus. Ita mox pot exias , verbum 2» defideratur, A C| Aanac, i. €. Caciòr talpa : de iis qui Tupra moduni cæcutiunt, aut qui minime judicant. Nam jocundior fiet metaphora , fiquidem ad animum transferatur. Plinius undecimo libro fcribit, ex quadrupedum genere, tal. px vifum deefle , oculorum tamen ineflè efigiem, fi quis pratentam detrahat membranam, Atque hinc ota tum adagium. î NN Cecon leberide. Ad candem fententiam pertinet illud, Tuonr@ ÀeCreid@, 1. €. Cactor leberide. Citatur ex Ariftophane, Eft autem leberis , quemadmodum oftendimus X alibi , pellis illa ficca, quam ferpentes , cicadæ , & f quod aliud animantis genus exuunt , quoties fibi juventam renovarit. In hac enim apparet effigies duntaxat oculorum , ac membranula quedam tehuifiima , qua ferpentum oculi preteguritur. Sunt qui tradanit hoc , quod notiffimum eft de ferpentibus ac cicadis, ctiam pifcibus quibufdam accidere. Eam vero pel lem Lycophron in jambico carmine Syphar appellat: Whee Jeeveirey mv acy uyay orta. i. ©. Syphar interibit, rebum ut effugit maris. : Syphar autem ovuE-aixde, idque ſuo more fenem appellat, vel quod ætas ca cæcutiat , vel quod jam effoeta atque arida, fucco, viribufque deftituta fit. Sophron in Mimis: 2 Ts wav EunaG, Ti DZ, Iupee avr dvds $ 1. €. Quid enim Vyfles, quid Syphar pro viro? Xyfilum appellans aridum & pruriginofum fenem 7° es mw Way: aut Syphar, quafi jam non hominem ipfuni, {ed pellem duntaxat exfuccam atque inanem. Quod quidem & ipfum proverbium refipit. Ajunt autem leberidem proprie fignificare membranam extremam, qua fœtus vaccarum obtegitur , in qua & ipfa veftigia duntaxat oculorum apparent. Adagium trifariam effertur , Tu@rorep G» AsCyoid Ge , i. e. Cecior leberide : Tumore @ aeGyes dG, i.e, Nyudsor leberide : & KevdrePO AclnesdG@ , 1. e. Lnanior leberide. LVII. Tirefa cacior. A notiſſima fabula ſumptum , Tupadrep@ Tepecis y L C. Cecior Tirefia. Juvenalis: Nec furdum, nec Tirefiam quenguam efe Deoram. Tirefiam proverbiali figura pro cæco dixit, quemad= modum Horatius pro paupere Irum Intererit multum divefne loquatur an Ius. LVII. Aypfea cacior. Non diffimili figura dixit Horatius in Sermonibus: ——— ne corporis optima Lyneet Contemplans oculis , Hypfea cecior, illa _ Qua mala funt [peckes Satis apparct parcemiam ab Hypfea muliere quapiam infami, noteeque cxcitatis efle profectam LIN. Sine facris hareditas. i Ubi qua commoditas de improvifo præter fumptum objecta ellet, veteres fine facris heereditatem vocabant, Et omnino quicquid citra nóftram operam alicunde obtigiflet lucri, quali proverbialiter bereditatom appellabant , propterea quod ea quæ fic obyeniunt gratis, quafique dormientibus, à fortuna donari videntur. Er gafilus parafitus apud Plautum in Captivi duo : Sine Sacris hereditatem fum adeptus éfertifiram. Et alibi: Annona eff fine facris hareditas. Nam hæredes alioqui vel pro falute laborantis, vel in parentalibus defunéti, facra quædam fuo fumptu fa&itare mos erat, Idem Plautus alibi : AGhi tales hereditates non fape obveniunt, Cicero in Verrem actione quinta : Hic Verres heredj. tatem fibi venife arbitratus eft , quod in ejas regnum ac manus venerat ifte. Andreas Alciatus Prætermiſſorum libro primo, mavult adagionis originem ad prifci juris confuetudinem referri. Lex enim duodecim Tabularum fic habcbat, Sacra privata perpetua manen= to. Ea verba interpretatur Cicero libro De legibus IL ut omnis ad quem patrisfamilias pecunia pervemret , 1s teneretur facra celebrare. Refertque Scxvole pontificis interpretationem » Qua traditum eft, quinque modis aftringi facris hæreditatem. Proinde ad quos ex jure propinquitatis redibat hereditas, : Ten. I T2 Les
