Page 76 [76]
né
effe illos qui diuturno neo” Cn y
cæteris fapiunt , ita Ut fone Une RS S
apud Homerum laudatur Neftoris oratio , Era
omnium auditu dignifima, & m Odyſleæ e ò
libro, Ægyptium heroa fenem primo loco loquen¬
tem facit: son
Sc di ipa. xVO0S tlw 9 À poera dy. i >
i.e. Qui jam incurums erat fenio, fed plurima es
Eodem {peétavit Euripides in Pheeniffis, ad quem 10¬
cum allufit Lucianus in Hercule Gallico , id quod
obiter admonendum putavi, propterca que o E
vus inter multos alios à nobis Latinus eft factus , è
©, . . à a
allufio nonnihil habet tenebrarum : fed carmen Peete
referam: ; ;
& rhevey Soy ánar Ta yape xero
E’rouAces TEITE, OA i UTAG
Eyd n réu © vedy opuwTpev.
Verba a jam anus ad Eteoclem adulefcen=
tem filium. Ea nos fic vertimus:
O gnate Eteocles, cuntta nequaquam mala
Adfunt fenetta, nam per experientiami
Ufuque rerum dicere, hand nihil, rudi
Poteft javenta melins, ac prudentius: — é ;
Tdem nunc vulgus noftratium effert , fubfordida qui¬
dem, fed tamen apta metaphora, cum ajunt , Profpe- |Č
Eandum vetwlo latrante cane, hoc eft : nequaquam ne
gligendum quoties fenes periculum cavendum admo¬
nent. Canes enim vetuli non latrant temere, quem¬
admodum juvenculi.
TX. Semper feliciter cadunt fovis taxi.
Nel P miso of Atos xvCor.
i. ©. Semper cadunt feliciter tali povis.
Senarius eft proverbio celebratus , dicique folitus in
cos quibus res omnes perpetto quodam fortune favo¬
re, cx animi fententia cederent. Apparet tranflatum
A talorum jaétu , ubifortaffis antiquitus obferyatum eft,
Jovis talos feliciores efle. Nam mos erat jactibus alea-' yy
rum, ominis caufa deorum , aut hominum nomina
prefari. Unde & Veneris jactus inter felices numera- |
tur, vel proverbio teſte , St fape jacies , aliquando Ve¬
nerem jacies. Nifi malumus ad Jovis viétoriam, Juno¬
nifque victe fabulam referre. Sunt quiputent quadra¬
re in cos qui factis ſuis dignas poenas dependerint , qua¬
fi Jove non finente culpam inultam. Mihi yidetur non
abfurde dici pofle & in viros fortunatos ac præpoten¬
tes, quorum ctiam parum recte faétis applauditur, at¬
teftante verfu proverbiali :
hs Loros misom di NAUTE TUYA.
i.c. Quam facile femper res cadunt potentium.
Ab hac fententia non abhorret illud Euripidis in Tra¬
gœdia, cui titulus Phoenifte :
Hæv dl ever Groîs. i
1. ¢. Sunt cuntta dits proclivia.
Tum illud Homero frequens:
Oco) d e riva dw awT
i.e. Cœleffes omnia poffunt.
E
X. Thefalorum commeéntum,
_ Ocana oopa, i. e. Theffalorum commenta, va¬
Tias ad res accommodari fcribit Suidas : tum ad eos qui
in acie locum deferunt : tum ad illos qui cultu delica¬
tiorc utuntur: tum ad hos qui dolis quempiam cir¬
cumveniunt. Natum autem arbitrantur ex hujufmo¬
refponfum eft, caveret ne clanculum vinceretur ab
us qui majore fplendidioreque voto oraculum adver¬
fus ipfum ambirent. Quod ille fimulatque audivit,
votum nuncupat, fe centum hominum capita Dco fa¬
crificaturum. Deinde poftea quam ca quorum gra¬
tia venerat, ex animi fententia confeciffet. votum ac
facrum perfolvere fine fine cunétabatur, tanquam ne¬
que pium fatis, neque dignum Apolline. Qua qui¬
dem ex re natum ajunt, ut poftea quotannis hecatom¬
ben ci Deo pollicere fint foliti: neque reddere tamen |
Dpt EN ST © à Et / irg
guod effent polliciti. Theffalorum fraudulentiam noz
tat & Euripides in Phoeniflis: È
Kal mas vovions Emeorans 7 Oeosaray
Eloi eye TF A C2 vbovos.
i.e, -At fentiens hoc Ereocles, mox Thefalam
` Adhibuit artem , gentis ob commerci
Idem alibi: i
Tomo) apo, dd dro ©earol.
ne: Mules quidem aderat, labrica tamen fide
Grex Theffalorum. ; i
Idem declarat Demofthenes in Olynthiaca prima : È
x mo Celaròr, tale D éme we 10 dire dia yay
del sia dvSpomis, i, €. Accedunt , inquit , ad hec res
Thefalorum, que profeto cunthis quoque mortalibus nas
tura, femperque infide fuerunt. A quibufdam fic refers
tur hoc adagium : Ne D mi F Gera Am, Le.
Semper enim res Theffaloram infide. Ariftophanis enar¬
rator ab Jafone natum proverbium exiftimat , quod is
Medea promiffam fidem folverit, quod quidem illa
illi exprobrat apud Ovidium in Heroidum Epiftolis.
Proverbii meminit & is qui fragmenta nobis Athenzi
tradidit.
XI. Thefalorum ale”
Qcosarna) Mpuyes i.e. Ala Theffalice*. Proverbias
li joco quondam dicebatur in veftes manicatas, quas
Græci yepedords vocant: quod hoc genere per luxum
ac delicias uterentur Theffali, Apud Maronem hoc
amictus genus tanquam paruin virile, Trojanis ab hos
ſtibus opprobratur : po |
Er tunica manicas, © habent redimicula mitra.
Et apud Plautum quidam cultu Punico , yelut avis
exotica , ridetur propter manicas, aut angulos ala¬
rum inftar , uttinque propendentes atque cxftane
tes.
XII. Theffala mulier.
Ceosaann yy, 1.€. Thefalica mulier. Tn veneficas;
malarumque peritas artium. dici folitum. Propterea
quod ea gens præter cæteras hoc nomine notata eft, id
quod ex Apulcjano Afino pluribufque {criptoribus aliis
{atis liquet. Unde Horatius in Odis:
Oue faga, quis te folvere Theffalis
Magus venenis, quis poterit Deus?
Plautus in Amphitryone veneficum appellat Theffa¬
lum. Et Strepfiades apud Ariftophanem in Nubibus
confulit Socratern , an adhibenda fit T'heflala incan¬
tatrix, quæ lunam cœlo detrahat, quo minusin Neo:
menia cogatur æs alienum reddere. Eam fuperititio¬
nem in Theflalos 4 Medea profectam exiftimant, quæ
cum illac fugeret, per aerem vecta, {criniolum venes
ficiis ac magicis herbis plenum dejecerit , eaque fparfa
fuppullulafle. Quin & Plinius libri trigefimi cap. 1.
docet, magiam ad Theflalos ufque propagatam, diu
ab ea gente cognomen obtinuifle, adeo ut Menander
quoque literarum fubtilitatibus peritus, Thefalam cogno¬
minarit fabulam , complexam ambages feminarum derra=
hentinm lunam.
1 Reéte quidem, fi aépuyss five wleptysa , manicas fignificarents
fed non hoe dicit Pollux, non Hefychius,, non Euftathius: nonde¬
nique ipfe, unde proverbium hoc fumptum eft Suidas: fcribit enim
Oxtlariney Upoyss dium fuit, quod aTepvyiov haberent chlamydes
Theffalice: funt autem anguli ex utraque parte , quod alis fint fimi¬
les. Hefychius autem ait , wlmpuyzs efle partem tunice cam que ett
circa fimbrias: item a Jedyia inter cetera fignificare dicit extremita¬
tes indumentorum. Pollux autem aperte jepidus (A quibus zeipidw¬
ve: xiroves appellantur) 4 pterygibus feu pterygiis diftinguens , ait:
Méry dt iobrray, alepuryes per 9 7 ]ep¢ysov ( malim a lepdyice) Tò huro TS
XiTuyicne" ysupidis d& ri mep) reis seri. Idem alibi: Owpah, 19 Tewi¬
pn Tå Jupaxosi mlepuyss. #) Tò méros airs, ysure. Quod autem illic
pterygas x/lerlexe tribuerit, ‘hic autem Fapa: tribuat., mirandum
non eft: cum etiam Xenophon ‘în iv. dvaGdoens feribat, sio dt
Faperas Aves supe TS Urps.cive) ole F alevylar omapres musa ispa
wira, Ubi vocis hujus fignificationem plane ignoraverunt interpre¬
tes : utpote quorum alter fwndas, alter plumulas verterit. Recte
autem, & magis proprie fortafle, thoracibus dantur pteryges, qui¬
bus Theffalos dele&atos, ex hoc proverbio ( fi tamen proverbium
et) videtur effe perfpicuum: cum & thoracibus illos precipueufos
quidam tradiderint: & Pollux illis verbis, que ultima ex eo protuli,
fubjungat : laoa dt o Oerluric iuilaperia meorsstipe. Euftathius
autem fcribit, Osrlaainte yépe nominat, quod pro premio certami¬
nis conftitute illic eflent. Æ, Srephanns, XU.