Page 76 [76]
OCR
né effe illos qui diuturno neo” Cn y cæteris fapiunt , ita Ut fone Une RS S apud Homerum laudatur Neftoris oratio , Era omnium auditu dignifima, & m Odyſleæ e ò libro, Ægyptium heroa fenem primo loco loquentem facit: son Sc di ipa. xVO0S tlw 9 À poera dy. i > i.e. Qui jam incurums erat fenio, fed plurima es Eodem {peétavit Euripides in Pheeniffis, ad quem 10cum allufit Lucianus in Hercule Gallico , id quod obiter admonendum putavi, propterca que o E vus inter multos alios à nobis Latinus eft factus , è ©, . . à a allufio nonnihil habet tenebrarum : fed carmen Peete referam: ; ; & rhevey Soy ánar Ta yape xero E’rouAces TEITE, OA i UTAG Eyd n réu © vedy opuwTpev. Verba a jam anus ad Eteoclem adulefcen= tem filium. Ea nos fic vertimus: O gnate Eteocles, cuntta nequaquam mala Adfunt fenetta, nam per experientiami Ufuque rerum dicere, hand nihil, rudi Poteft javenta melins, ac prudentius: — é ; Tdem nunc vulgus noftratium effert , fubfordida quidem, fed tamen apta metaphora, cum ajunt , Profpe- |Č Eandum vetwlo latrante cane, hoc eft : nequaquam ne gligendum quoties fenes periculum cavendum admonent. Canes enim vetuli non latrant temere, quemadmodum juvenculi. TX. Semper feliciter cadunt fovis taxi. Nel P miso of Atos xvCor. i. ©. Semper cadunt feliciter tali povis. Senarius eft proverbio celebratus , dicique folitus in cos quibus res omnes perpetto quodam fortune favore, cx animi fententia cederent. Apparet tranflatum A talorum jaétu , ubifortaffis antiquitus obferyatum eft, Jovis talos feliciores efle. Nam mos erat jactibus alea-' yy rum, ominis caufa deorum , aut hominum nomina prefari. Unde & Veneris jactus inter felices numera- | tur, vel proverbio teſte , St fape jacies , aliquando Venerem jacies. Nifi malumus ad Jovis viétoriam, Junonifque victe fabulam referre. Sunt quiputent quadrare in cos qui factis ſuis dignas poenas dependerint , quafi Jove non finente culpam inultam. Mihi yidetur non abfurde dici pofle & in viros fortunatos ac præpotentes, quorum ctiam parum recte faétis applauditur, atteftante verfu proverbiali : hs Loros misom di NAUTE TUYA. i.c. Quam facile femper res cadunt potentium. Ab hac fententia non abhorret illud Euripidis in Tragœdia, cui titulus Phoenifte : Hæv dl ever Groîs. i 1. ¢. Sunt cuntta dits proclivia. Tum illud Homero frequens: Oco) d e riva dw awT i.e. Cœleffes omnia poffunt. E X. Thefalorum commeéntum, _ Ocana oopa, i. e. Theffalorum commenta, vaTias ad res accommodari fcribit Suidas : tum ad eos qui in acie locum deferunt : tum ad illos qui cultu delicatiorc utuntur: tum ad hos qui dolis quempiam circumveniunt. Natum autem arbitrantur ex hujufmorefponfum eft, caveret ne clanculum vinceretur ab us qui majore fplendidioreque voto oraculum adverfus ipfum ambirent. Quod ille fimulatque audivit, votum nuncupat, fe centum hominum capita Dco facrificaturum. Deinde poftea quam ca quorum gratia venerat, ex animi fententia confeciffet. votum ac facrum perfolvere fine fine cunétabatur, tanquam neque pium fatis, neque dignum Apolline. Qua quidem ex re natum ajunt, ut poftea quotannis hecatomben ci Deo pollicere fint foliti: neque reddere tamen | Dpt EN ST © à Et / irg guod effent polliciti. Theffalorum fraudulentiam noz tat & Euripides in Phoeniflis: È Kal mas vovions Emeorans 7 Oeosaray Eloi eye TF A C2 vbovos. i.e, -At fentiens hoc Ereocles, mox Thefalam ` Adhibuit artem , gentis ob commerci Idem alibi: i Tomo) apo, dd dro ©earol. ne: Mules quidem aderat, labrica tamen fide Grex Theffalorum. ; i Idem declarat Demofthenes in Olynthiaca prima : È x mo Celaròr, tale D éme we 10 dire dia yay del sia dvSpomis, i, €. Accedunt , inquit , ad hec res Thefalorum, que profeto cunthis quoque mortalibus nas tura, femperque infide fuerunt. A quibufdam fic refers tur hoc adagium : Ne D mi F Gera Am, Le. Semper enim res Theffaloram infide. Ariftophanis enarrator ab Jafone natum proverbium exiftimat , quod is Medea promiffam fidem folverit, quod quidem illa illi exprobrat apud Ovidium in Heroidum Epiftolis. Proverbii meminit & is qui fragmenta nobis Athenzi tradidit. XI. Thefalorum ale” Qcosarna) Mpuyes i.e. Ala Theffalice*. Proverbias li joco quondam dicebatur in veftes manicatas, quas Græci yepedords vocant: quod hoc genere per luxum ac delicias uterentur Theffali, Apud Maronem hoc amictus genus tanquam paruin virile, Trojanis ab hos ſtibus opprobratur : po | Er tunica manicas, © habent redimicula mitra. Et apud Plautum quidam cultu Punico , yelut avis exotica , ridetur propter manicas, aut angulos alarum inftar , uttinque propendentes atque cxftane tes. XII. Theffala mulier. Ceosaann yy, 1.€. Thefalica mulier. Tn veneficas; malarumque peritas artium. dici folitum. Propterea quod ea gens præter cæteras hoc nomine notata eft, id quod ex Apulcjano Afino pluribufque {criptoribus aliis {atis liquet. Unde Horatius in Odis: Oue faga, quis te folvere Theffalis Magus venenis, quis poterit Deus? Plautus in Amphitryone veneficum appellat Theffalum. Et Strepfiades apud Ariftophanem in Nubibus confulit Socratern , an adhibenda fit T'heflala incantatrix, quæ lunam cœlo detrahat, quo minusin Neo: menia cogatur æs alienum reddere. Eam fuperititionem in Theflalos 4 Medea profectam exiftimant, quæ cum illac fugeret, per aerem vecta, {criniolum venes ficiis ac magicis herbis plenum dejecerit , eaque fparfa fuppullulafle. Quin & Plinius libri trigefimi cap. 1. docet, magiam ad Theflalos ufque propagatam, diu ab ea gente cognomen obtinuifle, adeo ut Menander quoque literarum fubtilitatibus peritus, Thefalam cognominarit fabulam , complexam ambages feminarum derra= hentinm lunam. 1 Reéte quidem, fi aépuyss five wleptysa , manicas fignificarents fed non hoe dicit Pollux, non Hefychius,, non Euftathius: nondenique ipfe, unde proverbium hoc fumptum eft Suidas: fcribit enim Oxtlariney Upoyss dium fuit, quod aTepvyiov haberent chlamydes Theffalice: funt autem anguli ex utraque parte , quod alis fint fimiles. Hefychius autem ait , wlmpuyzs efle partem tunice cam que ett circa fimbrias: item a Jedyia inter cetera fignificare dicit extremitates indumentorum. Pollux autem aperte jepidus (A quibus zeipidwve: xiroves appellantur) 4 pterygibus feu pterygiis diftinguens , ait: Méry dt iobrray, alepuryes per 9 7 ]ep¢ysov ( malim a lepdyice) Tò huro TS XiTuyicne" ysupidis d& ri mep) reis seri. Idem alibi: Owpah, 19 Tewipn Tå Jupaxosi mlepuyss. #) Tò méros airs, ysure. Quod autem illic pterygas x/lerlexe tribuerit, ‘hic autem Fapa: tribuat., mirandum non eft: cum etiam Xenophon ‘în iv. dvaGdoens feribat, sio dt Faperas Aves supe TS Urps.cive) ole F alevylar omapres musa ispa wira, Ubi vocis hujus fignificationem plane ignoraverunt interpretes : utpote quorum alter fwndas, alter plumulas verterit. Recte autem, & magis proprie fortafle, thoracibus dantur pteryges, quibus Theffalos dele&atos, ex hoc proverbio ( fi tamen proverbium et) videtur effe perfpicuum: cum & thoracibus illos precipueufos quidam tradiderint: & Pollux illis verbis, que ultima ex eo protuli, fubjungat : laoa dt o Oerluric iuilaperia meorsstipe. Euftathius autem fcribit, Osrlaainte yépe nominat, quod pro premio certaminis conftitute illic eflent. Æ, Srephanns, XU.
