Page 75 [75]
OCR
113 puntur, priufque carie quam viribas deficiunt. Et palma arborum valida , in diverfum enim CUTVALUT. At populus contra omnia inferiora pandatur : palma è contrario fornicatur. Idem affirmat Theophraftus libro de Plantis quinto. Hoc virilis animi robur, cum palma genuina vi congruens, Virgilius {cite defcripfit, cum at: Di Te ne cede malis, fed contra audentior ito, Lr tua te fortuna finet. Nec abhorret hinc Horatianum illud t Duris utilex tonfa bipennibus Nigra feraci frondis in Algido Per damna, per cades, ab ipfò Ducit opes animumque ferro. Non hydra fetto corpore firmior 3 Vinci dolentem crevit in Herculem, Monftrumve fummifere Colchi Majus, Echioniave Theba. Merces profundo, pulchrior evenit, Luilere, malta prornet integram Cum laude vittorem, geretque Pralia conjugabus loquenda. V. Relinque quppiam & Medit. i Adame nz Mido, 1.c. Reliquum facito aliquid @ Me dis. Proverbialis jocus in eos , qui ex convivio nihil reliqui faciunt , aut qui facultates univerfas abligu« riunt. Plutarchus in Sympofiacis: Hipiv phd gv ais Bowwis am, Acme n % Mido, Mle’ cowards ex. 2 È Mido Tiv Danida % m taam T Boones dyrs À Qépovtes erëwexov. 1.€. Nobis guidem Bæotis illud in ore efè ; Relinguè quippiam & Medis. Ex quo Medi & Phocidem pfam; O extremos Bwotie tërminos incurfarunt , omnia vexantes mifcente(que populationibus. Subjicit autem, quod etiam vulgo hodie dictitant , Aen n à Eevos èzenisay, L €. Relinquito quippiam & hofpitibus adventuri. Adagium ad varios ufus trahi poteft , aut per ironiam, ut fi dicas diviti, indignis & fumptuofis heeredibus fuas opes deftinanti relinquere. Relinque quippiam & Medis, hoc eft, comparce tu quod diffipent ii qui tibi male volunt: aut immodice profufo, aut intemperantius garrulo, quemadmodum in Phormione Terentius: Parce fodes, ut polis cum illa. VI Deorum manus. Oe xcipes, 1c. Deorum manus. Olim per ironiam, ut opinor , dicebantur efficacia illa pharmaca , que plurimis ex rebus & è longinquo petitis conficiuntur: uibus hodie tum medici, tum pharmacopole vulgo Lun impofturam. Plutarchus mar decade 7 Duymnonov, fimul & proverbium refert, & Erafiftratum citat, hujufmodi medicorum mixturas improbantem : AA mA puamov OT ŠV PUTES TAS BaciArnals xoy Gree Mapudnss Cnevas Judas, ds Gedy yess yo Ua Co. Eegaisegms ) Neyxd lw ciomian ggj mesey, uS mera, à Bovine, xo} Snesono, ty m Sr Vie, RA) Suraans , eis 70 ova ovyxenegyvudras., xwrdv JS adr id onvl&as & thowvys Y ag, % vdpercuw tlw iaresulw 3amauméiv. GRA vit Aloo mw maintroy ead 13) yonrevd Tw dpe Euw. 1. e. Quin malto magis cam regales illas & efficaces variorum remediorum mixturas confictunt,quas Deorum manus appellarunt. Erajiftratus autem coarguit abfurditatem & curiofitatem eorum, qui fimul & metallica, & herbax ria, & ferina, queque terra gignit, quegue mare, inunum commifcuerant. At bene haberet fi tisomifis in pri» fana, © cucurbita, & bydreleomedendiartem finiſſent. Verum per fovem ipfa rerum varietas imponit nobis , & appetentiam illicit. Hactenus Plutarchus. Meminit huJus adagii Galenus , tractatu 6. citans ex Erophilo. Libet obiter & C. Plinii verba hoc loco fub{cribere, quibus medicorum mixturas taxat. Fa funt in præfatione libri xxıv. Hinc, inquit, nata medicina. Hac Jola nature placuerat cfe remedia, parata valgo, inven1 Accuratiores editiones habent: Et palme arbor valida, in diverSum enim carvaturs & populus. Cerera omnia inferiora pandantur, palgna è contrario fornicatim, Vide editionem Parifinam anni 168 5s i 44 fraudes hominum, & ingeniorum capture, oficinas inve» nere iftas, in quibus fua cuique homini venalis promittis tur vita, Statim compofitiones & mixtura inexplicabiles decantantur. Arabia atque India in remedio aſtiman= tur. Vlcerique parvo medicina rubro mari imputatur à cum remedia vera quotidie pazperrimus quifque cœnet, Nam fi ex horto uut petatur herba, vel frutex queraiur nalla artium vilior fiet. Hatenus Plinius. __ , VH. Quot homines, tot (ententie, Nihil vel hodie vulgo tritius eft quam haec Terens tiana fententia , Qwot homines, tot fenventie. Cui mia lis eft apud cundem & illa; Sus cigne mos ef, Pers fius item: j i Mille hominum fpecies, © rerum difcoloi ufus. Velle (um cuique eff , nec voto vivitur uno. Eodem pertinet & illud Epigrammaticum , quo dis ctum eft, inveniri qui non recufent agris paternis cea dere: qui velit ingenio cedere, reperiri neminem; Hoiatius decentiffimam addidit allegoriam : Tres mihi convive prope diſſentire videntur j Pofcentes vario multum diverfa palato. Idem primam omnium Odam hujus argumento fens tentiæ confcripfit , aliis ftudiis alos duci, aliis alia cordi effe. Amit facetiffime Terentius in Phormionc, cüm è tribus advocatis primus ait, fecundus negat, tertius deliberandum cenfet, Huc allufiffe videtur & divus Paulus Apoftolus, cum admonet, ut ad præcludendam æmulationem finamus unumquenque iñ ſuo ſenſu abundare, Cui confilio fi Theologorum vulgus aufcultaret , non effet hodie tanta digladiatio de nihili queeftiunculis: funt enim omnino quedam quæ citra pictatis difpendium ignorari poflunt: Eam fententiam Euripides in Phoeniffis lativs explis cuit; El moi mv xandy EQU, Qov Ò dua, Ovx lw dv auQincxlos dvlpwnis ex: Ndu dY SU duoroy sdèv Sr Troy Bporoîg Tle svouday, ne dl tepov cix ia me, 1.€. Cunttis idem fi pulchrum & egreginm foret j Nulla effet anceps hominibus contentio, — At nunc fimile nil; nil idem mortalibus, Nef verba forfan inter iffos concinunt , At re tamen fattifgue convenit nihil, Idem in Hippolyto coronato ; Amoc mos Qty Te x vda TO viid ic. Hic his, bic illis, & homo cordi ef & Deni; Huc refpexit Homerus in Odyficæ #, È Amos de 7 dolci dive Vnrteremy topos, i.e. Nangue aliis alia res arridentque placentque, VII. Eum anfculta, cui quatuor ſunt apres, Inter Gracanicorum proverbiorum colle&aneà ties fertur, Muse $ m teosmeg dru tyovlos, i.e. Eum anfcul. ta cui quatnor Junt aures. Hujus adagionis, hujufmodi quoddam interpretamentum adfert Zenodotus: Oras culo quondam fuifle refponfum, Entimo Cretenfi & Antiphemo Rhodienfi, ut cum obfervarent, cuiquatuor eflent aures. Is autem erat prado quidam Phoenix, quem cavendum effe ee oraculum: Porr quod quatuor aurcs habere ditus ct, non fatis liquet , vere-ne habuerit, an perallegoriam fit accipien= dum, quod quatuor locis exploratores haberct difpofitos. Verum illi cum Dei refponfum tanquam ridis culum negligerent, in prædonem inciderunt; atque ab eo funt exitinéti: itaque ex hoc eventu vulgo natam efle parcemiam exiftimant. Sed mihi magis arridet, quod idem cx Ariftophane grammatico refert 3 Lacedzmonios Apollinis fimulachrum ita folere fin: gere, ut quatuor haberet aures , & manus totidem : vel quod, ut auctor eft Sofibius, hac figura vifus fit illis apud Amyclas pugnantibus: vel fignificantes , ut equidem conjicio , viro prudenti res quamplurimas tum audiendas efie; tum ufu vitæ periclitandas. Por: ro creditum eft antiquitus, nulla oracula fuifîe certiora guam Apollinis. Unde jactatum ctiam illud , re de Tom; IL: H ahs
