Taxat ignaviam. atque inertiam civium. Quo loco
interpres addit , in tribus certaminibus folere veteres
geftare faces, id eft, utilli dicebant , rewmmdsyav,
in Prometheis, in Vulcanus, & Panathenaicis. Por¬
ro Prometheus creditur primus hoc ludorum genus
inftituifle, hunc quidem ad modum , ut currentes: fa¬
cem ardentem geítarent. Eam defatigatus proximo
in manum dabat. Is item defeffus ali, ac deinceps
alius alii , ſucceſſione tradebant invicem , Hiftoriæ
Promethez quafi fimulachrum repræfentantes, quem¬
admodum ferulam, qua coeleftem ignem exceperat,
ne rurfus exftingueretur, perpetuo motu ja&arit, in
terram devolans. Hujus rei mentionem facit Plato
lib. de Republica primo: fignificans daduchias ctiam
in honorem Minervæ {olere celebrari. Pauſanias au¬
tem in Atticis, ritum horum ludorum defcribit co¬
piofius. Meminit & Herodotus , fed obiter in Ura¬
nia, oftendens cum morem à Perfis repertum , ut dif¬
pofitis equis atque curforibus, alius alii mandata vel¬
ut lampada traderent , quo celerius perferri poflent.
Auctor Rhetorices ad Herennium: Non enim quemad¬
modum in palefira, qui tadas ardentes accipit , celerior
ef in curfu continuo, guam ille, gui tradit , ita melior
Imperator novus , qui accipit exercitum , quam ille gui
difcedit. Propterea quod defatigatus curfu , integro fa¬
cem, hic peritus imperator imperito exercitum tradit. Ita¬
que lampadem tradere dicctur, qui jam vel dclaflatus,
el emeritus , in alios munus gerendum ab fe trans¬
fert. Et invicem lampada tradere, qui, quod ait Te¬
rentius, tradunt operas mutuas, & alus ali vicifim fup¬
petias ferunt.
XXXIX, Principium dimidium totins.
Ney hui mevws , i. €. Principium dimidium totius.
Hoc adagio fignificatum eft , maximam difficultatis
partem in aggrediundo negocio fitam efle. Hemifti¬
chium eft Hefiodi , citante Luciano in Hermotimo.
Refertur & ab Ariftotele libro quinto Politicorum :
H'alì dexn Apr ipuov diva mews. Plato libro De legi¬
bus ſexto : Aeyn A atyry uu iuiu mayre, è Tals me¬
pois EPS y Kd] Tye nando dotato mvTES EKW uo Co uA
ixar. To d) isv m „Ws tuoi ye Daiveruy, mhéov À 70 LA ,
È deas aow nards PuowWwov eyexwulaney frovds. 1. E.
Nam in proverbiis quidem initium totius fatti dimidium
dicitur. Atque illud nimirur rette capiffe , omnes undi¬
que landibus ferimas. At iftud, ut mibi quidem vide¬
tur , plus eft quam dimidinm. Neque quifguam hoc,
ubi rette fit, (atis pro merito laudarit. Suidas hac ex
Marino quodam refert : Téyove 5 Jui y exi, cn Wyn
poro, 5 5 sarà + mupormlay , yusou Y meyme, aom 4 Uno
m mèy. i.. Fait antem nobis initium illud, non tantum
initium , negue juxta proverbium dimidium totins , fed
ipfum in folidum totum. Ariſtoteles item libro Mora¬
lium primo : Principium enim plas, quam dimidium to¬
tins effe videtur. Horatius in Epiftolis ;
Dimidium fatti, qui cepit, habet: fapere aude.
Aufonius ;
Incipe, dimidium fatti efè cæpife, fuperfit
Dimidium, rurfum hoc incipe, & efficies.
Plutarchus in libello, cui titulus , Quo paéto fint au¬
diendi poeta, citat ex Sophocle carmen hoc:
Epys ) moms lw nc doyytey uarws 5
Kai mo TEAM cios ¿PF rms eve,
il E, Negocii cujufque fi bene caperis,
Æt finem item bonum fore, probabile eft.
XL. Satins eft initiis mederi, quam fini.
Bory idoy ma awiov è renal.
i. c. Multo quam finem, medicari initia praftat.
Refertur à Syida proverbii loco. In eandem {enten¬
tam Theognis:
j Zyro d) cand Deipuane uowhou.
1. C. Pharmaca nafcenti (unt adhibenda malo.
Similiter Perfius, fatyra tertia :
Elleborum fruftra quum jam cutis agra tumebit
Dofcentes videas, venienti occurrite morbo,
fèro medicina paratur
Cum mala per longas invaluere moras. È
Admonet adagium, minore negocio tolli malum fta¬
tim initio, cum adhuc recens eft , quam pofteaquam
inveteraverit. Pucros à vitiis arcendos , dum adhuc
tenera ac tractabilis ætas : farciendas protinus offen¬
fas, ne in fimultatem exolefcant. Minima vitanda
mala , ex quibus majora {olent pullulafcere, Occafio¬
nes evitandas, que mali quippiam parituræwideantur,
X LI. Serere ne dubites.
Rufticanum adagium, fed non indignum, quod in
hoc volumen referatur : Serere ne dubites. Quo mo¬
nemur, ne quando pigeat cjufmodi rerum aliquid mo¬
lri, à quibus nihil omnino difpendu, plurimum emo¬
lumenti poffit proficifei , fi non in præfens , certe in
pofterum, fi non nobis, at faltem pofteris, Columel¬
la lib. De re ruftica duodecimo : Quare vulgare illad
de arborum pofitione, rufticis ufyrpatum : Serere ne dubi¬
ves. Nam ædificatio nonnunquam exhaurit fructus,
negociatio pendet a fortuna, neque paucis male ceflit.
Eundem.admodum, ex aliis aliud atque aliud eft yel
incommodi yel periculi, fed ex arboribus conferendis
plurimum capitur commoditatis, neque magno tamen
impendio conftat. Eandem fententiam Virgilius, ad=
dita figura, fic extulit, libro Georgicòn fecundo:
Et dubitamus adhuc ferere, atque impendere curam ẹ
XLII. Talaria induere. À
Exftat apud M. Tullium proverbialis allegoria, tas
laria induere, pro co quod eft fugam adornare, quafi¬
que velle quopiam avolare; Sic cnim fcribit ad Atti¬
cum lib. decimo quarto ; Nemo eff iftorum qui ocium
non timeat, Quare talaria induamus. Sumptum ab Ho¬
mero , qui Mercurium avolaturum aliquo frequenter
adornat talaribus :
AUTix eral’ oo mosiy idUonr nard TENA
A'UGpociæ aero, TA uy Dépor À uW Ed” vel;
H dl ir ameoa yas Cho, Tvolns céveunor0,
i. ©. Mox ubi jam pedibus talaria fubdidit aurea
Pulchraque & ambrofiam ſpirantia : qua fimal illum
Aera per liquidum, fimul ampla per aquora vaffa
Telluris, venti flatu dominante ferebant. i
Quem Homeri locum Virgilius veluti interpretans , in
quarto Æneidos ;
Et primum, inquit, pedibas talaria nettit
Aurea, que fublimem alis, five aquora {upra ,
Sen terram rapido pariter cum flamine portant.
Ttaque talaria mduere dicemus cos, qui parant aufuges
re. Nam hoc ipfum avolare & reyolare, apud M.'T ul
lium pro fugere & redire frequens eft.
XLIII. Trice: apine,
Tricas X apinas vulgo res futiles ac nugatorias dice4
bant. Martialis;
Quecunque lufi juvenis, & puer quondam
Apinafque noftras,
Idem alibi;
Synt apina triceque, & fi quid vilins iftis,
Unde & #ricaré fimili figura dicebant nugas agete. Cis
cero cum alias, tum ad Atticum lib. xv. Tricatur ee
licet, wt homotalis. Etrurfum: Balbus, inquit, trica»
tar. Adagium ab eventu natum. Nam Tricam & Apis
nam oppida fuiffe quondam Apuliz , demonftrat Pli¬
nius Lb. Naturalis Hift. 11. cap. 11. referens Europe fis
nus : Diomedes, inquit, ibi delevit gentes Monadoruna
urbem fule Theflalia , fortitam id nominis à Trica
Penei filia. Nonius Marcellus ‘ricas impedimenta &
implicationes interpretatur, 3m % cay, i. e. à ilis,
quibus inyolvuntur pulli gallinacei. Unde dictum fit
extricare & intricare. Lucilius apud cundem, #rico¬
nes appellat, qui nugis homines remorentur. Et rri¬
cinus queftus, pro tardo feu ficco. Et Varro tricas At¬
tellanas , nugas impeditiffimas. Equidem non nega¬
verim 1n voce allufum ad pilos. Cætcrum ab oppi¬