Page 61 [61]
OCR
Taxat ignaviam. atque inertiam civium. Quo loco interpres addit , in tribus certaminibus folere veteres geftare faces, id eft, utilli dicebant , rewmmdsyav, in Prometheis, in Vulcanus, & Panathenaicis. Porro Prometheus creditur primus hoc ludorum genus inftituifle, hunc quidem ad modum , ut currentes: facem ardentem geítarent. Eam defatigatus proximo in manum dabat. Is item defeffus ali, ac deinceps alius alii , ſucceſſione tradebant invicem , Hiftoriæ Promethez quafi fimulachrum repræfentantes, quemadmodum ferulam, qua coeleftem ignem exceperat, ne rurfus exftingueretur, perpetuo motu ja&arit, in terram devolans. Hujus rei mentionem facit Plato lib. de Republica primo: fignificans daduchias ctiam in honorem Minervæ {olere celebrari. Pauſanias autem in Atticis, ritum horum ludorum defcribit copiofius. Meminit & Herodotus , fed obiter in Urania, oftendens cum morem à Perfis repertum , ut difpofitis equis atque curforibus, alius alii mandata velut lampada traderent , quo celerius perferri poflent. Auctor Rhetorices ad Herennium: Non enim quemadmodum in palefira, qui tadas ardentes accipit , celerior ef in curfu continuo, guam ille, gui tradit , ita melior Imperator novus , qui accipit exercitum , quam ille gui difcedit. Propterea quod defatigatus curfu , integro facem, hic peritus imperator imperito exercitum tradit. Itaque lampadem tradere dicctur, qui jam vel dclaflatus, el emeritus , in alios munus gerendum ab fe transfert. Et invicem lampada tradere, qui, quod ait Terentius, tradunt operas mutuas, & alus ali vicifim fuppetias ferunt. XXXIX, Principium dimidium totins. Ney hui mevws , i. €. Principium dimidium totius. Hoc adagio fignificatum eft , maximam difficultatis partem in aggrediundo negocio fitam efle. Hemiftichium eft Hefiodi , citante Luciano in Hermotimo. Refertur & ab Ariftotele libro quinto Politicorum : H'alì dexn Apr ipuov diva mews. Plato libro De legibus ſexto : Aeyn A atyry uu iuiu mayre, è Tals mepois EPS y Kd] Tye nando dotato mvTES EKW uo Co uA ixar. To d) isv m „Ws tuoi ye Daiveruy, mhéov À 70 LA , È deas aow nards PuowWwov eyexwulaney frovds. 1. E. Nam in proverbiis quidem initium totius fatti dimidium dicitur. Atque illud nimirur rette capiffe , omnes undique landibus ferimas. At iftud, ut mibi quidem videtur , plus eft quam dimidinm. Neque quifguam hoc, ubi rette fit, (atis pro merito laudarit. Suidas hac ex Marino quodam refert : Téyove 5 Jui y exi, cn Wyn poro, 5 5 sarà + mupormlay , yusou Y meyme, aom 4 Uno m mèy. i.. Fait antem nobis initium illud, non tantum initium , negue juxta proverbium dimidium totins , fed ipfum in folidum totum. Ariſtoteles item libro Moralium primo : Principium enim plas, quam dimidium totins effe videtur. Horatius in Epiftolis ; Dimidium fatti, qui cepit, habet: fapere aude. Aufonius ; Incipe, dimidium fatti efè cæpife, fuperfit Dimidium, rurfum hoc incipe, & efficies. Plutarchus in libello, cui titulus , Quo paéto fint audiendi poeta, citat ex Sophocle carmen hoc: Epys ) moms lw nc doyytey uarws 5 Kai mo TEAM cios ¿PF rms eve, il E, Negocii cujufque fi bene caperis, Æt finem item bonum fore, probabile eft. XL. Satins eft initiis mederi, quam fini. Bory idoy ma awiov è renal. i. c. Multo quam finem, medicari initia praftat. Refertur à Syida proverbii loco. In eandem {ententam Theognis: j Zyro d) cand Deipuane uowhou. 1. C. Pharmaca nafcenti (unt adhibenda malo. Similiter Perfius, fatyra tertia : Elleborum fruftra quum jam cutis agra tumebit Dofcentes videas, venienti occurrite morbo, fèro medicina paratur Cum mala per longas invaluere moras. È Admonet adagium, minore negocio tolli malum ftatim initio, cum adhuc recens eft , quam pofteaquam inveteraverit. Pucros à vitiis arcendos , dum adhuc tenera ac tractabilis ætas : farciendas protinus offenfas, ne in fimultatem exolefcant. Minima vitanda mala , ex quibus majora {olent pullulafcere, Occafiones evitandas, que mali quippiam parituræwideantur, X LI. Serere ne dubites. Rufticanum adagium, fed non indignum, quod in hoc volumen referatur : Serere ne dubites. Quo monemur, ne quando pigeat cjufmodi rerum aliquid molri, à quibus nihil omnino difpendu, plurimum emolumenti poffit proficifei , fi non in præfens , certe in pofterum, fi non nobis, at faltem pofteris, Columella lib. De re ruftica duodecimo : Quare vulgare illad de arborum pofitione, rufticis ufyrpatum : Serere ne dubives. Nam ædificatio nonnunquam exhaurit fructus, negociatio pendet a fortuna, neque paucis male ceflit. Eundem.admodum, ex aliis aliud atque aliud eft yel incommodi yel periculi, fed ex arboribus conferendis plurimum capitur commoditatis, neque magno tamen impendio conftat. Eandem fententiam Virgilius, ad= dita figura, fic extulit, libro Georgicòn fecundo: Et dubitamus adhuc ferere, atque impendere curam ẹ XLII. Talaria induere. À Exftat apud M. Tullium proverbialis allegoria, tas laria induere, pro co quod eft fugam adornare, quafique velle quopiam avolare; Sic cnim fcribit ad Atticum lib. decimo quarto ; Nemo eff iftorum qui ocium non timeat, Quare talaria induamus. Sumptum ab Homero , qui Mercurium avolaturum aliquo frequenter adornat talaribus : AUTix eral’ oo mosiy idUonr nard TENA A'UGpociæ aero, TA uy Dépor À uW Ed” vel; H dl ir ameoa yas Cho, Tvolns céveunor0, i. ©. Mox ubi jam pedibus talaria fubdidit aurea Pulchraque & ambrofiam ſpirantia : qua fimal illum Aera per liquidum, fimul ampla per aquora vaffa Telluris, venti flatu dominante ferebant. i Quem Homeri locum Virgilius veluti interpretans , in quarto Æneidos ; Et primum, inquit, pedibas talaria nettit Aurea, que fublimem alis, five aquora {upra , Sen terram rapido pariter cum flamine portant. Ttaque talaria mduere dicemus cos, qui parant aufuges re. Nam hoc ipfum avolare & reyolare, apud M.'T ul lium pro fugere & redire frequens eft. XLIII. Trice: apine, Tricas X apinas vulgo res futiles ac nugatorias dice4 bant. Martialis; Quecunque lufi juvenis, & puer quondam Apinafque noftras, Idem alibi; Synt apina triceque, & fi quid vilins iftis, Unde & #ricaré fimili figura dicebant nugas agete. Cis cero cum alias, tum ad Atticum lib. xv. Tricatur ee licet, wt homotalis. Etrurfum: Balbus, inquit, trica» tar. Adagium ab eventu natum. Nam Tricam & Apis nam oppida fuiffe quondam Apuliz , demonftrat Plinius Lb. Naturalis Hift. 11. cap. 11. referens Europe fis ? nus : Diomedes, inquit, ibi delevit gentes Monadoruna urbem fule Theflalia , fortitam id nominis à Trica Penei filia. Nonius Marcellus ‘ricas impedimenta & implicationes interpretatur, 3m % cay, i. e. à ilis, quibus inyolvuntur pulli gallinacei. Unde dictum fit extricare & intricare. Lucilius apud cundem, #ricones appellat, qui nugis homines remorentur. Et rricinus queftus, pro tardo feu ficco. Et Varro tricas Attellanas , nugas impeditiffimas. Equidem non negaverim 1n voce allufum ad pilos. Cætcrum ab oppiTom, II, Ea lib,
