Page 57 [57]
OCR
viva vox ‘afficit. Nam licet acriora fint que legas, altins tamen in animo fedent qua pronunciatio , vultus, habitus, geftus etiam dicentis adfigit. Seneca Epiftola quinta: Plas tamen tibi er viva vox & convittus quam oratioproderit. Divus Hieronymus in præfatione generali : Habet nefcio quid latentis energia viva vox, & in aures di{cipuli de dottorisore transfufa, fortins fonat. Hactenus ille. Unde celebratum illud Æfchinis , de Demofthene: Ti 9 a tl Meis janoa, 1. c. Quid autem fi ipfam audifetis beluam? Evillud: In foriptis Demofthenis, magnam Demofthenis partem abeffe. XVII. Muti magiftri. Quod modo retulimus, ufurpavit & A. Gellius : atque huic alterum quoddam diverfum adjecit : Quoniam, inquit, vocis, at dicitur, viva penuria erat, ex mutis, quod ajunt, magiftris cognofcerem. Mutos magiftros libros fentiens, qui loquuntur quidem nobis, ut apud Platonem ait Socrates, fed dubitanti non fatis ‘commode reſpondent. Nec illepide profedto literæ, muti vocantur praceptores. Propterea quod mutorum eft non voce , fed nutibus, fignifque loqui. Identidem & libri, notulis qubufdam, & fignificantibus figuris nobifcum fabulantur. Quemadmodum enim voces, fenforum animi, velut ddwae quæpiam funt, auctore Ariftotele , fic literarum figure, vocumfimufacta quædam recte dicuntur. Neque mirandum, fi quidem >yérumv 1llud peétoris exemplar efficacius reprafentat, ac transfundit affectus animi, quam alterum illud, quod non rem ipfam ,fed imitationem imitatur. Neque illud temere quæri folet à multis, utrum fit ad eruditionem comparandam conducibilius, 4 Qov agli > À vois d'Ouvois Adaoraras, h.e. plus ne conferat lettio, an aufcultatio. Et habet res utraque fua quædam peculiaria commoda: nam ex libris tum eruditiora ferme funt que difcuntur,tum plura. Tantum enim quifque difcit, quantum ingenii celeritate confequi, memoriæ fidelitate complecti poteft. Adde quod hi præceptores nunquam gravantur operam fuam nobis impertire. Atque horum ut uberior, ita paratior copia. Accedit huc & ocium illud & cogitationis fecretum. Luicet preftius infpicere fingula, licetretra&are, licet expendere. At è diverſo minore jactura, tum ingenu, tum oculorum ,tum valetudinis conftant, que à præceptore differente percipimus, maxime fiis dicat, quem & miremur & amemus. Deinde infidunt altius animo, & herent tenacius, & occurrunt promptius. Quare confultuna erit, alterum ftudii genus cum altero conjungere, & ubi vive vocis erit copia, libentius aufcultare quam legere, fi modo mediocri fit eruditione quem audis. Ubi non erit, libenter quafi non minus operæ precium facturus fis, ad libros confugere, fed optimos. Denique ut illud quoque adjiciam, ea figura libri di&ti funt mii magifri, qua M. Tullius legem appellat matum magiftratum , magiftratum leger loquentem: & qua Plutarchus pocfim appellat pitturam loquentem, & picturam mutam poefin. XIX. Frons occipitio prior. Prifcis agricolis celebratum adagium , atque inftar eenigmatis jactatum , Frons occipitio prior. Quo fignificavit antiquitas rectius geri negocium , ubi prafens ac teftis adeft is cujus agitur negocium. Prior ditum eft pro potior meliorque. Alioqui quis ignorabatfrontem priorem cffe capitis partem , occipitium pofteriorem? Tamctfi hac amphibologia commendat nonnihil diéti gratiam, quod ob antiquitatem oraculi inftar habebatur. Exftat autem apud Catonem libro de Re Ruftica, capite quarto: Sz bene, inquit , edificaveris, libentius & fepius venies, fundus melior erit, minufque peccabitar : fruthi plus capies: frons occipitio prior. Plimus item ın candem ferme fententiam, libro Hiftoriæ mundi decimo oétavo , capite quinto: Eum tamen, inqut, qzi bene habiter, Japius ventitare in agrum , frontemque domini plus prodeſſe quam occipitinm non mentinnter. Rurfum cjufdem libri capite fexto : Et idea mas ftoteles Oeconomicorum lib. r. videtur hanc fententiam ad Perfam quempiam referre, fubneétens 2lteram huic fimilem, que à Libe quodam fit profeéta. Sed fattus fuerit ipfius adferibere verba, fi quis forte defiderabit: Ka) m Ÿ [légers KoA AiGu Sr Oey uA ev ay igor du À tpombesn uéhe iaro maki zd Y deororts oghar pos n. d 5 AlCvs ipambete, mia TEO deim; m à dearors inya tou. i. e. Atgue illad Perſa Libyfque refponfem, reile (ervabitar. Nam alter interrogatas, que res potifimam faginaret equam? refpondit ocwlzs domini. Alter rogatus , quod frercus effet optimum? domini veſtigia, inquit. Uterque fignificavit, domini præfentiam plurimum babere momenti ad rem bene gerendam. Item Columella putat rem malam che, frequentem fundi locationem , pejorem tamen urbanum colonum , qui per familiam mavult agrum quam per fe colere. Huc pertinet illud quod refertur à Gellio, quod cum quidam corpulentus ac nitidus, equum haberet macilentum ac ftrigofum, rogatus quid effet in caufa : refpondit mirum non debere videri, fi equo fuo eflet habitior, quandoquidem ipfe fe pafceret, equum curaret fervus. Plutarchus in commentario De liberis educan= dis: KavradGu di prier uo È inmougus um BAEY , ws ¥dev stw mad timmy, ws Bannrtws oQJxruos, i. €. Hince & illud eleganter dictam ab eguifone, nihil perinde ſaginare equum, ut regis oculum. Hujus figuræ eft quod Æ{chylus in tragoedia, cui titulus Perfze , domini pre{entiam oculum domus vocat: O'uua À douuwy, vouiÇe dearors mpsaiar. i.e. Nam domim oculus effe, domini judico prafentiam: Eodem pertinet quod perquam venufte dixit T. Livius : Non fatis feliciter folere procedere gue oculis agas aliens. Innuit tale quddam & Terentius in Eunucho, cum ait: Ita ut fit, domini ubi abfint: figmificans abfentibus heris , miniftros omnia facere indiligentius, & peccare licentius: nempe, hæc omnia co'tendunt, ut quifque fuum negocium præfens curet, neque magnopere fidat alienæ induftrize. Id nulli magis obferrat, non preedonis, hoc eft, fi publicum commodum cordi habet. At hodie fere Epifcopi & Reges omnia alienis manibus , alienis auribus atque oculis agunt, neque quicquam minus ad fe pertinere putant quam rempublicam aut privatis {uifgue diftenti, aut voluptatibus occupati. XX. e#qualis equalem delettat. Similitudo mater eft benevolentiz, confuetudinif que & familiaritatis conciliatrix. Unde videmus juvenes inter fe libenter convenire, fenes cum fenibus congregari, doétos doétorum conventu capi, improbos congredi cum improbis, bibones cum bibonibus, naudivitibus, atque in univerfum fimilia fimilibus gaudere. In hanc fententiam exftant aliquot veterum proverbia , quorum eft illud: Haig hama erd, 1. €. eÆqunalis aqualem deletlar. Quod ufurpans M. Tullius in Catone majore: Pares autem, inquit, cam paribus, ut eft in vetere proverbio, facillime congregantar. Nam prima familiaritatis conciliatio proficifcitur ab atatis equalitate, quam Greeci vocant, opyrmey. Ad quod alludens Homerus in Odyficx 0. Are xg} cunrines apie, ee Quin etiam fumus aquaria. Huc refpexit Plato primo De republica libro , apud. quem Cephalus , qui fe teftatur jam pervenifle ¿s ypaG 2d@, 1.€. féncile limen, ait, midus Jò cueoys~ pey% TIVES AF TOUTO TeX GAY TIAN HALL ee ÉOTES 3 CNETPE Covres lw murcuay mepciuiav. 1. C. Sepenumero plerique convenimus ferme equales , antiquum illud fervantes pro= verbinm. Ariſtoteles fecundo Rhetoricorum lib. recenfens quæ quibus fint jucunda fcribit , in totum ca natura fefe invicem delectari , quæ genere fint conjuncta, aut fimilia,ut hominem homine, equumequo, adolefcentem adolefcente. Atque huc tendere proverbia vulgo jactata: BAe tame mem. Item id genus alia
