OCR Output

Habes ad omnia, non, ut poftulafti , picec warner, fed
paria paribus refpondimus. Utrunque proverbium effe
fignificat Cicero, par pari, de æquali penfatione, yev¬
orc xorneov, de meequali commutatione. Plinius Ju¬
nior in epiftola ad Flaccum : Recipies epiffolas ſteriles,
© fimpliciter mgratas, ac ne illam guidera folertiam Dio¬
medis in permutando manere imitantes, Martialis in Epi¬
grammatis:
Tam ftupidus nunguam nec tu puto ,Glauce , foiftis
Xpvora , donanti ydrxea , qui dederas.

A. Gellius Noétium Atticarum libro fecundo , Cæci¬
lianam tranflationem, cum ipfo Menandro, quem yer¬
terat, componens atque expendens , oftendenfque quan¬
tum à Græcanica venuftate degeneret : Diomedis, in¬
quit, hercle arma & Glauct , non difpari magis pretio e¬
firmata fant. Fit hujus adagii mentio etiam in proœ¬
mio Pandeétarum Juris Cæfarci , his quidem verbis:
Noftris temporibus talis legum inventa e/t permutatio, qua¬
lem apud Homerum patrem omnis virtutis, Glaucus &
Diomedes inter fe faciunt , diffimilia permutantes. Ha¬
ctenus Juftinianus, homo, ut ingenue dicam, nimium
dirawms, fibique plus zequo placens , qui centones il¬
los fuos, & inséquales legum rhapfodias, tot eruditif¬
fimorum virorumintegrisvoluminibus pretulerit. Jam
vero nihil quidem admiror , fed maximopere me pu¬
det, haud fcio cujus interpretis in cum locum com¬
menti. Quid enim mirum , fi hoc ignoratum eft ab
lis, qui femel univerfam contemnunt antiquitatem ?
Cæterum pudenda eft vel ipfi Juris profeffioni pluf
quam f{currilis impudentia, in eo , qui Juris interpre¬
tem profiteatur, non vereriin re prorfus ignota , fabu¬
lam infulfiffimam non ex au&oribus, fed è fomniisad¬
ferre. Maxime autem & pudet, & miror inveniri do¬
ctores, quinugamentum, non dicam tam indoétum ,
fed tam abfurdum , in publicis fcholis perinde quafi
preclarum inventum ferio doceant, nec vel illud ani¬
madvertant , figmentum minime convenire cum yer¬
bis Juftiniani. Nam ille fignificat pro reli&is inutili¬
bus, ac faftidiendis voluminibus, recepta tum melio¬
ra, tum breviora, hoc eft , permutationem factam ve¬
hementer inæqualem. Mte quifquis fuit , fabulam com¬
mentus eft, equalia permutantium , nimirum utroque
donante, quod fuperaret, recipiente cujus egebat. Er¬

mpari munere penfatur, aut contra. Aut Tere ali¬
quis rem pecuniariam auxit, fed difpendio fama : ma¬
giftratum affecutus eft, fed jactura bonæ mentis: lau¬
tam fortunam reperit , fed amifit animi tranquillita¬
tem. Admiflus cit in amicitiam principis , fed excidit
ab amicitia Chrifti,
Il. Malte regum aures atque oculi,

Du à dau) Banntu mo), i.e. Aures atque ocu¬
li regum multi, quod per exploratores obfervent, quid
quifque dicat faciatve. Idem refertur è Luciano in
libello, cui titulus, De mercede fervientibus,ac rurfus,

jn tertio Politicorum. Hoc genus homines Greci vo¬
cant @mxests, quos primus Darius minor adhibuit, fi¬
bi diffifus. Dionyfius Syracufanus addidit gesceyayi¬
des 1. c. exploratores , auctore Plutarcho. Allegoria
inde duéta eft, quod regibus quamplures ubique ſunt
exploratores, atque ob id oculi regum dicuntur , com¬
plures aufcultatores , quibus- velut auribus utuntur.
Neque defunt manus & pedes quamplurimi, fortaffis
ne ventres quidem. Vide cujufmodi portentum fit ty¬
rannus, & quam formidandum, tot oculis , iifque e¬
miffitiis, tot auribus, iifque tam afininis ac longis , tot
manibus, tot pedibus, tot ventribus , ne reliqua pa¬
rum honefta commemorem , inftruétum. Ariftopha¬
nes.in Achafnenfibus, Pfeudartabam, regisoculum ap¬
pellat, quod per cum cognofceret quid ageretur. Ali¬
ter autem Andromache apud Euripidem, filium vitæ
oculum vocat:
i Els mig 6A La pos Maude dOYuAuos Bis:
LC. Evat relittus gnatus hic mihi unicus `
Vite oculus, a ES À

i

los vocamus.
TI. Longe regum manus.

etiam procul diffitos affigere. Poteft &
ferri, quod reges ctiamfi diutius diffimul

chas ad hunc loquitur modum :
Kpefay wy À Panas, or xort dvd) toni,
Li nre IŽE TE OAO pù uze RATTE LDN y
| A DA Je À perommodey Exd Ag Toy ¿022 TENOS Hi
LE Rex Deus eff, quoties fuccenfuit inferiori.

iram,
Poft odit tamen, ufgre odinm dum expleverit ultus,

IV, Clavum clavo pellere.

Tata Nov MAT OAC BETELA » 1. Paxillem

het A \ x )À
dono w BIS TH ITOepoudoy LOT Ve bz

men, etiam Adulationts accufationem ad
A we :
toteles libro Politicorum quinto ,

torcs. Nam hos demum illis utiles
los ad mala: Ka) TOI oi moyypo)
fiam vexant externi improbi | illos invade.

rem amore novo, quafi clavum clavo pellere. M. Tull
Tufculanarum Quaftionum libro quarto: Loe: deni

eft, etiam novo guodam amore veterem amo

narium hunc proverbialem ;

ile Ge Clavumque clavo, perticamgue pertica.

centiam maledicentiaretundimus : verum etiar

uon, 1. ©. Damones enim abigit , aliam alio

modum ajunt, demones mirum ni alludens ad hoc

verbium. Nec abhorret his ille Publii Mimus:
Nunquam periclum fine periclo vincitur,

V. Malo nodo malus quarendus cuneus>

TUU Mpa TKG H, Stephanus,