Page 53 [53]
OCR
Habes ad omnia, non, ut poftulafti , picec warner, fed paria paribus refpondimus. Utrunque proverbium effe fignificat Cicero, par pari, de æquali penfatione, yevorc xorneov, de meequali commutatione. Plinius Junior in epiftola ad Flaccum : Recipies epiffolas ſteriles, © fimpliciter mgratas, ac ne illam guidera folertiam Diomedis in permutando manere imitantes, Martialis in Epigrammatis: Tam ftupidus nunguam nec tu puto ,Glauce , foiftis Xpvora , donanti ydrxea , qui dederas. A. Gellius Noétium Atticarum libro fecundo , Cæcilianam tranflationem, cum ipfo Menandro, quem yerterat, componens atque expendens , oftendenfque quantum à Græcanica venuftate degeneret : Diomedis, inquit, hercle arma & Glauct , non difpari magis pretio efirmata fant. Fit hujus adagii mentio etiam in proœmio Pandeétarum Juris Cæfarci , his quidem verbis: Noftris temporibus talis legum inventa e/t permutatio, qualem apud Homerum patrem omnis virtutis, Glaucus & Diomedes inter fe faciunt , diffimilia permutantes. Hactenus Juftinianus, homo, ut ingenue dicam, nimium dirawms, fibique plus zequo placens , qui centones illos fuos, & inséquales legum rhapfodias, tot eruditiffimorum virorumintegrisvoluminibus pretulerit. Jam vero nihil quidem admiror , fed maximopere me pudet, haud fcio cujus interpretis in cum locum commenti. Quid enim mirum , fi hoc ignoratum eft ab lis, qui femel univerfam contemnunt antiquitatem ? Cæterum pudenda eft vel ipfi Juris profeffioni pluf quam f{currilis impudentia, in eo , qui Juris interpretem profiteatur, non vereriin re prorfus ignota , fabulam infulfiffimam non ex au&oribus, fed è fomniisadferre. Maxime autem & pudet, & miror inveniri doctores, quinugamentum, non dicam tam indoétum , fed tam abfurdum , in publicis fcholis perinde quafi preclarum inventum ferio doceant, nec vel illud animadvertant , figmentum minime convenire cum yerbis Juftiniani. Nam ille fignificat pro reli&is inutilibus, ac faftidiendis voluminibus, recepta tum meliora, tum breviora, hoc eft , permutationem factam vehementer inæqualem. Mte quifquis fuit , fabulam commentus eft, equalia permutantium , nimirum utroque donante, quod fuperaret, recipiente cujus egebat. Ermpari munere penfatur, aut contra. Aut Tere aliquis rem pecuniariam auxit, fed difpendio fama : magiftratum affecutus eft, fed jactura bonæ mentis: lautam fortunam reperit , fed amifit animi tranquillitatem. Admiflus cit in amicitiam principis , fed excidit ab amicitia Chrifti, Il. Malte regum aures atque oculi, Du à dau) Banntu mo), i.e. Aures atque oculi regum multi, quod per exploratores obfervent, quid quifque dicat faciatve. Idem refertur è Luciano in libello, cui titulus, De mercede fervientibus,ac rurfus, jn tertio Politicorum. Hoc genus homines Greci vocant @mxests, quos primus Darius minor adhibuit, fibi diffifus. Dionyfius Syracufanus addidit gesceyayides 1. c. exploratores , auctore Plutarcho. Allegoria inde duéta eft, quod regibus quamplures ubique ſunt exploratores, atque ob id oculi regum dicuntur , complures aufcultatores , quibus- velut auribus utuntur. Neque defunt manus & pedes quamplurimi, fortaffis ne ventres quidem. Vide cujufmodi portentum fit tyrannus, & quam formidandum, tot oculis , iifque emiffitiis, tot auribus, iifque tam afininis ac longis , tot manibus, tot pedibus, tot ventribus , ne reliqua parum honefta commemorem , inftruétum. Ariftophanes.in Achafnenfibus, Pfeudartabam, regisoculum appellat, quod per cum cognofceret quid ageretur. Aliter autem Andromache apud Euripidem, filium vitæ oculum vocat: i Els mig 6A La pos Maude dOYuAuos Bis: LC. Evat relittus gnatus hic mihi unicus ` Vite oculus, a ES À i los vocamus. TI. Longe regum manus. etiam procul diffitos affigere. Poteft & ferri, quod reges ctiamfi diutius diffimul chas ad hunc loquitur modum : Kpefay wy À Panas, or xort dvd) toni, Li nre IŽE TE OAO pù uze RATTE LDN y | A DA Je À perommodey Exd Ag Toy ¿022 TENOS Hi LE Rex Deus eff, quoties fuccenfuit inferiori. iram, Poft odit tamen, ufgre odinm dum expleverit ultus, IV, Clavum clavo pellere. Tata Nov MAT OAC BETELA » 1. Paxillem het A \ x )À dono w BIS TH ITOepoudoy LOT Ve bz men, etiam Adulationts accufationem ad A we : toteles libro Politicorum quinto , torcs. Nam hos demum illis utiles los ad mala: Ka) TOI oi moyypo) fiam vexant externi improbi | illos invade. rem amore novo, quafi clavum clavo pellere. M. Tull Tufculanarum Quaftionum libro quarto: Loe: deni eft, etiam novo guodam amore veterem amo narium hunc proverbialem ; ile Ge Clavumque clavo, perticamgue pertica. centiam maledicentiaretundimus : verum etiar uon, 1. ©. Damones enim abigit , aliam alio modum ajunt, demones mirum ni alludens ad hoc verbium. Nec abhorret his ille Publii Mimus: Nunquam periclum fine periclo vincitur, V. Malo nodo malus quarendus cuneus> TUU Mpa TKG H, Stephanus,
