Page 48 [48]
OCR
me eee aeee = titur. Tn cos, qui cruciatibus exquifitis torquentur , aut quibusinfignia mala accidunt. Proverbium Plutarchus refert in Problematis Græcanicis ,atque ue di quandam adfert caufam. Sambicus quifpiam Eleus, una cum fociis aliquot , non paucas apud Olympia æreas ftatuas concidit, vendiditque. Deinde majora etiam aufus Diana preefidistemplum diripuit. Eftenim illius in Elide templum , quod Ariftarcheum nominant. At ille mox comprehenfus , dum focios prodere recufat, annum perpetuum exquifitis cruciatibus dilaceratus eft, inter quos ctiam animam cfilavit. Atque hinc yulgo nata parcemia. LXXXI. Fenum habet in corna. Tn homines maledicos ac feroces dicitur : Fanim habet in corna. Horatius in Sermonibus : Fanum habet in cornu, longe fage. Poe Inde tranflatum , ut Acroni placct , quod antiquitus bubus cornipetis fænum pro figno in cornu appenderetur, quo fibi caverent, qui forte occurriflent. Idque ideo fieri folitum Plutarchus in Problematis autu& equi, X afini infolentiores , ac ferociores reddantur. Unde exftat & Sophoclis dictum in tumidum quempiam, ac præferocem : Tw, inquit, ferves, quap pullus pabuli copia. Huic adftipulatur illud Solonis di«&um apud Lacrtium: Tov whe x;y wo S hsrs, JuvaSu, Tw 5 Ces asd TS 49000. h. E. Satietatem nafci ex opulentia, ex fatietate ferociam. Dictum eft autem aliquando, ut idem teftatur Plutarchus, in M. Craflüm, quod in cornu fœnum haberet, propterea quod haudquaquam impune lacefleretur, homo pradives, ac potens, & fimultatum perfequentiffimus. At poftea Cæfar dictus cf ei fænum detraxifle : quod ommbus il-. lum, ut cornipetam taurum fugientibus, ac formidantibus , ipfe primus aufis fuerit illi refiftere. Ufurpat adagium hocetiam divus Hicronymus in cpiftola quadam, minitans his, a quibus forte effet laceflendus. LXXXIL. Cornutam beftiam petis. Confimilem ferme fenfum habet Plautinum illud, Cornutam beffiam petis, de co qui laceffit eum, quiparatus fit retaliare injuram, quemque non nifi tuo malo provoces. Huc fpectavit Horatius in Odis: È Parata tollo cornua. XG: Dionyfius Corinthi. Awu w Koesvhw, 1.€. Dionyſius Corintht. Proverbialis allegoria, qua fignificamus aliquem è fummadignitate atque imperio , ad privatam humilemque redactum fortunam : quemadmodum Dionyfius Syracufarum tyrannus expulfus imperio, Corinthi pueros, literas ac muficam mercede docuit. Cicero Epiftolarum ad Atticum lib. rx. De optimatibus fit [ane ita ut vis. Sed nofti ilud, AiwaG wKoesvdo. Quintilianus Inftitut. orat.-lib. vi. Lf in exemplis allegoria , fi non preditha ratione ponantur. Nam ut Droayfinm Corinthi efe , quo Graci omnes utuntur , ita plura fimilia dici poffunt. Hic Cicero cum ait, Nofi ilud ,& Quintilianus , Oxo Greci omnes utuntur; MMITruUmMm , uterque vulgo jactatum fuifle fignificat. Caeterum unde natum fit adagium , Plutarchus aperuit in libello, cui titulus, Mees 3 ddoAtoyios 1. ©. De futili loquacitate. Laudans cnim breviter & graviter dicta , commemorat & illud à Lacedæmonibus refponfum regi Philippo , bellum minanti, ferocientique, AiwwoiG © Kota. Quibus ubirex refcripfiffet , fi quando in Laconicam duxiflet exercitum, everfurum fe Lacedemonios , verbo duntaxat tefponderunt, aixa, i.e. Sz, Plato ter navigavit in Sicilam , non fine finiftri rumoris adfpergine. Unde Molon, qui inimicum in Platonem gerebat animum , dicebat non efle mirum , f Dionyfius efèt Corinthi, fed fe Plato im Sicilia. Regem enim urgebat neceffitas. Platonem follicitabat ambitio. LXXXIV. In me hac cudetur faba. i Terentius in Eunucho : At enim iffhec tn me cadetør faba : h. e. Donato interprete , in me malum hoc BR A S NM | 60 vel à faba, quæ cum filiquis exuitur ac batuitur , aut fuftibus intertunditur, ita ut fit in areis more rufticorum, non ipfa perinde laborat, fed id demum in quo cuditur. Alii malunt ad male coétam fabam referre, quæ fi quando non maduerit , fed dura permanferit , ab iratis heris fupra coqui caput faxo nonnunquam comminui confuevit , tanquam fabam ulafcentibus, non coquum , cum univerfum interim malum ad co. quum perveniat. | LXXXV. Tute hoc intriffi, omne tibi exedundum eff. Non diverfum fuperiori Donatus admonuit, illud quod apud cundem poctam legitur in Phormione : Tute hoc intrifti tibi omne eft exedendum. Verba funt Phormionis parafiti, qui quoniam fuerat auctor confilii de ducenda puella, æquum cile putat , ut fuo periculo rem item expediat. Tranflatum putant ab alliato rufticorum mortario. Que quidem fententia, vel hodie quoque vulgo noftrati in ore eft. Et altera huic fimillima : Colo quod aptafti, ipfi tibi nendum eft; i. e. tu incipiundi auétor exfiitifti, nunc idem explices oporEEE: LXXXVI. Faber compedes quas fecit, ipſe geftet. Auſonius in Trochaicis fuis Terentiano proverbio confine quoddam fubneétit, & poctæ metaphoram altera quadam interpretatur metaphora : Ta moleftus flagitator lege molefta carmina. Tibi quod intrifti , exedundum eft : fic vetus verbum jabet, | Compedes, quas ipſe fecit , ipfus ut geftet faber. Competit ineos, qui fibi rpfis auctores funt malorum. Videtur autem è Theognide pocta fumptum, qui ait: OÙns dvie he Kipe rédac yañréery air. i.c. Vincula nemo fibi cudit cariffime Cyrne. Huic fimile quiddam , humilius quidem , fed tamen aptum vulgo dicitur : Flagellum ipfe paravit , quo vapnlaret. Idque fumptum à pueris aut fervis , qui coguntur aliquoties ipfi parare virgas quibus vapulent. LXXXVII. Jpf teftudines edite, qui cepiftis. His confine proverbium refertur a Greecis {criptoribus: Avie) yeralvas ece oimee edie. i.e. Qusprendidiftis, idem edite teftudines. In cos jacitur, qui pofteaquam inconfulte quidpiam adorti funt , aliorum implorant auxilium , quos fuo negocio admifceant. Parcemiam ex hujufmodi quodam apologo natam exiftimant. Pifcatores aliquot jacto reti, teftudines eduxerunt. Eas cum effent inter fe partit, neque fufficerent omnibus comedendis, Mercurium forte accedentem invitarunt ad convivium. At is intelligens fe nequaquam humanitatis gratia vocari, fed ut cos faftidito cibo fublevaret , recufayit, juffitque ut ipfi fuas teftudines ederent , quas cepiflent. Sunt autem, auctore Plinio, in Carmania populi, qui teftudinum carnibus vi&titent, unde & nomenillis attributum, ysrwvopæyis. Apud quos affirmant inveniri teftudines tanta magnitudine, ut earum teftis cafas integant. LXXXVHII. Aderit Temeffeus genius. Strabo libro Geographiæ fexto, refert Temeffam ab Lao primam urbem effe Brutiæ, ipfius &ætate diCam Tempfam, quam ab Aufoniis conditam , Thoantis comites /Etoli deinde tenucrint, atque his expulfis Brutii, demum Hannibal & Romanifunditusevertenint. Juxta hanc facellum fuifle olcaftris circumſeptum Politæ cuidam cx Ulyfis comitibus facrum. Hune, quod effet 4 Barbaris violatus , Sravels ras in cos exercuifle: adeo ut in proverbium abierit , dicerentque cavendum , ne Temefireus genius immineret: deinde Locrenfibus Epizephyreis urbe potitis, Euthymum quendam , ut inquit Alianus, ex Italia illuc venifle pugilem inclytum, & infigni robore , qui & lapidem ingenti magnitudine geftaverit , qui Locris oftendi folcat, Hunc cum Polite congrellum , ac viéto
