OCR
Martino Dorpro. 325 fi Te quoque aliquando ad græcam linguam pernofcendam converteris : id quod valdè opto. Nam ſuaſurus fruſtra fim, quod nec Erafmus perfuafits adverfus quem, imò Temet adverfus iplum fedulo Te defendis, ne cogare videlicet ex græcarum litterarum cognitione proficere. Quamobrem,utad eas Te litteras, pro animo ilthoc tuo tam adverlus eas obfirmato, hortari fuperfedeo , ita pro meo in Te amore optare Tibi non defino. Nec fpem tamen unquam depono, fore aliquando , nec id quidem haud ita multo poft, ut [ ceſſantibus hac de re difputationibus , in quibus affidua tua illa in fcholis viétoria non patitur Te libenter cedere ] qued [ ut video ] jam nemo poteft alius, ipfe nimirum perfuadeas Tibi; quum iftos imperatores tuos, quibus nunc militas , quorumgue interim gratiam tam magne eruditionis parti prefers, aut maturiore judicio neglexeris, aut certè etiam illis ipfis, utile & Tibi & eorum confiliis fore, perfuaferis; quò videlicet Græciftas iftos fuis ipforum gladiis confodias, majoréque adverfus eos autoritate diferas, quàm tunc de re Tibi tam in totum ignorata diſputes. Qua de re tamen quum perinde fcribas , ac fi fupervacaneam pures operam, que in græcas litteras impenditur, mihi profe@ò non perſuades ea Te fentire que feribis. Neque enim fimile veri fin; Te, vel ea prudentia, commoditates ejus lingue non videre; vel eo in bonas arteis omnes ftudio , non concupifcere: prefertim quum abs Te quoque, dum negligendam difputas , propemodum afferantur caufe , quibus incitari maximè ad cam confequendam poflis. Nam, fi [uttutè,verifimè, certè ac fapientiflime dixifti ] unaquæque lingua ea præcipuë dore preeftat atque excellit alias , fl contingat ei, ut majorem bonarum difciplinarum chefaurum in fuis litreris velut arculis AG