OCR
326 Ereirstora Tu Morn contineat: quis hac una ratione tua nefciat, græcam elle eam, quee f{ummopere fic, cum univerfis mortalibus, tum vero feorfum à Chriftianis ampletenda? utporé à qua & omnes difcipline reliquis , & Novum Teltamentum ferè totum nobis , feliciffimè fucceffit, NifiTuillam,hoctranslationum quotidiano přoventu, velut affiduo partu, effoetam nunc tandem atque exhauftam putas. Atprimùm ex his ipfis commentato. ribusAriftotelis,quosTu in illa oratione commemoras, [ quam, five uc Laurentium vituperes, five ut laudes Ariftotelem: nam utrumque acriter & ex equo facis; elegantiffimè certè {cripfifti, ] Alexandro , inquam, Themitio , Ammonio , Simplicio , Philopono, Olympiodoro ; quotus quifque ex his, inquam, elf, excepto uno Themiftio , qui non adhuc ſua tantim lingua legatur; nifi quòd Alexandri problemata in latinum venêre fermonem? Ex reliquis fi quid latint legitur, [ neque enim ignoro, haberi & Alexandri & Simplicii fragmenta, ] id totum tam eft parúm latinum, ut à Latinis propemodum minùs quam græca intelligatur, Neque jam aut de poëtis aut oratoribus dico quidquam : Sed neque de aliis Philofophis, aut aliis etiam ejufdem Ariftotelis commentatoribus, verbum facio ullum, Quamquam vel unus Joannes Grammaticus tantum habet acuminis, tantum eruditionis, præſercim Ariſtocelicæ ; ut , fi cum eo pofles ipfius: lingua loqui,reducere Te, facis {cio,unus ille Grammaticus,cum Grammaticis omnibus, quibus nunc parùm propitiùs videris, in gratiam. Arex antiquis chriftiane doĉring fcriptoribus cùm multò maximam partem grece conftet (cripfifle ; perpauci pro tanto numero verfi funt; quidam verò ira verfi, ut potius videantur fubverfi, Ad Ariftotelem iplum venio; guem & ego, ut fupra multos. ia cum multis amo. Quem Tuin memorata oratione tna videris non fupra multos modò