290 Eras@otia ¢ia.vM © Re,
paventriana fuffecerit. Er certè hac es fententia mappi
yiri Hieronymi Hufe, Univerficates tam prodeffe ecclefie
Dei quàm diabolum, NecGramimaticos vel tantillum commovet,
quod damnata fasrit ea fententia in concilio Conffantien;
quppe in quo, censura fit, neminem fuifie non amufum, ant
qui non 1gnoraverit grace. Injurius bi, Dorpi, fim, fi
jocum fæpius interpellem tuum 5 in quo jam diy
mirum quam Tefuaviter oblectaiti. Sed fi faris jocatus
es, audi nunc jam , Dorpi. Nemini obfcurum elle
poteft, Tua iphus veiba legenti, Te ad hanc Univer
ftatum mentionem , fine ulla prorfus occafione
defcendille ; torumque hunc locum tibi copiose, ac
perquam diferte fanc, fed extra controverfiam tamen,
elle declamarumi; nec eile ullarefponfione opus. Neg;
tamenambigendum puto, quo in Univerfitatesalfedu
Eraſmus ſic: in quibus & didicit, & docuit; nonea
modo, que Tu grammatica vocas; fed cum alia multa,
mult magis Chriftianis omnibus utilia; tum eas
etiam ipfas [guas Tu nunc tam magnifacis quam
pofthac parvi fa&uruses] queftiunculas, Quis nefcit,
quam diu Parifiis ille, quantóque in pretio fuit? tum
Bononiæ præterea, ut nihil interim de Roma dicam;
quam ego tamen vel principem Academiarum elle
omnium duco. Jam Oxonia Cantabrigiaque tam
clarum habent Erafmum , quam habere debent cum,
qui in utraque diu, cum ingente {cholafticorum fruge,
nec minore ſua laude verfatus eft. Utraque eum ad
fe invitat; utraque eum in fuorum Theologorum
numerum [quoniam eo honore alibi eft infignitus]
granfplantare conatur. Sed Tu quanti noftras Univer
fitates facis, haud fcio, qui tantum Lovanio Parifiisg;
tribuis, ut ceteris videare mortalibus, praefertim ex
dialeética , nihil omnino relinquere. Ais enim, Ni
Lovanienfes ac Parifienfes Theologi effent dialectics , fer