OCR
290 Eras@otia ¢ia.vM © Re, paventriana fuffecerit. Er certè hac es fententia mappi yiri Hieronymi Hufe, Univerficates tam prodeffe ecclefie Dei quàm diabolum, NecGramimaticos vel tantillum commovet, quod damnata fasrit ea fententia in concilio Conffantien; quppe in quo, censura fit, neminem fuifie non amufum, ant qui non 1gnoraverit grace. Injurius bi, Dorpi, fim, fi jocum fæpius interpellem tuum 5 in quo jam diy mirum quam Tefuaviter oblectaiti. Sed fi faris jocatus es, audi nunc jam , Dorpi. Nemini obfcurum elle poteft, Tua iphus veiba legenti, Te ad hanc Univer ftatum mentionem , fine ulla prorfus occafione defcendille ; torumque hunc locum tibi copiose, ac perquam diferte fanc, fed extra controverfiam tamen, elle declamarumi; nec eile ullarefponfione opus. Neg; tamenambigendum puto, quo in Univerfitatesalfedu Eraſmus ſic: in quibus & didicit, & docuit; nonea modo, que Tu grammatica vocas; fed cum alia multa, mult magis Chriftianis omnibus utilia; tum eas etiam ipfas [guas Tu nunc tam magnifacis quam pofthac parvi fa&uruses] queftiunculas, Quis nefcit, quam diu Parifiis ille, quantóque in pretio fuit? tum Bononiæ præterea, ut nihil interim de Roma dicam; quam ego tamen vel principem Academiarum elle omnium duco. Jam Oxonia Cantabrigiaque tam clarum habent Erafmum , quam habere debent cum, qui in utraque diu, cum ingente {cholafticorum fruge, nec minore ſua laude verfatus eft. Utraque eum ad fe invitat; utraque eum in fuorum Theologorum numerum [quoniam eo honore alibi eft infignitus] granfplantare conatur. Sed Tu quanti noftras Univer fitates facis, haud fcio, qui tantum Lovanio Parifiisg; tribuis, ut ceteris videare mortalibus, praefertim ex dialeética , nihil omnino relinquere. Ais enim, Ni Lovanienfes ac Parifienfes Theologi effent dialectics , fer