Martino. Dosste; 291
pidelicet , ut dialectica toto exfulat orbe, exfulaveritque multis
jam feculs. Ego in utraque Academia fui abhinc
feprennium; non diu quidem ; fed interim tamen
dedi operam, qua in utraque traduntur, quifque fit
utrebique tradendi modus, ut fcirem. Et profe&ò,
quamquam utrámque fufpicio 3 quantum tamen
quivi, vel prefens audiendo, vel abfens inquirendo,
cognofcere , nihil ha&enus unquam accepi caufæ;
quamobrem vel in diale&tica meos liberos , quibus
optime confultüm cupio, in alterutra earum edoceri
potias, quam Oxonie aut Cantabrigiæ velim. Non
negabo tamen [neque enim libenter quemquam {ua
gloria fravdaverim, | noltras permulrum Jacobo
Fabro Parifienfi debere ; quem,ut inftauratorem
vere dialectice ; vereque philofophie , prefertim
Ariftotelice , feliciora palim apud nos ingenia;
faniorique judicia , confeétantur ; at per eum virum
Lutetia gratiam nobis referre quodammodo accepti
olim beneficii videatur, quum per eum apud nos
difciplinas reftauraret , quas ipfi à nobis initio
acceperunt, Quod ufque adeo in confeffo eft; ut id
Gaguinus quoque, nec detrator gallice laudis; nec
buccinator noftre, in annales fuos retulerit. Atque
ütinam & Lovanienfes & Parifienfes quoque
Scholaftici omnes, Fabri commentarios in Ariftore¬
licam diale&icen reciperent : Effet ea difciplina | ni
fallor] & minùsutrifque rixofa,& paulò repurgatior.
Miror tamen cur Lovanienfes ac Parifienfes in
dialectices commemoratione conjunxeris ; qui uſque
adeo inter fe difcordant ; ut ne nomine quidem
conveniant ; quum alteri Realium ; alteri Nominalium,
homen affectent. Quamquam,fi Ariftotelem recipiunt,
fi utrique interpretantur; fi non alia de re quàm de
ejus mente tor inter fe rixas excitant ; jam quuim
l 2