OCR
274 Eerstota Erasmi diplomate? Ita diplomate ? inquit: Quis vidit tuum diploma? fubindicans à me conh&um effe. An poftulas, inquam, ut diploma per fingulos circumferam, autin foro exhibeam? Exhibui Atenfi, vidit Dorpius, Ja Dorpius, inquit,additurus 8 in illum aliquid convicii, Tu, fi voles,inquam. Nolo, inquit, videre tua, Cur igitur damnas, inquam: Cur in Luthero damnando coepit commemorare, jam velut afe@um moturus arte rhetorica, quantis honoribus affeciflent me Theologi Lovanienfes, priufquam in eos fcripfiflem. Quidnon fecimus , inquit, Tibi ? Ceterùm de virulentis obtreétationibus, quibus me laniarat Egmondanus, etiam priufquam Lovanium commigrarem , nulla mentio. Refpondi, non effe mei moris extenuare cujufquam in me beneficium , cæterùm me hactenus Theologorum beneficio non admodum ufum fuiffe, Ibi nefcio quo paéto faétus mitior, Verum, inquit; quia non potuimus. Ergo , inquam, ne imputes, quod non prefticiftis. Nam quantum potueritis male faciendo, fenfi; officii nihil expertus fum, nifi quod me vocaftis ad aétus,quos vocatis, & convivia quædam folennia, à quibus nemo magis abhorret quam ego: tantum abeft, ut exiftimem me hoc nomine mulrum debere vobis. Vos me ultrd invitaftis ad amicitiam; ego ut nunquam ambii, ita nunquam dedi anfam dirimende. Ex hoc fermone venit homini in mentem, de ſarta inter nos amicitia , uno ipfo nondum fatis placato, cùm nemo ftolidiùs lefiffer, quamille. Putant hoc effe religionis colophonem , ut illis fupplices fint, eriam qui non ferendis injuriis fint affecti; tantum