OCR
THomo Moro. 275 abet , ut quenquam ipfi reconcilient , aut juxta do&rinam Evangelicam benefaciant ei qui laferit. Bene mones , inquit; jadtas inter nos fartam fuifle concordiam. Quid? an non fuit? inquam, Nonne compotavimus fplendidè in collegio Falconis ? [Conftiterat hoc prandium ejus domus moderatori non mediocri pecunia: Et quoniam erat dies Mercurii, tantum pifcium erat paratum uni Egmondaño, quantum ſatis eſſet quatuor athletis] Nonne propofita pacis conditio , ut utrinque deleret offenfas omnes amneftià è Negavit ille fortiter, quod tot teftibus aftum erat. Rector interpellans ita moderatus eft litem, ut fateretur , inter omnes Chriftianos effe aliquam concordiam , cæterùm eam pacem non fuiſſe numeris omnibus abfolutam. Ego arridens rogabam, quota compotatione pax theologica abfolveretur 3 Me fimplicem arbitrari, velfine compotatione conficî pacem inter bonos, Hinc rurfus aliud illi venit in mentem. Reéé admones,inquit; tu nos habes ludibrio, traducis tanquam ebrios. Expoftulante me, ubi vocaflem eum ebrium, Scribis, inquit, me fuiffe uvidum è prandio largiore : quid hoc aliud eft, quam efle ebriofum @ Hoc, inquam, neque Te nominato ſcripſi, & narro ab aliis di€tum: nam tui Carmelita hoc lemmate te excufabant, ne quis graviùs ferret, quod dixeras, uvidus a prandio largiore. Ja Tui, inquit; indignans opinor , quod Twi dixiflem , non vetri. Quod fi maximé, inquam, edidiflem nomen, quid erat flagitii, fi quod tu publicè aufus es dicere, ego fimili libertate retuliffem è nunc honoris tui gratia {upprimo nomen tuum, & rem atrocem civiliter narro. Dixeras Fabrum ac me, quinunc pugnaremus inter nos; olim pugnattros in profundo tartaro. Ja, SA