Dorpio THEOLOGO. 255
Apoftolos , atque adeo Chriftum à quibus ftultitiam
quandam triburam reperimus in facris litteris. Neque
verò periculum eft, ne quis hic imaginetur A poftolos
aut Chriltum verè ftultos fuiffe, fed quod in his quoq;
fuerit infirmum quiddam, & noftris tributum
affe&ibus,quod ad eternam illam ac puram fapientiam
parùm fapiens videri poflit. Verùm hac ipfa ftultitia
vincit omnem mundi fapientiam, quemadmodum &
propheta omnem mortalium juftitiam pannis confert
feminæ menftruo fluxu contaminatæ , non quòd
bonorum juftitia polluta fit , fed quòd ea qua apud
homines punima funt , quodammodo impura fint,
fad illaminefabilem Dei puritatem conferantur, Et
ut fapientem propoiui ftultitiam, ita fanam infaniam,
& cordatam amentiam facio. Quoque mollius efler,
quod de fan&orum fruitione fequebatur,premitto tres
Platonis furores, è quibus feliciflimus fit amantium,
qui nihil aliud fit quamexftafis quedam. At piorum
exftafis nihil aliud eft quam guftus quidam future
beatitudinis, qua teti abforbebimur in Deum,in illo
magis quam in nobis ipfi futuri. At hunc Plato
furorem vocat, cùm quis extra fe raptus , in eo eft
quod amat, eóque fruitur, Non vides quàm diligenter
paulò poft diftinxerim ftultitiæ & infaniæ genera, ne De
quis fimplicium in verbis noftris labi poflet ?/Verùm VyJ/ |
de re non pugno , inquis; à verbis ipfis abhorrent
piorum aures. At cur non offenduntur eædemaures
iftæ,chm Paulum audiunt dicentem : Quodftultum eft
Dei? & ,Stultitiam crucis è Cur non divum Thomam
in jus vocant, qui de Petri exftafi fcribit in hune
modum : Dum piè defipit ,. fermonem incipit de
tabernaculis Sacrum illum ac felicem raptum
defipientiam vocat, & tamen ifta canuntur in templis.
Cur mihi non olim {cripsére dicam,quod in precatione