OCR
Dorpio THEOLOGO. 255 Apoftolos , atque adeo Chriftum à quibus ftultitiam quandam triburam reperimus in facris litteris. Neque verò periculum eft, ne quis hic imaginetur A poftolos aut Chriltum verè ftultos fuiffe, fed quod in his quoq; fuerit infirmum quiddam, & noftris tributum affe&ibus,quod ad eternam illam ac puram fapientiam parùm fapiens videri poflit. Verùm hac ipfa ftultitia vincit omnem mundi fapientiam, quemadmodum & propheta omnem mortalium juftitiam pannis confert feminæ menftruo fluxu contaminatæ , non quòd bonorum juftitia polluta fit , fed quòd ea qua apud homines punima funt , quodammodo impura fint, fad illaminefabilem Dei puritatem conferantur, Et ut fapientem propoiui ftultitiam, ita fanam infaniam, & cordatam amentiam facio. Quoque mollius efler, quod de fan&orum fruitione fequebatur,premitto tres Platonis furores, è quibus feliciflimus fit amantium, qui nihil aliud fit quamexftafis quedam. At piorum exftafis nihil aliud eft quam guftus quidam future beatitudinis, qua teti abforbebimur in Deum,in illo magis quam in nobis ipfi futuri. At hunc Plato furorem vocat, cùm quis extra fe raptus , in eo eft quod amat, eóque fruitur, Non vides quàm diligenter paulò poft diftinxerim ftultitiæ & infaniæ genera, ne De quis fimplicium in verbis noftris labi poflet ?/Verùm VyJ/ | de re non pugno , inquis; à verbis ipfis abhorrent piorum aures. At cur non offenduntur eædemaures iftæ,chm Paulum audiunt dicentem : Quodftultum eft Dei? & ,Stultitiam crucis è Cur non divum Thomam in jus vocant, qui de Petri exftafi fcribit in hune modum : Dum piè defipit ,. fermonem incipit de tabernaculis Sacrum illum ac felicem raptum defipientiam vocat, & tamen ifta canuntur in templis. Cur mihi non olim {cripsére dicam,quod in precatione