254 EpistoLra Erasmi
fabula , curatum eft ut triftes etiam & morofi, boni
confulant. Jam illudnon ut mordacits dium notari
fcribis , fed ut impium., Nam quo, inquis, paĝo
ferant pi¢ aures,quod future vite felicitatem dementie
{peciem vocas? Obfecro te, optime Dorpi, quis tuum
candorem docuit fubdolum hoc calumniandi genus?
five, quod magis arbitror, quis aftutus ad hanc mihi
ftruendam calumniam tua abufus eft fimplicitate? Ad |
hunc modum folent ifti calumniatores peftilentifimi
duo verba decerpere , cique nuda , nonnunquam &
immutata nonnihil , ‘precermiffis his que durum
alioqui fermonem leniunt & explicant.Notat ac docet
hanc aftutiam in fuis inftitutionibus Quintilianus,
ut noftra quàm commodiflimè referamus , additis
confirmationibus , & fi quid elt quod mitiget , quod
extenuet, quod alioqui caufam adjuvet: contrà que
funtadverfariorum,ea deftituta his omnibus rècitemus
idque verbis , quam fieri poteft, odiofiflimis. Hanc
artem ifti non ex Quintiliani præcéptis, fed ex fua
malevolentia didicerunt; qua fepenumero fit, ut que
magnopere placitura fuerint fi fic referantur ut ſcripta
funt , aliter recitata vehementer offendant. Relege, |
quefo te,locum,ac diligenter infpice,quibus gradibus,
quoque fermonis progreflu huc perventum fit, ut
felicitatem illam dementiæ fpeciem effe dicerem. Ad
hæc obferva, quibus verbis id explicem, videbis illic
efle, quod veré pias auresetiam delectet, cantum abeft
ut quicquam fit quod ‘offendar. In tua recitatione
offendiculum eft, non in meo libello. Etenim cùm
hocagere Morta,utuniverfumrerum genus Stultitiæ
nomine completteretur, docerérque, rotius humane
felicitatis fummam à Stultitia pendere, per omne
mortalium genus pervagata et, ufque ad reges ac
{fummos pontifices, Deinde perventum eft ad iplos