Dier e Luropeco 245
& Tu nullum vis hulcus attingi ? prafertim cùm id
ea moderatione fiat , ut ne poflit quidem quifquam
Jedi, nifi qui ftudio leferit feipftum.s Quod fi ulla eft”
ratio, citra ullius offenfam, medendi viciishominum,
hee una, ni fallor, eft omnium maximeé accommoda,
cùm neque nomen cujufquam editur , deinde cùm
temperatur ab iis à quorum commemoratione quoque
bonorum abhorrent aures. Erenim quemadmodum
intragoediis , queedam atrociora funt, quam utoculis
f{peGatorum conveniat exhiberi, & narràfle fufficiat:
ita in hominum moribus quadam obfceniora funt,
quàm ut verecundè poflint narrari. Poftremò cùm illa
ipla quæ narrantur fub ridicula perfona, per lufum
& jocum efferuntur , ut omnem offenfam fermonis
hilaritas excludat : an non videmus, quantum
aliquoties apud feveros etiam tyrannos valeat jocus
commodus , & in tempore diétus? Quefo Te, que
preces, que feria oratio potuiflet regis illius animum
tam facilè placare, quam militis jocus ¢ Imo, inquit,
nifi Jagena nos deftituiflet, longè atrociora fueramus
in te dicturi. Arrifit Rex& ignovit. Nec fine caufa
tam diligenter de rifu præcipiunt duo fummi rhetores
M. Tullius & Quintilianus. Tantam vim habet lepos
& jucunditas fermonis , ut etiam in nos apte tortis
di&teriis deletemur; id quod de C. Cæfare litteris
elt proditum. Proinde fi fateris vera que fcripfi, fi
feſtiva magis quàm obfccena ; quæ ratio commodior
excogitari poterat medicandi communibus hominum
malis? Primùm ipfa voluptas ille&at ad legendum,
& illeGum remoratur, Namin cæteris, alias res alii
venantur. Woluptas ex æquo blanditur omnibus,
niſi ſi quis ftupidior eft, quam ur litteratæ voluptatis
ſenſu tangi polit. Porro qui illic ofenduntur, ubi
nullius editur nomen, ii mihi videntur haud multùm
| OCs